Псалтырь 122
Synodal Translation (Синодальный перевод)Translation
Synodal Translation (Синодальный перевод)
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1К Тебе возвожу очи мои, Живущий на небесах!
1Mi ekĝojis, kiam oni diris al mi: Ni iru en la domon de la Eternulo.
2Вот, как очи рабов обращены на руку господ их, как очи рабы - на руку госпожи ее, так очи наши - к Господу, Богу нашему, доколе Он помилует нас.
2Niaj piedoj staris en viaj pordegoj, Ho Jerusalem,
3Помилуй нас, Господи, помилуй нас, ибо довольно мы насыщены презрением;
3Vi Jerusalem, konstruita kiel urbo, En kiu ĉio kuniĝis.
4довольно насыщена душа наша поношением от надменных и уничижением от гордых.
4Tien supreniris la triboj, la triboj de la Eternulo, Laŭ la moro de Izrael, Por glori la nomon de la Eternulo.
no verse 5 in this text
5Ĉar tie staris tronoj de juĝo, Tronoj de la domo de David.
no verse 6 in this text
6Deziru pacon al Jerusalem; Bonan staton havu viaj amantoj.
no verse 7 in this text
7Paco estu inter viaj muroj, Bonstato en viaj palacoj.
no verse 8 in this text
8Pro miaj fratoj kaj amikoj mi do diru: Paco estu al vi.
no verse 9 in this text
9Pro la domo de la Eternulo, nia Dio, Mi deziras al vi bonon.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.