Psalmen 12
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1Voor muziekbegeleiding; met bassen. Een psalm van David. Help toch Jahweh; want de trouw is verdwenen, De waarheid is zoek onder de kinderen der mensen.
1Helpu, ho Eternulo, ĉar malaperis piuloj Kaj maloftiĝis fideluloj inter la homidoj.
2Men liegt elkander maar voor, Met valse harten, maar vleiende lippen.
2Malveron ili parolas unuj al aliaj, Vortojn flatajn el koro hipokrita.
3Jahweh snijde al die vleiende lippen af, De verwaande tongen van allen die zeggen:
3La Eternulo ekstermu ĉiun flatan buŝon Kaj langon fanfaronantan,
4“Met onze tong zijn we sterk! We hebben onze lippen; wie kan ons aan!”
4Tiujn, kiuj diras: Per nia lango ni venkos, Nia buŝo estas kun ni; kiu estas sinjoro super ni?
5Om de nood der verdrukten En het kermen der armen Ga Ik opstaan, zegt Jahweh, Om redding te brengen aan wie er naar smacht!
5Ĉar prematoj estas ruinigataj kaj malfeliĉuloj ĝemas, Tial nun Mi Min levos, diras la Eternulo; Mi donos savon al tiuj, kiuj sopiras pri ĝi.
6Het woord van Jahweh Is zuiver als zilver, In een aarden smeltkroes gelouterd, Gereinigd tot zevenmaal toe.
6La paroloj de la Eternulo estas paroloj puraj, Arĝento, purigita en tera fandujo kaj sepfoje refandita.
7Gij zult het gestand doen, o Jahweh, En ons altijd beschermen tegen dit ras:
7Vi, ho Eternulo, konservos ilin, Vi gardos nin kontraŭ ĉi tiu generacio por eterne.
8Al zijn de bozen nog zo verwaand, En de mensen nog zo gemeen!
8Ĉirkaŭe aperas multe da malpiuloj, Kiam malnobleco altiĝas inter la homidoj.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.