Psalmen 106
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1Halleluja! Looft Jahweh, want Hij is goed En zijn genade duurt eeuwig!
1Хвалите Господа, јер је добар, јер је довека милост Његова.
2Wie kan Jahweh’s machtige daden vermelden, En heel zijn glorie verkonden?
2Ко ће исказати силу Господњу? Испричати сву славу Његову?
3Gelukkig hij, die de wet onderhoudt, En altijd het goede blijft doen!
3Благо онима који држе истину и творе право свагда!
4Wees ons indachtig, o Jahweh, Om uw liefde voor uw volk; Zoek ons op met uw heil,
4Опомени ме се, Господе, по својој милости к народу свом; походи ме помоћу својом,
5Opdat wij het geluk uwer vrienden aanschouwen, Met uw blijde volk ons verblijden, Met uw erfdeel mogen roemen!
5Да бих видео у добру изабране Твоје, веселио се у весељу народа Твог, хвалио се заједно с наследством Твојим.
6Ach, wij hebben gezondigd met onze vaderen, Wij hebben misdreven en kwaad gedaan!
6Згрешисмо с оцима својим, постасмо кривци, безаконици.
7Onze vaderen in Egypte Hebben al niet op uw wonderen gelet; En zonder aan uw talrijke gunsten te denken, Zich bij de Rode Zee tegen den Allerhoogste verzet!
7Оци наши у Мисиру не разумеше чудеса Твојих, не опомињаше се великих милости Твојих, и викаше крај мора, крај Црвеног Мора.
8Toch redde Hij hen om wille van zijn Naam, En om zijn almacht te tonen:
8Али им Он поможе имена свог ради, да би показао силу своју.
9Hij bedreigde de Rode Zee, ze liep droog, Hij leidde hen tussen de golven als door een uitgedroogd land.
9Запрети Црвеном Мору, и пресахну; и преведе их преко бездане као преко пустиње;
10Hij redde hen uit de hand van hun haters, Verloste hen uit de macht van hun vijand;
10И сачува их од руке ненавидникове, и избави их из руке непријатељеве.
11De wateren spoelden over hun vijanden heen, En geen bleef er over!
11Покри вода непријатеље њихове, ниједан од њих не оста.
12Toen sloegen ze geloof aan zijn woorden, En zongen zijn lof.
12Тада вероваше речима Његовим, и певаше Му хвалу.
13Maar spoedig waren ze weer zijn werken vergeten, En wachtten zijn raadsbesluiten niet af;
13Али брзо заборавише дела Његова, и не почекаше воље Његове.
14Ze gaven zich in de woestijn aan hun gulzigheid over, En stelden God op de proef in de steppe.
14Полакомише се у пустињи, и стадоше кушати Бога у земљи где се не живи.
15Hij schonk hun wat ze Hem vroegen, Maar Hij liet ze er spoedig van walgen.
15Он испуни молбу њихову, али посла погибао на душу њихову.
16Daarna werden ze in hun kamp afgunstig op Moses, En op Aäron, aan Jahweh gewijd.
16Позавидеше Мојсију и Арону, ког беше Господ осветио.
17Maar de aarde spleet open, zwolg Datan in, En bedolf de bent van Abiram;
17Раседе се земља, и прождре Датана и затрпа чету Авиронову.
18Vuur verbrandde hun aanhang, Vlammen verteerden de bozen!
18И спали огањ чету њихову, и пламен сажеже безбожнике.
19Dan maakten ze een kalf bij de Horeb, En wierpen zich voor een afgietsel neer;
19Начинише теле код Хорива, и клањаху се кипу.
20Ze verruilden hun Glorie Voor het beeld van een grasvretend rund.
20Мењаху славу своју на прилику вола, који једе траву.
21Ze vergaten God, hun Verlosser Die grote dingen in Egypte had gedaan,
21Заборавише Бога, Спаситеља свог, који је учинио велика дела у Мисиру,
22Wonderwerken in het land van Cham, Ontzaglijke daden bij de Rode Zee.
22Дивна у земљи Хамовој, страшна на Црвеном Мору.
23En zeker had Hij hun verdelging beslist, Als Moses, zijn geliefde, er niet was geweest; Maar deze stelde zich tegen Hem in de bres, Om Hem te weerhouden, hen in zijn toorn te vernielen.
23И хтеде их истребити, да Мојсије изабраник Његов не стаде као у раселини пред Њим, и не одврати јарост Његову да их не истреби.
