Psalmen 105
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
1Halleluja! Looft Jahweh, verkondigt zijn Naam, Maakt onder de volken zijn daden bekend;
1Angraeng khaeah anghoehaih lok to thui ah; anih ih ahmin to kawk oh; a sak ih hmuennawk to kaminawk khaeah amtuengsak oh.
2Zingt en juicht Hem ter ere, En verhaalt al zijn wonderen!
2Angmah khaeah laasah oh loe, angmah khaeah saam laa to sah oh; a sak ih dawnrai hmuennawk to thui oh.
3Roemt in zijn heilige Naam: Vreugd moet er zijn in de harten der Jahweh-vereerders!
3Anih ih ciimcai ahmin to lensawkhaih hoiah amoek o haih ah; Angraeng pakrong kaminawk ih palungthin loe anghoe nasoe.
4Wendt u tot Jahweh en zijn macht, Houdt niet op, zijn aanschijn te zoeken;
4Angraeng hoi a thacakhaih to pakrong oh; a mikhmai to pakrong oh!
5Denkt aan de wonderen, die Hij deed, Aan zijn tekenen, aan zijn gerichten:
5A sak ih dawnrai, anghmang thok hmuennawk, angmah ih pakha hoi tacawt lokcaekhaihnawk to pakuem oh,
6Gij kinderen van Abraham, zijn dienaar; Gij zonen van Jakob, zijn vriend!
6a tamna Abraham ih caanawk, a qoih ih Jakob ih caanawk to panoek oh!
7Hij, Jahweh, is onze God; Voor heel de aarde gelden zijn wetten!
7Anih loe aicae Angraeng Sithaw ah oh; a lokcaekhaih loe long nui boih ah oh.
8Hij blijft zijn verbond voor eeuwig indachtig, En zijn belofte in duizend geslachten:
8Anih loe angmah sak ih lokmaihaih to dungzan khoek to panoek poe, a thuih ih lok to adung sangto khoek to panoek,
9Het verbond, met Abraham gesloten, De belofte, aan Isaäk gezworen.
9anih loe Abraham hoi a sak ih lokmaihaih, Isaak khaeah sak ih lokkamhaih to panoek poe;
10En Hij heeft die belofte aan Jakob bekrachtigd, Aan Israël het eeuwig verbond:
10to lokmaihaih to Jakob khaeah a caksak moe, Israel khaeah dungzan lokmaihaih ah a suek:
11Hij zeide: “Aan u zal Ik geven Het land van Kanaän als uw erfdeel.”
11Kanaan prae to kang paek han, nangmah ih taham ah kaom qawk baktiah na toep tih, tiah a naa.
12Toch waren ze daar maar gering in getal, Nog zonder aanzien en vreemd.
12Nihcae loe kami tamsi o, ue, paroeai tamsi kaminawk loe prae thungah angvin ah oh o.
13En toen ze nog zwierven van volk tot volk, Van het ene rijk naar het andere,
13Nihcae mah acaeng maeto hoi maeto khaeah caeh o moe, prae maeto hoi kalah kaminawk khaeah a caeh o naah,
14Duldde Hij niet, dat iemand ze kwelde, Maar tuchtigde koningen om hunnentwil:
14mi doeh kasae hmuen to sahsak ai; ue, nihcae pongah siangpahrangnawk to a thuitaek,
15“Raakt mijn gezalfden niet aan, En doet mijn profeten geen leed!”
15situi ka bawh ih kami to sui o hmah; kai ih tahmaanawk to nganbawh kana paek o hmah, tiah a naa.
16En toen Hij honger in het land had ontboden, Alle broodstokken stuk had geslagen,
16Anih mah prae thungah khokhahaih to phaksak; caaknaek boih amrosak.
17Zond Hij een man voor hen uit, Werd Josef verkocht als een slaaf;
17Nihcae hmaa ah kami maeto, tamna ah zawh o ih, Joseph to patoeh.
18Men sloeg zijn voeten in boeien, In ijzeren ketens werd hij gekluisterd.
18Anih ih khok to thlongthuk pae o moe, sumboeng hoiah pacaekthlaek o;
19Maar toen eindelijk zijn voorzegging vervuld was, En Jahweh’s uitspraak hem in het gelijk had gesteld,
19a thuih ih lok acung ai karoek to, Angraeng ih lok mah anih to tanoek.
20Beval de koning, hem te bevrijden, Liet de heerser der volken hem los;
20Siangpahrang mah kami to patoeh moe, loisak; kaminawk ukkung mah doeh anih to loisak.
21Hij stelde hem aan tot heer van zijn huis, Tot bestuurder van heel zijn bezit.
21Anih to a imthung ah angraeng ah suek, a tawnh ih hmuennawk boih ukkung ah a suek,
22En terwijl hij diens vorsten door zijn geest onderrichtte, En wijsheid leerde aan zijn oudsten,
22Anih mah angraeng capanawk to a koeh baktiah patuk, to tiah anih loe kacoehtanawk palunghahaih patuk hanah oh.
23Trok Israël Egypte binnen, Werd Jakob gast in het land van Cham.
