Psalmaro 106
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1Haleluja! Gloru la Eternulon, ĉar Li estas bona; Ĉar eterna estas Lia boneco.
1Хвалите Господа, јер је добар, јер је довека милост Његова.
2Kiu eldiros la potencon de la Eternulo, Aŭdigos Lian tutan gloron?
2Ко ће исказати силу Господњу? Испричати сву славу Његову?
3Bone estas al tiuj, kiuj observas justecon, Kiuj agas bone en ĉiu tempo.
3Благо онима који држе истину и творе право свагда!
4Memoru min, ho Eternulo, pro favoro al Via popolo; Sendu al mi Vian savon,
4Опомени ме се, Господе, по својој милости к народу свом; походи ме помоћу својом,
5Por ke mi vidu la bonstaton de Viaj elektitoj, Por ke mi ĝoju kun la ĝojo de Via popolo, Por ke mi triumfu kun Via heredo.
5Да бих видео у добру изабране Твоје, веселио се у весељу народа Твог, хвалио се заједно с наследством Твојим.
6Ni pekis kune kun niaj patroj, Ni malbonagis, ni malvirtis.
6Згрешисмо с оцима својим, постасмо кривци, безаконици.
7Niaj patroj en Egiptujo ne komprenis Viajn miraklojn, Ne memoris Vian grandan bonecon; Kaj ili ribelis apud la maro, apud la Ruĝa Maro.
7Оци наши у Мисиру не разумеше чудеса Твојих, не опомињаше се великих милости Твојих, и викаше крај мора, крај Црвеног Мора.
8Sed Li savis ilin pro Sia nomo, Por montri Sian potencon.
8Али им Он поможе имена свог ради, да би показао силу своју.
9Kaj Li ekkriis al la Ruĝa Maro, kaj ĝi elsekiĝis; Kaj Li kondukis ilin tra la abismoj, kiel tra la dezerto.
9Запрети Црвеном Мору, и пресахну; и преведе их преко бездане као преко пустиње;
10Kaj Li savis ilin el la mano de la malamanto, Kaj Li liberigis ilin en la mano de la malamiko.
10И сачува их од руке ненавидникове, и избави их из руке непријатељеве.
11Kaj la akvo kovris iliajn kontraŭulojn; Eĉ unu el ili ne restis.
11Покри вода непријатеље њихове, ниједан од њих не оста.
12Tiam ili ekkredis al Liaj vortoj, Ili ekkantis Lian gloron.
12Тада вероваше речима Његовим, и певаше Му хвалу.
13Sed baldaŭ ili forgesis Liajn farojn, Ili ne fidis Lian konsilon.
13Али брзо заборавише дела Његова, и не почекаше воље Његове.
14Ili fordonis sin al siaj kapricoj en la dezerto, Kaj ili incitis Dion en la stepo.
14Полакомише се у пустињи, и стадоше кушати Бога у земљи где се не живи.
15Kaj Li plenumis ilian deziron, Sed Li sendis pereon al iliaj animoj.
15Он испуни молбу њихову, али посла погибао на душу њихову.
16Ili enviis Moseon en la tendaro, Aaronon, sanktulon de la Eternulo.
16Позавидеше Мојсију и Арону, ког беше Господ осветио.
17Malfermiĝis la tero kaj englutis Datanon, Kaj kovris la anaron de Abiram.
17Раседе се земља, и прождре Датана и затрпа чету Авиронову.
18Kaj ekbrulis fajro en ilia anaro, Flamo forbruligis la malvirtulojn.
18И спали огањ чету њихову, и пламен сажеже безбожнике.
19Ili faris bovidon ĉe Ĥoreb, Kaj adorkliniĝis antaŭ fandaĵo.
19Начинише теле код Хорива, и клањаху се кипу.
20Ili ŝanĝis sian honoron En bildon de bovo, kiu manĝas herbon.
20Мењаху славу своју на прилику вола, који једе траву.
21Ili forgesis Dion, sian savanton, Kiu faris grandajn farojn en Egiptujo,
21Заборавише Бога, Спаситеља свог, који је учинио велика дела у Мисиру,
22Miraklojn en la lando de Ĥam, Timindaĵojn apud la Ruĝa Maro.
22Дивна у земљи Хамовој, страшна на Црвеном Мору.
23Kaj Li decidis ekstermi ilin; Sed Moseo, Lia elektito, stariĝis antaŭ Li ĉe la fendo, Por forklini Lian koleregon, ke Li ilin ne ekstermu.
23И хтеде их истребити, да Мојсије изабраник Његов не стаде као у раселини пред Њим, и не одврати јарост Његову да их не истреби.
24Kaj ili malŝatis la dezirindan landon, Ili ne kredis al Lia vorto.
24После не марише за земљу жељену, не вероваше речи Његовој.
