Псалтырь 129
Synodal Translation (Синодальный перевод)Translation
Synodal Translation (Синодальный перевод)
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1Из глубины взываю к Тебе, Господи.
1Multe oni afliktis min de post mia juneco, Diras Izrael,
2Господи! услышь голос мой. Да будут уши Твои внимательны к голосу молений моих.
2Multe oni afliktis min de post mia juneco, Sed oni min ne pereigis.
3Если Ты, Господи, будешь замечать беззакония, - Господи! кто устоит?
3Sur mia dorso plugis plugistoj, Faris siajn sulkojn longaj.
4Но у Тебя прощение, да благоговеют пред Тобою.
4La Eternulo estas justa; Li dishakis la ŝnurojn de la malvirtuloj.
5Надеюсь на Господа, надеется душа моя; на слово Его уповаю.
5Hontiĝu kaj turniĝu malantaŭen Ĉiuj malamantoj de Cion.
6Душа моя ожидает Господа более, нежели стражи - утра, более, нежели стражи - утра.
6Ili estu kiel tegmenta herbo, Kiu forvelkas, antaŭ ol oni ĝin elŝiris;
7Да уповает Израиль на Господа, ибо у Господа милость и многое у Него избавление,
7Per kiu ne plenigas rikoltanto sian manon Nek garbiganto sian baskon.
8и Он избавит Израиля от всех беззаконий его.
8Kaj la preterirantoj ne diros: Beno de la Eternulo estu al vi, Ni benas vin per la nomo de la Eternulo.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.