Psalmen 105
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1Halleluja! Looft Jahweh, verkondigt zijn Naam, Maakt onder de volken zijn daden bekend;
1Хвалите Господа; гласите име Његово; јављајте по народима дела Његова.
2Zingt en juicht Hem ter ere, En verhaalt al zijn wonderen!
2Певајте Му и славите Га; казујте сва чудеса Његова.
3Roemt in zijn heilige Naam: Vreugd moet er zijn in de harten der Jahweh-vereerders!
3Хвалите се светим именом Његовим; нек се весели срце оних који траже Господа.
4Wendt u tot Jahweh en zijn macht, Houdt niet op, zijn aanschijn te zoeken;
4Тражите Господа и силу Његову, тражите лице Његово без престанка.
5Denkt aan de wonderen, die Hij deed, Aan zijn tekenen, aan zijn gerichten:
5Памтите чудеса Његова која је учинио, знаке Његове и судове уста Његових.
6Gij kinderen van Abraham, zijn dienaar; Gij zonen van Jakob, zijn vriend!
6Семе Аврамово слуге су Његове, синови Јаковљеви изабрани Његови.
7Hij, Jahweh, is onze God; Voor heel de aarde gelden zijn wetten!
7Он је Господ Бог наш, по свој су земљи судови Његови.
8Hij blijft zijn verbond voor eeuwig indachtig, En zijn belofte in duizend geslachten:
8Памти увек завет свој, реч, коју је дао на хиљаду колена.
9Het verbond, met Abraham gesloten, De belofte, aan Isaäk gezworen.
9Шта је заветовао Авраму, и за шта се клео Исаку.
10En Hij heeft die belofte aan Jakob bekrachtigd, Aan Israël het eeuwig verbond:
10То је поставио Јакову за закон, и Израиљу за завет вечни,
11Hij zeide: “Aan u zal Ik geven Het land van Kanaän als uw erfdeel.”
11Говорећи: Теби ћу дати земљу хананску у наследни део.
12Toch waren ze daar maar gering in getal, Nog zonder aanzien en vreemd.
12Тада их још беше мало на број, беше их мало, и беху дошљаци.
13En toen ze nog zwierven van volk tot volk, Van het ene rijk naar het andere,
13Иђаху од народа до народа, из једног царства к другом племену.
14Duldde Hij niet, dat iemand ze kwelde, Maar tuchtigde koningen om hunnentwil:
14Не даде никоме да им науди, и караше за њих цареве:
15“Raakt mijn gezalfden niet aan, En doet mijn profeten geen leed!”
15„Не дирајте у помазанике моје, и пророцима мојим не чините зла.”
16En toen Hij honger in het land had ontboden, Alle broodstokken stuk had geslagen,
16И пусти глад на ону земљу; и потре сав хлеб што је за храну.
17Zond Hij een man voor hen uit, Werd Josef verkocht als een slaaf;
17Посла пред њима човека; у робље продан би Јосиф.
18Men sloeg zijn voeten in boeien, In ijzeren ketens werd hij gekluisterd.
18Оковима стегоше ноге његове, гвожђе тишташе душу његову,
19Maar toen eindelijk zijn voorzegging vervuld was, En Jahweh’s uitspraak hem in het gelijk had gesteld,
19Док се стече реч његова, и реч Господња прослави га.
20Beval de koning, hem te bevrijden, Liet de heerser der volken hem los;
20Посла цар и одреши га; господар над народима, и пусти га.
21Hij stelde hem aan tot heer van zijn huis, Tot bestuurder van heel zijn bezit.
21Постави га господарем над домом својим, и заповедником над свим што имаше.
22En terwijl hij diens vorsten door zijn geest onderrichtte, En wijsheid leerde aan zijn oudsten,
22Да влада над кнезовима његовим по својој вољи, и старешине његове уразумљује.
23Trok Israël Egypte binnen, Werd Jakob gast in het land van Cham.