24Later versmaadden ze het heerlijke land, En sloegen geen geloof aan zijn woord;
24После не марише за земљу жељену, не вероваше речи Његовој.
25Ze begonnen in hun tenten te morren, En luisterden niet naar Jahweh’s stem.
25Побунише се у шаторима својим, не слушаше глас Господњи.
26Toen stak Hij zijn hand tegen hen op: Hij zou ze neerslaan in de woestijn,
26И Он подиже руку своју на њих, да их побије у пустињи,
27Hun zaad verstrooien onder de volken, Ze over vreemde landen verspreiden!
27Да побије племе њихово међу народима, и расеје их по земљама.
28Dan weer koppelden ze zich aan Báal-Peor, En aten de offers van levenloze wezens;
28И присташе за Велфегором, и једоше принесено на жртву мртвима.
29Ze tergden Hem door hun gedrag, Zodat er een slachting onder hen woedde.
29И расрдише Бога делима својим, и удари у њих погибао.
30Toen trad Pinechas op, om de misdaad te wreken, En de slachting hield op;
30И устаде Финес, и умилостиви, и престаде погибао.
31Het werd hem tot verdienste gerekend, Van geslacht tot geslacht voor altijd.
31И то му се прими у правду, од колена до колена довека.
32Ook bij de wateren van Meriba hebben ze Hem getergd, En ging het Moses om hunnentwil slecht:
32И разгневише Бога на води Мериви, и Мојсије пострада њих ради;
33Want ze hadden zijn stemming verbitterd, Zodat hem onbezonnen woorden ontsnapten.
33Јер дотужише духу његовом, и погреши устима својим.
34Ook verdelgden ze de volkeren niet, Zoals Jahweh het hun had bevolen;
34Не истребише народе, за које им је Господ рекао;
35Maar ze vermengden zich met de heidenen, En leerden hun gewoonten aan:
35Него се помешаше с незнабошцима, и научише дела њихова.
36Ze vereerden hun beelden, en die werden hun strik;
36Стадоше служити идолима њиховим, и они им бише замка.
37Ze brachten hun zonen en dochters aan de goden ten offer;
37Синове своје и кћери своје приносише на жртву ђаволима.
38Ze gingen onschuldig bloed vergieten, Het bloed van hun zonen en dochters; Ze offerden het aan de beelden van Kanaän, En het land werd door hun bloedschuld ontwijd.
38Проливаше крв праву; крв синова својих и кћери својих, које приношаху на жртву идолима хананским, и оскврни се земља крвним делима.
39Zo bezoedelden ze zich door eigen maaksels, En dreven overspel met het werk hunner handen!
39Оскврнише себе делима својим, и чинише прељубу поступањем својим.
40Toen werd Jahweh vergramd op zijn volk, En zijn erfdeel begon Hem te walgen:
40И плану гнев Господњи на народ Његов, и омрзну Му део Његов.
41Hij leverde ze aan de heidenen uit, En hun haters werden hun meesters;
41И предаде их у руке незнабожачке, и ненавидници њихови стадоше господарити над њима.
42Ze werden verdrukt door hun vijand, Moesten bukken onder hun macht.
42Досађиваше им непријатељи њихови, и они бише покорени под власт њихову.
43En al bracht Hij hun telkens verlossing, Ze bleven in hun opstand volharden! Maar werden ze door hun misdaad vermorzeld,
43Много их је пута избављао, али Га они срдише намерама својим, и бише поништени за безакоње своје.
44Dan zag Hij neer op hun nood, zodra Hij hun smeken vernam;
44Али Он погледа на невољу њихову, чувши тужњаву њихову,
45Dan was Hij voor hen zijn verbond weer indachtig, Had deernis met hen naar zijn grote ontferming;
45И опомену се завета свог с њима, и покаја се по великој милости својој;
46Dan liet Hij hen genade vinden, Bij die hen hadden weggevoerd.
46И учини, те их стадоше жалити сви који их беху заробили.
47Ach, red ons Jahweh, onze God, En breng ons uit het land der heidenen samen: Opdat wij uw heilige Naam mogen danken, En uw heerlijkheid prijzen!
47Спаси нас, Господе Боже наш, и покупи нас из незнабожаца, да славимо свето име Твоје, да се хвалимо Твојом славом!
48Gezegend zij Jahweh, Israëls God, van eeuwigheid tot eeuwigheid! Laat heel het volk het herhalen: Amen! Halleluja!
48Благословен Господ Бог Израиљев од века и довека! И сав народ нека каже: Амин! Алилуја!
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.