23Israel doeh Izip prae thungah angzoh; Jakob loe Ham prae thungah oh.
24Daar liet Hij zijn volk heel vruchtbaar worden, Veel talrijker dan zijn verdrukkers.
24Angraeng mah angmah ih kaminawk to pungsak moe, nihcae ih misanawk pongah tha a caksak kue.
25Maar toen hun hart verstarde, en zij zijn volk gingen haten, En trouweloos zijn dienaren kwelden,
25Anih ih kaminawk hnukma moe, a tamnanawk kasae sak pacaeng hanah, nihcae ih palungthin to a paqoi pae.
26Zond Hij Moses, zijn dienstknecht, Aäron, dien Hij zelf had gekozen;
26A tamna Mosi hoi a qoih ih Aaron to patoeh.
27En zij verrichtten zijn tekenen onder hen, En wonderen in het land van Cham.
27Nihnik mah nihcae khaeah Angraeng ih angmathaih to sak pae hoi, anghmang thok hmuennawk to Ham prae ah a sak pae hoi.
28Hij zond duisternis af, en maakte het donker; Maar men achtte niet op zijn bevel.
28Vinghaih to patoeh pae moe, prae to khovingsak; to tiah nihcae mah anih ih lok to aek o ai.
29Hij veranderde hun wateren in bloed, En doodde hun vissen.
29Nihcae ih tuinawk to athii ah angcoengsak moe, tanganawk to dueksak.
30Hun land krioelde van kikkers, Tot in de zalen zelfs van hun koning.
30Nihcae ih prae thungah ukongnawk to a pungsak, angmacae siangpahrang iihhaih ahmuen khoek to ohsak.
31Hij sprak: Daar kwamen de muggen, Muskieten over heel hun gebied.
31Lok a thuih moe, taksaenawk to a pungsak, prae thung boih ah alungh to koi.
32Hij gaf hun hagel voor regen, En het vuur laaide op in hun land.
32Anih mah khotui zuengah qaetui to paek moe, a prae thungah hmai kangqong to phaksak.
33Hij sloeg hun wijnstok en vijg, En knakte de bomen op hun grond.
33Misurkung hoi thaiduetkungnawk to amrosak king moe, prae thung ih thingnawk to amtimsak boih.
34Hij sprak: Daar kwamen de sprinkhanen aan, En ontelbare slokkers;
34Anih mah lokthuih let naah, pakhuhnawk to angzoh o, kroeklaek ai langkawknawk to angzoh o,
35Ze verslonden al het gewas op het veld, En schrokten de vruchten weg van hun akker.
35angmacae prae thung ih kahing aanqamnawk to caak pae o king moe, long ah kamprawk thingthai qumponawk doeh caak pae o boih.
36Hij sloeg alle eerstgeborenen in hun land, Al de eersten van hun mannenkracht.
36Angmacae prae thungah kami ih athaih tangsuek ah kaom a calunawk to a hum pae boih.
37Toen voerde Hij hen uit met zilver en goud, En geen van hun stammen bleef struikelend achter.
37Anih mah nihcae han sui hoi sumkanglung to phawsak; angmah ih acaengnawk thungah thacak ai kami maeto doeh om ai.
38Egypte was blij, dat ze gingen; Want de schrik voor hen had ze bevangen.
38Izip kaminawk mah nihcae to zit pongah, nihcae amlaem o naah prae boih anghoe o.
39En Hij spreidde een wolk uit tot dek, Een vuur, om de nacht te verlichten.
39Nihcae khuk hanah tamai to amzamsak, aqum ah aanghaih paek hanah hmai to a paek.
40Zij baden: Hij liet de kwakkels komen, En verzadigde hen met brood uit de hemel;
40Kaminawk mah hnik o naah, kuikoem to a paek, van ih takaw hoiah nihcae to zok amhahsak.
41Hij spleet de rotsen: daar borrelden de wateren, En vloeiden door de woestijn als een stroom:
41Anih mah thlung to paongh moe, tui to tacawt; tui loe prae karoem ah vapui baktiah longh.
42Want Hij was zijn heilige belofte indachtig, Aan Abraham, zijn dienaar, gedaan!
42Anih loe a tamna Abraham khaeah paek ih, kaciim a lokkamhaih to panoek poe.
43Zo leidde Hij zijn volk met gejubel, Zijn uitverkorenen onder gejuich.
43Anih mah angmah ih kaminawk to anghoehaih hoiah caeh haih, a qoih ih kaminawk to anghoehaih hoiah a zaeh,
44Hij schonk hun de landen der heidenen, En ze erfden het vermogen der volken:
44Sithaw panoek ai kaminawk ih prae to nihcae hanah a paek; minawk mah sak tangcae ih prae to nihcae mah qawk ah toep o,
45Opdat ze zijn geboden zouden volbrengen, En zijn wetten onderhouden!
45nihcae mah anih ih kaalok to pakuem o moe, a paek ih loknawk to pazui o thai hanah, to tiah a sak pae. Angraeng to saphaw oh!
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.