Psalmen 129
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)
1Een bedevaartslied. Van jongs af heeft men wreed mij mishandeld, Mag Israël wel zeggen;
1Out of the depths I have cried to thee, O Lord:
2Mij hardvochtig gekweld sinds mijn jeugd, Maar nooit mij gebroken.
2Lord, hear my voice. Let thy ears be attentive to the voice of my supplication.
3Ploegers hebben mijn rug beploegd, En lange voren getrokken;
3If thou, O Lord, wilt mark iniquities: Lord, who shall stand it.
4Maar Jahweh bleef trouw: De riemen der bozen sneed Hij stuk.
4For with thee there is merciful forgiveness: and by reason of thy law, I have waited for thee, O Lord. My soul hath relied on his word:
5Beschaamd moeten vluchten Alle haters van Sion.
5My soul hath hoped in the Lord.
6Ze zullen worden als gras op de daken, Dat vóór het opschiet, verdort;
6From the morning watch even until night, let Israel hope in the Lord.
7Waarmee geen maaier zijn hand kan vullen, Geen hooier zijn arm.
7Because with the Lord there is mercy: and with him plentiful redemption.
8En niemand zal in het voorbijgaan zeggen: “De zegen van Jahweh over u; Wij zegenen u in Jahweh’s Naam!”
8And he shall redeem Israel from all his iniquities.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.