Psalmen 107
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1Brengt Jahweh dank, want Hij is goed, En zijn genade duurt eeuwig!
1Gloru la Eternulon, ĉar Li estas bona; Ĉar eterna estas Lia boneco:
2Zo moeten getuigen, die door Jahweh verlost zijn, En door Hem uit de nood zijn gered;
2Diru la liberigitoj de la Eternulo, Kiujn Li liberigis el la mano de malamiko,
3Die Hij van alle kant hierheen heeft gebracht, Van oost en west, van noord en zuid.
3Kiujn Li kolektis el la landoj, De oriento kaj okcidento, De nordo kaj de la maro.
4Sommigen doolden in woestijn en wildernis rond, Zonder de weg naar hun woonplaats te vinden;
4Ili vagis en la dezerto, laŭ vojo senviva, Urbon loĝatan ili ne trovis;
5Ze leden honger en dorst, En hun leven verkwijnde.
5Ili malsatis kaj soifis, Ilia animo en ili senfortiĝis.
6Maar ze riepen Jahweh aan in hun nood, En Hij verloste hen van hun angsten:
6Sed ili ekkriis al la Eternulo en sia sufero, Kaj Li liberigis ilin el ilia mizero.
7Hij bracht ze weer op de veilige weg, Zodat ze hun woonplaats bereikten.
7Kaj Li kondukis ilin laŭ ĝusta vojo, Ke ili venu al urbo loĝata.
8Laat ze Jahweh voor zijn goedheid dan danken, En voor zijn wonderen voor de kinderen der mensen:
8Ili gloru la Eternulon por Lia boneco, Kaj por Liaj mirakloj antaŭ la homidoj.
9Want den dorstige heeft Hij gelaafd, Den hongerige heeft Hij verzadigd!
9Ĉar Li satigis animon soifantan, Kaj animon malsatan Li plenigis per bonaĵo.
10Anderen zaten in duister en donker, In ellende en boeien gekluisterd;
10Ili sidis en mallumo kaj en ombro de morto, Katenitaj de mizero kaj fero;
11Want ze hadden zich tegen Gods geboden verzet, En de vermaning van den Allerhoogste veracht;
11Ĉar ili malobeis la vortojn de Dio Kaj malŝatis la decidon de la Plejaltulo.
12Zo was door rampspoed de moed hun ontzonken, En reddeloos stortten ze neer.
12Kaj Li frapis ilian koron per sufero; Ili falis, kaj neniu helpis.
13Maar ze riepen Jahweh aan in hun nood, En Hij verloste hen van hun angsten:
13Sed ili ekkriis al la Eternulo en sia sufero, Kaj Li liberigis ilin el ilia mizero.
14Hij haalde ze uit het duister en donker, En verbrak hun boeien.
14Li eligis ilin el mallumo kaj ombro de morto, Kaj iliajn ligilojn Li disŝiris.
15Laat ze Jahweh voor zijn goedheid dan danken, En voor zijn wonderen voor de kinderen der mensen:
15Ili gloru la Eternulon por Lia boneco, Kaj por Liaj mirakloj antaŭ la homidoj.
16Want metalen poorten heeft Hij verbrijzeld, Ijzeren grendels in stukken geslagen!
16Ĉar Li rompis kuprajn pordojn, Kaj disbatis ferajn riglilojn.
17Anderen werden ziek door hun zondige wandel, Hadden smarten te lijden om hun schuld;
17La malsaĝuloj suferis pro siaj pekaj vojoj Kaj pro siaj krimoj;
18Alle voedsel begon hun te walgen, En ze stonden al dicht bij de poorten des doods.
18Ĉiujn manĝojn abomenis ilia animo, Kaj ili atingis la pordegon de la morto.
19Maar ze riepen Jahweh aan in hun nood, En Hij verloste hen van hun angsten.
19Sed ili ekkriis al la Eternulo en sia sufero, Kaj Li liberigis ilin el ilia mizero.
20Hij sprak: en ze werden genezen, En Hij ontrukte hen weer aan het graf.
20Li sendis Sian vorton, Kaj Li sanigis ilin kaj savis ilin de la tombo.
21Laat ze Jahweh voor zijn goedheid dan danken, En voor zijn wonderen voor de kinderen der mensen:
21Ili gloru la Eternulon por Lia boneco, Kaj por Liaj mirakloj antaŭ la homidoj.
22Laat ze dankoffers brengen, En jubelend zijn werken vermelden!
