Psalmen 105
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)
1Halleluja! Looft Jahweh, verkondigt zijn Naam, Maakt onder de volken zijn daden bekend;
1Alleluia. Give glory to the Lord, for he is good: for his mercy endureth for ever.
2Zingt en juicht Hem ter ere, En verhaalt al zijn wonderen!
2Who shall declare the powers of the Lord? who shall set forth all his praises?
3Roemt in zijn heilige Naam: Vreugd moet er zijn in de harten der Jahweh-vereerders!
3Blessed are they that keep judgment, and do justice at all times.
4Wendt u tot Jahweh en zijn macht, Houdt niet op, zijn aanschijn te zoeken;
4Remember us, O Lord, in the favour of thy people: visit us with thy salvation.
5Denkt aan de wonderen, die Hij deed, Aan zijn tekenen, aan zijn gerichten:
5That we may see the good of thy chosen, that we may rejoice in the joy of thy nation: that thou mayst be praised with thy inheritance.
6Gij kinderen van Abraham, zijn dienaar; Gij zonen van Jakob, zijn vriend!
6We have sinned with our fathers: we have acted unjustly, we have wrought iniquity.
7Hij, Jahweh, is onze God; Voor heel de aarde gelden zijn wetten!
7Our fathers understood not thy wonders in Egypt: they remembered not the multitude of thy mercies: And they provoked to wrath going up to the sea, even the Red Sea.
8Hij blijft zijn verbond voor eeuwig indachtig, En zijn belofte in duizend geslachten:
8And he saved them for his own name’s sake: that he might make his power known.
9Het verbond, met Abraham gesloten, De belofte, aan Isaäk gezworen.
9And he rebuked the Red Sea, and it was dried up: and he led them through the depths, as in a wilderness.
10En Hij heeft die belofte aan Jakob bekrachtigd, Aan Israël het eeuwig verbond:
10And he saved them from the hand of them that hated them: and he redeemed them from the hand of the enemy.
11Hij zeide: “Aan u zal Ik geven Het land van Kanaän als uw erfdeel.”
11And the water covered them that afflicted them: there was not one of them left.
12Toch waren ze daar maar gering in getal, Nog zonder aanzien en vreemd.
12And they believed his words: and they sang his praises.
13En toen ze nog zwierven van volk tot volk, Van het ene rijk naar het andere,
13They had quickly done, they forgot his works: and they waited not for his counsels.
14Duldde Hij niet, dat iemand ze kwelde, Maar tuchtigde koningen om hunnentwil:
14And they coveted their desire in the desert: and they tempted God in the place without water.
15“Raakt mijn gezalfden niet aan, En doet mijn profeten geen leed!”
15And he gave them their request: and sent fulness into their souls.
16En toen Hij honger in het land had ontboden, Alle broodstokken stuk had geslagen,
16And they provoked Moses in the camp, Aaron the holy one of the Lord.
17Zond Hij een man voor hen uit, Werd Josef verkocht als een slaaf;
17The earth opened and swallowed up Dathan: and covered the congregation of Abiron.
18Men sloeg zijn voeten in boeien, In ijzeren ketens werd hij gekluisterd.
18And a fire was kindled in their congregation: the flame burned the wicked.
19Maar toen eindelijk zijn voorzegging vervuld was, En Jahweh’s uitspraak hem in het gelijk had gesteld,
19They made also a calf in Horeb: and they adored the graven thing.
20Beval de koning, hem te bevrijden, Liet de heerser der volken hem los;
20And they changed their glory into the likeness of a calf that eateth grass.
21Hij stelde hem aan tot heer van zijn huis, Tot bestuurder van heel zijn bezit.
21They forgot God, who saved them, who had done great things in Egypt,
22En terwijl hij diens vorsten door zijn geest onderrichtte, En wijsheid leerde aan zijn oudsten,
22Wondrous works in the land of Cham: terrible things in the Red Sea.
23Trok Israël Egypte binnen, Werd Jakob gast in het land van Cham.
23And he said that he would destroy them: had not Moses his chosen stood before him in the breach: To turn away his wrath, lest he should destroy them.
