Psalmen 129
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1Een bedevaartslied. Van jongs af heeft men wreed mij mishandeld, Mag Israël wel zeggen;
1Multe oni afliktis min de post mia juneco, Diras Izrael,
2Mij hardvochtig gekweld sinds mijn jeugd, Maar nooit mij gebroken.
2Multe oni afliktis min de post mia juneco, Sed oni min ne pereigis.
3Ploegers hebben mijn rug beploegd, En lange voren getrokken;
3Sur mia dorso plugis plugistoj, Faris siajn sulkojn longaj.
4Maar Jahweh bleef trouw: De riemen der bozen sneed Hij stuk.
4La Eternulo estas justa; Li dishakis la ŝnurojn de la malvirtuloj.
5Beschaamd moeten vluchten Alle haters van Sion.
5Hontiĝu kaj turniĝu malantaŭen Ĉiuj malamantoj de Cion.
6Ze zullen worden als gras op de daken, Dat vóór het opschiet, verdort;
6Ili estu kiel tegmenta herbo, Kiu forvelkas, antaŭ ol oni ĝin elŝiris;
7Waarmee geen maaier zijn hand kan vullen, Geen hooier zijn arm.
7Per kiu ne plenigas rikoltanto sian manon Nek garbiganto sian baskon.
8En niemand zal in het voorbijgaan zeggen: “De zegen van Jahweh over u; Wij zegenen u in Jahweh’s Naam!”
8Kaj la preterirantoj ne diros: Beno de la Eternulo estu al vi, Ni benas vin per la nomo de la Eternulo.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.