23Тада дође Израиљ у Мисир, и Јаков се пресели у земљу Хамову.
24Daar liet Hij zijn volk heel vruchtbaar worden, Veel talrijker dan zijn verdrukkers.
24И намножи Бог народ свој и учини га јачег од непријатеља његових.
25Maar toen hun hart verstarde, en zij zijn volk gingen haten, En trouweloos zijn dienaren kwelden,
25Преврну се срце њихово те омрзнуше на народ Његов, и чинише лукавство слугама Његовим.
26Zond Hij Moses, zijn dienstknecht, Aäron, dien Hij zelf had gekozen;
26Посла Мојсија, слугу свог, Арона изабраника свог.
27En zij verrichtten zijn tekenen onder hen, En wonderen in het land van Cham.
27Показаше међу њима чудотворну силу Његову и знаке Његове у земљи Хамовој.
28Hij zond duisternis af, en maakte het donker; Maar men achtte niet op zijn bevel.
28Пусти мрак и замрачи, и не противише се речи Његовој.
29Hij veranderde hun wateren in bloed, En doodde hun vissen.
29Претвори воду њихову у крв, и помори рибу њихову.
30Hun land krioelde van kikkers, Tot in de zalen zelfs van hun koning.
30Провре земља њихова жабама, и клети царева њихових.
31Hij sprak: Daar kwamen de muggen, Muskieten over heel hun gebied.
31Рече, и дођоше бубине, уши по свим крајевима њиховим.
32Hij gaf hun hagel voor regen, En het vuur laaide op in hun land.
32Место дажда посла на њих град, живи огањ на земљу њихову.
33Hij sloeg hun wijnstok en vijg, En knakte de bomen op hun grond.
33И поби чокоте њихове и смокве њихове, и потре дрвета у крајевима њиховим.
34Hij sprak: Daar kwamen de sprinkhanen aan, En ontelbare slokkers;
34Рече, и дођоше скакавци и гусенице небројене;
35Ze verslonden al het gewas op het veld, En schrokten de vruchten weg van hun akker.
35И изједоше сву траву по земљи њиховој, и поједоше род у пољу њихову.
36Hij sloeg alle eerstgeborenen in hun land, Al de eersten van hun mannenkracht.
36И поби све првенце у земљи њиховој, првине сваког труда њиховог.
37Toen voerde Hij hen uit met zilver en goud, En geen van hun stammen bleef struikelend achter.
37Изведе Израиљце са сребром и златом, и не беше сустала у племенима њиховим.
38Egypte was blij, dat ze gingen; Want de schrik voor hen had ze bevangen.
38Обрадова се Мисир изласку њиховом, јер страх њихов беше на њ пао.
39En Hij spreidde een wolk uit tot dek, Een vuur, om de nacht te verlichten.
39Разастре им облак за покривач, и огањ да светли ноћу.
40Zij baden: Hij liet de kwakkels komen, En verzadigde hen met brood uit de hemel;
40Молише, и посла им препелице, и хлебом их небеским храни.
41Hij spleet de rotsen: daar borrelden de wateren, En vloeiden door de woestijn als een stroom:
41Отвори камен и протече вода, реке протекоше по сувој пустињи.
42Want Hij was zijn heilige belofte indachtig, Aan Abraham, zijn dienaar, gedaan!
42Јер се опомињаше свете речи своје к Авраму, слузи свом.
43Zo leidde Hij zijn volk met gejubel, Zijn uitverkorenen onder gejuich.
43И изведе народ свој у радости, избране своје у весељу.
44Hij schonk hun de landen der heidenen, En ze erfden het vermogen der volken:
44И даде им земљу народа и труд туђинаца у наследство.
45Opdat ze zijn geboden zouden volbrengen, En zijn wetten onderhouden!
45Да би чували заповести Његове, и законе Његове пазили. Алилуја.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.