Psalmen 147
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1Halleluja! Looft Jahweh: want het is goed, Hem te prijzen, Onzen God: want het is lieflijk en schoon, Hem te roemen!
1Haleluja! Ĉar estas bone kanti al nia Dio, Ĉar agrabla estas la glorkantado.
2Jahweh bouwt Jerusalem weer op, En brengt de verstrooiden van Israël bijeen.
2La Eternulo konstruas Jerusalemon, La elpelitojn de Izrael Li kolektas.
3Hij is het, die de gebroken harten geneest, En hun wonden verbindt;
3Li sanigas la korprematojn Kaj bandaĝas iliajn vundojn.
4Die het getal van de sterren bepaalt, En ze allen roept bij haar naam.
4Li kalkulas la stelojn, Kaj al ili ĉiuj Li donas nomojn.
5Groot is onze Heer, geweldig zijn macht, Zijn wijsheid oneindig;
5Granda estas nia Sinjoro kaj tre forta; Lia saĝo estas nemezurebla.
6Jahweh richt de nederigen op, Maar de bozen werpt Hij ter aarde.
6La Eternulo altigas la humilulojn; Sed la malvirtulojn Li malaltigas ĝis la tero.
7Heft Jahweh een jubelzang aan Speelt op de citer voor onzen God:
7Kantu al la Eternulo gloradon, Muziku al nia Dio per harpo.
8Die de hemel met wolken bedekt, En de regen bereidt voor de aarde. Die op de bergen gras doet ontspruiten, En groen voor de beesten, die den mens moeten dienen;
8Li kovras la ĉielon per nuboj, Pretigas por la tero pluvon, Kreskigas sur la montoj herbon.
9Die aan het vee zijn voedsel geeft, En aan de jonge raven, die er om roepen.
9Li donas al la bruto ĝian nutraĵon, Kaj al la korvidoj, kiuj krias.
10Hij vindt geen vreugde in de sterkte der paarden, Hem verheugen geen krachtige schenkels;
10Ne la forton de ĉevalo Li ŝatas; Ne la femuroj de homo al Li plaĉas:
11Maar Jahweh heeft behagen in hen, die Hem vrezen, En die smachten naar zijn genade!
11Plaĉas al la Eternulo Liaj timantoj, Kiuj fidas Lian bonecon.
12Breng Jahweh lof, Jerusalem; Sion, loof uw God!
12Laŭdu, ho Jerusalem, la Eternulon; Gloru vian Dion, ho Cion.
13Want Hij heeft de grendels van uw poorten versterkt, Uw zonen binnen uw muren gezegend,
13Ĉar Li fortikigis la riglilojn en viaj pordegoj, Li benis viajn filojn interne de vi.
14De vrede aan uw grenzen geschonken, U met de bloem der tarwe verzadigd.
14Li donas pacon al viaj limoj, Li satigas vin per la plej bona el la tritiko.
15Hij is het, die de aarde zijn bevelen stuurt, En haastig rept zich zijn woord:
15Li sendas Sian ordonon al la tero; Tre rapide kuras Lia vorto.
16Die sneeuw als wolvlokken zendt, Zijn ijzel rondstrooit als as.
16Li donas neĝon kiel lanon, Li ŝutas prujnon kiel cindron.
17Hij werpt zijn hagel bij brokken, En voor zijn koude stollen de wateren;
17Li ĵetas Sian glacion kiel pecojn; Kiu kontraŭstaros al Lia frosto?
18Maar Hij stuurt zijn bevel, en ze smelten: Zijn winden waaien, weer stromen de wateren.
18Li sendas Sian vorton, kaj ĉio degelas; Li blovas per Sia vento, kaj ekfluas akvo.
19Hij maakte Jakob zijn geboden bekend, Israël zijn bevelen en wetten:
19Li sciigas al Jakob Sian vorton, Siajn leĝojn kaj decidojn al Izrael.
20Zo deed Hij voor geen ander volk, Nooit heeft Hij hùn zijn wetten geleerd! Halleluja!
20Tiel Li ne faras al iu alia popolo; Kaj Liajn decidojn ili ne scias. Haleluja!
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.