Psalmen 147
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Halleluja! Looft Jahweh: want het is goed, Hem te prijzen, Onzen God: want het is lieflijk en schoon, Hem te roemen!
1هللویاه، زیرا خدای ما را سراییدن نیکو است و دل پسند، و تسبیح خواندن شایسته است!
2Jahweh bouwt Jerusalem weer op, En brengt de verstrooiden van Israël bijeen.
2خداوند اورشلیم را بنامی کند و پراکندگان اسرائیل را جمع می‌نماید.
3Hij is het, die de gebroken harten geneest, En hun wonden verbindt;
3شکسته دلان را شفا می‌دهد و جراحت های ایشان را می‌بندد.
4Die het getal van de sterren bepaalt, En ze allen roept bij haar naam.
4عدد ستارگان را می‌شمارد وجمیع آنها را به نام می‌خواند.
5Groot is onze Heer, geweldig zijn macht, Zijn wijsheid oneindig;
5خداوند ما بزرگ است و قوت او عظیم و حکمت وی غیرمتناهی.
6Jahweh richt de nederigen op, Maar de bozen werpt Hij ter aarde.
6خداوند مسکینان را برمی افرازد و شریران را به زمین می‌اندازد.
7Heft Jahweh een jubelzang aan Speelt op de citer voor onzen God:
7خداوند را با تشکر بسرایید. خدای ما را با بربط سرود بخوانید.
8Die de hemel met wolken bedekt, En de regen bereidt voor de aarde. Die op de bergen gras doet ontspruiten, En groen voor de beesten, die den mens moeten dienen;
8که آسمانهارا با ابرها می‌پوشاند و باران را برای زمین مهیامی نماید و گیاه را بر کوهها می‌رویاند.
9Die aan het vee zijn voedsel geeft, En aan de jonge raven, die er om roepen.
9که بهایم را آذوقه می‌دهد و بچه های غراب را که او رامی خوانند.
10Hij vindt geen vreugde in de sterkte der paarden, Hem verheugen geen krachtige schenkels;
10در قوت اسب رغبت ندارد، و ازساقهای انسان راضی نمی باشد.
11Maar Jahweh heeft behagen in hen, die Hem vrezen, En die smachten naar zijn genade!
11رضامندی خداوند از ترسندگان وی است و از آنانی که به رحمت وی امیدوارند.
12Breng Jahweh lof, Jerusalem; Sion, loof uw God!
12ای اورشلیم، خداوند را تسبیح بخوان. ای صهیون، خدای خود را حمد بگو.
13Want Hij heeft de grendels van uw poorten versterkt, Uw zonen binnen uw muren gezegend,
13زیرا که پشت بندهای دروازه هایت را مستحکم کرده وفرزندانت را در اندرونت مبارک فرموده است.
14De vrede aan uw grenzen geschonken, U met de bloem der tarwe verzadigd.
14که حدود تو را سلامتی می‌دهد و تو را ازمغز گندم سیر می‌گرداند.
15Hij is het, die de aarde zijn bevelen stuurt, En haastig rept zich zijn woord:
15که کلام خود را برزمین فرستاده است و قول او به زودی هر‌چه تمام تر می‌دود.
16Die sneeuw als wolvlokken zendt, Zijn ijzel rondstrooit als as.
16که برف را مثل پشم می‌باراند، و ژاله را مثل خاکستر می‌پاشد.
17Hij werpt zijn hagel bij brokken, En voor zijn koude stollen de wateren;
17که تگرگ خودرا در قطعه‌ها می‌اندازد؛ و کیست که پیش سرمای او تواند ایستاد؟
18Maar Hij stuurt zijn bevel, en ze smelten: Zijn winden waaien, weer stromen de wateren.
18کلام خود را می‌فرستد وآنها را می‌گدازد. باد خویش را می‌وزاند، پس آبها جاری می‌شود.
19Hij maakte Jakob zijn geboden bekend, Israël zijn bevelen en wetten:
19کلام خود را به یعقوب بیان کرده، و فرایض و داوریهای خویش را به اسرائیل.
20Zo deed Hij voor geen ander volk, Nooit heeft Hij hùn zijn wetten geleerd! Halleluja!
20با هیچ امتی چنین نکرده است و داوریهای او را ندانسته‌اند. هللویاه!
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.