25Ili murmuris en siaj tendoj, Kaj ne aŭskultis la voĉon de la Eternulo.
25Побунише се у шаторима својим, не слушаше глас Господњи.
26Tial Li ĵuris al ili per levo de Sia mano, Por faligi ilin en la dezerto,
26И Он подиже руку своју на њих, да их побије у пустињи,
27Kaj por disfaligi ilian semon inter la popoloj, Kaj disĵeti ilin en la landojn.
27Да побије племе њихово међу народима, и расеје их по земљама.
28Kaj ili aliĝis al Baal-Peor, Kaj manĝis oferricevojn de malvivuloj.
28И присташе за Велфегором, и једоше принесено на жртву мртвима.
29Kaj ili kolerigis Lin per siaj faroj; Kaj disvastiĝis inter ili epidemio.
29И расрдише Бога делима својим, и удари у њих погибао.
30Kaj stariĝis Pineĥas kaj aranĝis juĝon; Kaj la epidemio haltis.
30И устаде Финес, и умилостиви, и престаде погибао.
31Kaj tio estas kalkulita al li kiel bonfaro, Por ĉiuj generacioj kaj eterne.
31И то му се прими у правду, од колена до колена довека.
32Kaj ili kolerigis Lin ĉe la akvo de Meriba, Kaj pro ili fariĝis malbono al Moseo;
32И разгневише Бога на води Мериви, и Мојсије пострада њих ради;
33Ĉar ili maldolĉigis lian spiriton, Kaj li eldiris ion nepripensitan per sia buŝo.
33Јер дотужише духу његовом, и погреши устима својим.
34Ili ne ekstermis la popolojn, Pri kiuj diris al ili la Eternulo;
34Не истребише народе, за које им је Господ рекао;
35Sed ili miksiĝis kun la popoloj Kaj lernis iliajn farojn;
35Него се помешаше с незнабошцима, и научише дела њихова.
36Ili servis al iliaj idoloj, Kaj ĉi tiuj fariĝis reto por ili.
36Стадоше служити идолима њиховим, и они им бише замка.
37Kaj ili oferdonis siajn filojn kaj filinojn al demonoj;
37Синове своје и кћери своје приносише на жртву ђаволима.
38Kaj ili verŝis senkulpan sangon, la sangon de siaj filoj kaj filinoj, Kiujn ili oferportis al la Kanaanaj idoloj; Kaj la tero malpuriĝis de sango.
38Проливаше крв праву; крв синова својих и кћери својих, које приношаху на жртву идолима хананским, и оскврни се земља крвним делима.
39Kaj ili malpuriĝis per siaj faroj, Kaj malĉastiĝis per siaj agoj.
39Оскврнише себе делима својим, и чинише прељубу поступањем својим.
40Kaj ekflamis la kolero de la Eternulo kontraŭ Lia popolo, Kaj Li abomenis Sian heredon;
40И плану гнев Господњи на народ Његов, и омрзну Му део Његов.
41Kaj Li donis ilin en la manojn de idolanoj, Kaj iliaj malamantoj ekregis super ili.
41И предаде их у руке незнабожачке, и ненавидници њихови стадоше господарити над њима.
42Kaj premis ilin iliaj malamikoj, Kaj sub la manoj de ĉi tiuj ili humiliĝis.
42Досађиваше им непријатељи њихови, и они бише покорени под власт њихову.
43Multajn fojojn Li ilin savis; Sed ili ribeladis per siaj entreprenoj, Kaj ili senfortiĝis pro sia krimeco.
43Много их је пута избављао, али Га они срдише намерама својим, и бише поништени за безакоње своје.
44Sed Li ekrigardis ilian suferon, Kiam Li aŭdis ilian kriadon;
44Али Он погледа на невољу њихову, чувши тужњаву њихову,
45Kaj Li rememoris Sian interligon kun ili, Kaj Li ekbedaŭris laŭ Sia granda favorkoreco;
45И опомену се завета свог с њима, и покаја се по великој милости својој;
46Kaj Li aperigis kompaton por ili Ĉe ĉiuj iliaj malliberigintoj.
46И учини, те их стадоше жалити сви који их беху заробили.
47Savu nin, ho Eternulo, nia Dio, Kaj kolektu nin el inter la popoloj, Por glori Vian sanktan nomon, Por triumfi pro Via gloro.
47Спаси нас, Господе Боже наш, и покупи нас из незнабожаца, да славимо свето име Твоје, да се хвалимо Твојом славом!
48Glorata estu la Eternulo, Dio de Izrael, de eterne ĝis eterne. Kaj la tuta popolo diru: Amen. Haleluja!
48Благословен Господ Бог Израиљев од века и довека! И сав народ нека каже: Амин! Алилуја!
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.