22Kaj ili oferdonu dankajn oferojn, Kaj rakontu Liajn farojn kun kantado.
23Anderen staken op schepen in zee, Om handel te drijven op de onmetelijke wateren.
23Kiuj veturas per ŝipoj sur la maro, Kiuj komercas sur grandaj akvoj,
24Ook zij hebben Jahweh’s werken aanschouwd, In de kolken zijn wonderen.
24Tiuj vidis la farojn de la Eternulo Kaj Liajn miraklojn en la profundo.
25Hij sprak: en er stak een stormwind op, Die zwiepte de golven omhoog;
25Li diris, kaj aperis granda ventego Kaj alte levis ĝiajn ondojn:
26Ze vlogen op naar de hemel, ploften neer in de diepten, En vergingen van angst;
26Ili leviĝas ĝis la ĉielo, malleviĝas en la abismojn; Ilia animo konsumiĝas de sufero;
27Ze rolden en tuimelden, als waren ze dronken, En al hun zeemanschap was tevergeefs.
27Ili iras ĉirkaŭe kaj ŝanceliĝas kiel ebriulo, Kaj ilia tuta saĝeco malaperas.
28Maar ze riepen Jahweh aan in hun nood, En Hij verloste hen van hun angsten:
28Sed ili ekkriis al la Eternulo en sia sufero, Kaj Li eligis ilin el ilia mizero.
29Hij bedaarde de storm tot een bries, En de golven legden zich neer;
29Li kvietigis la ventegon, Kaj ĝiaj ondoj silentiĝis.
30Wat waren ze blij, toen het kalm was geworden, En Hij hen naar de verbeide haven geleidde!
30Kaj ili ekĝojis, kiam fariĝis silente; Kaj Li alkondukis ilin al la dezirata haveno.
31Laat ze Jahweh voor zijn goedheid dan danken, En voor zijn wonderen voor de kinderen der mensen:
31Ili gloru la Eternulon por Lia boneco, Kaj por Liaj mirakloj antaŭ la homidoj.
32Hem in de volksgemeente roemen, Hem in de raad der oudsten prijzen!
32Kaj ili altigu Lin en popola kunveno, Kaj en kunsido de plejaĝuloj ili Lin laŭdu.
33Rivieren maakt Hij tot steppe, Waterbronnen tot dorstige grond;
33Li ŝanĝas riverojn en dezerton, Kaj fontojn de akvo en sekaĵon;
34Vruchtbaar land tot zilte bodem, Om de boosheid van zijn bewoners.
34Fruktoportan teron en salan dezerton, Pro la malboneco de ĝiaj loĝantoj.
35Maar van de steppe maakt Hij een vijver, Waterbronnen van het dorre land;
35Li ŝanĝas dezerton en lagon, Kaj sekan teron en fontojn de akvo;
36Daar zet Hij de hongerigen neer, Om er zich een woonplaats te stichten.
36Kaj Li loĝigas tie malsatulojn, Kaj ili konstruas urbon loĝatan.
37Ze bezaaien hun akkers, beplanten hun gaarden, En oogsten hun vruchten.
37Kaj ili prisemas kampojn, Plantas vinberujojn, kaj ricevas fruktojn.
38Hij zegent hen: ze worden zeer talrijk, En Hij vermeerdert hun vee.
38Kaj Li ilin benas, kaj ili tre multiĝas, Kaj brutoj ne mankas al ili.
39En nemen ze af in getal, en gaan ze ten onder Door verdrukking, ellende en jammer:
39Kaj kiam ili estas tre malmultaj kaj malfortaj Pro la premanta malbono kaj mizero,
40Dan geeft Hij de tyrannen prijs aan de schande, En laat ze door de wildernis dolen.
40Li verŝas honton sur eminentulojn, Kaj erarvagigas ilin en dezerto senvoja.
41Maar den arme heft Hij uit de ellende weer op, En maakt zijn geslacht weer talrijk als kudden:
41Malriĉulon Li altigas el mizero, Kaj kreas familiojn kiel ŝafojn.
42De vromen zien het, en juichen; Maar wat boos is, zwijgt stil.
42La virtuloj tion vidas, kaj ĝojas; Kaj ĉia malboneco fermas sian buŝon.
43Wie wijs is, neemt het ter harte, En beseft de goedheid van Jahweh!
43Kiu estas saĝa, tiu tion observu, Kaj oni komprenu la favoraĵojn de la Eternulo.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.