24Daar liet Hij zijn volk heel vruchtbaar worden, Veel talrijker dan zijn verdrukkers.
24And they set at nought the desirable land. They believed not his word,
25Maar toen hun hart verstarde, en zij zijn volk gingen haten, En trouweloos zijn dienaren kwelden,
25And they murmured in their tents: they hearkened not to the voice of the Lord.
26Zond Hij Moses, zijn dienstknecht, Aäron, dien Hij zelf had gekozen;
26And he lifted up his hand over them: to overthrow them in the desert;
27En zij verrichtten zijn tekenen onder hen, En wonderen in het land van Cham.
27And to cast down their seed among the nations, and to scatter them in the countries.
28Hij zond duisternis af, en maakte het donker; Maar men achtte niet op zijn bevel.
28They also were initiated to Beelphegor: and ate the sacrifices of the dead.
29Hij veranderde hun wateren in bloed, En doodde hun vissen.
29And they provoked him with their inventions: and destruction was multiplied among them.
30Hun land krioelde van kikkers, Tot in de zalen zelfs van hun koning.
30Then Phinees stood up, and pacified him: and the slaughter ceased.
31Hij sprak: Daar kwamen de muggen, Muskieten over heel hun gebied.
31And it was reputed to him unto justice, to generation and generation for evermore.
32Hij gaf hun hagel voor regen, En het vuur laaide op in hun land.
32They provoked him also at the waters of contradiction: and Moses was afflicted for their sakes:
33Hij sloeg hun wijnstok en vijg, En knakte de bomen op hun grond.
33Because they exasperated his spirit. And he distinguished with his lips.
34Hij sprak: Daar kwamen de sprinkhanen aan, En ontelbare slokkers;
34They did not destroy the nations of which the Lord spoke unto them.
35Ze verslonden al het gewas op het veld, En schrokten de vruchten weg van hun akker.
35And they were mingled among the heathens, and learned their works:
36Hij sloeg alle eerstgeborenen in hun land, Al de eersten van hun mannenkracht.
36And served their idols, and it became a stumblingblock to them.
37Toen voerde Hij hen uit met zilver en goud, En geen van hun stammen bleef struikelend achter.
37And they sacrificed their sons, and their daughters to devils.
38Egypte was blij, dat ze gingen; Want de schrik voor hen had ze bevangen.
38And they shed innocent blood: the blood of their sons and of their daughters which they sacrificed to the idols of Chanaan. And the land was polluted with blood,
39En Hij spreidde een wolk uit tot dek, Een vuur, om de nacht te verlichten.
39And was defiled with their works: and they went aside after their own inventions.
40Zij baden: Hij liet de kwakkels komen, En verzadigde hen met brood uit de hemel;
40And the Lord was exceedingly angry with his people: and he abhorred his inheritance.
41Hij spleet de rotsen: daar borrelden de wateren, En vloeiden door de woestijn als een stroom:
41And he delivered them into the hands of the nations: and they that hated them had dominion over them.
42Want Hij was zijn heilige belofte indachtig, Aan Abraham, zijn dienaar, gedaan!
42And their enemies afflicted them: and they were humbled under their hands:
43Zo leidde Hij zijn volk met gejubel, Zijn uitverkorenen onder gejuich.
43Many times did he deliver them. But they provoked him with their counsel: and they were brought low by their iniquities.
44Hij schonk hun de landen der heidenen, En ze erfden het vermogen der volken:
44And he saw when they were in tribulation: and he heard their prayer.
45Opdat ze zijn geboden zouden volbrengen, En zijn wetten onderhouden!
45And he was mindful of his covenant: and repented according to the multitude of his mercies.
no verse 46 in this text
46And he gave them unto mercies, in the sight of all those that had made them captives.
no verse 47 in this text
47Save us, O Lord, our God: and gather us from among nations: That we may give thanks to thy holy name, and may glory in thy praise.
no verse 48 in this text
48Blessed be the Lord the God of Israel, from everlasting to everlasting: and let all the people say: So be it, so be it.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.