Psalmen 44
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Voor muziekbegeleiding. Van de zonen van Kore; een leerdicht. O God, wij hebben het met eigen oren gehoord, Onze vaderen hebben het ons verteld, Wat Gij gedaan hebt in hun dagen, Met eigen hand in vroeger tijd.
1ای خدا به گوشهای خود شنیده‌ایم وپدران ما، ما را خبر داده‌اند، از کاری که در روزهای ایشان و در ایام سلف کرده‌ای.
2Naties hebt Gij uitgeroeid om hèn te planten, Volkeren geveld, om hèn te doen groeien.
2تو به‌دست خود امت‌ها را بیرون کردی، اماایشان را غرس نمودی. قومها را تباه کردی، اما ایشان را منتشر ساختی.
3Neen, niet met hun zwaard namen zij bezit van het Land, Niet hun arm bracht hun zege: Maar het was uw rechterhand en uw arm En het licht van uw aanschijn, omdat Gij ze lief hadt.
3زیرا که به شمشیر خود زمین را تسخیر نکردند و بازوی ایشان ایشان را نجات نداد. بلکه دست راست تو وبازو و نور روی تو. زیرا از ایشان خرسندبودی.
4Gij waart het, mijn Koning en God, Die Jakob de zege verleende;
4ای خدا تو پادشاه من هستی. پس برنجات یعقوب امر فرما.
5Met úw hulp sloegen wij onze vijanden neer, Door úw Naam trapten wij onze haters tegen de grond;
5به مدد تو دشمنان خود راخواهیم افکند و به نام تو مخالفان خویش راپایمال خواهیم ساخت.
6Neen, ik heb niet vertrouwd op mijn boog, En mijn zwaard kon de zege niet schenken.
6زیرا بر کمان خودتوکل نخواهم داشت و شمشیرم مرا خلاصی نخواهد داد.
7Maar Gij hebt ons van onze verdrukkers verlost, En onze haters te schande gemaakt;
7بلکه تو ما را از دشمنان ما خلاصی دادی و مبغضان ما را خجل ساختی.
8In God mochten we steeds blijven roemen, En uw Naam in eeuwigheid prijzen!
8تمامی روزبر خدا فخر خواهیم کرد و نام تو را تا به ابد تسبیح خواهیم خواند، سلاه.
9Maar nú hebt Gij ons verstoten, ons te schande gemaakt, En trekt niet meer met onze heirscharen op;
9لیکن الان تو ما را دورانداخته و رسوا ساخته‌ای و با لشکرهای ما بیرون نمی آیی.
10Gij laat ons vluchten voor onze verdrukkers, En onze haters roven ons leeg!
10و ما را از پیش دشمن روگردان ساخته‌ای و خصمان ما برای خویشتن تاراج می‌کنند.
11Gij levert ons als slachtvee uit, En verstrooit ons onder de naties;
11ما را مثل گوسفندان برای خوراک تسلیم کرده‌ای و ما را در میان امت‌ها پراکنده ساخته‌ای.
12Verkoopt uw volk voor een spotprijs, En geeft het bijna voor niet!
12قوم خود را بی‌بها فروختی و ازقیمت ایشان نفع نبردی.
13Gij maakt ons tot smaad onzer buren, Tot spot en hoon voor die ons omringen;
13ما را نزد همسایگان ماعار گردانیدی. اهانت و سخریه نزد آنانی که گرداگرد مایند.
14Gij laat de heidenen over ons schimpen, De volkeren meewarig het hoofd over ons schudden.
14ما را در میان امت هاضرب‌المثل ساخته‌ای. جنبانیدن سر در میان قومها.
15Mijn schande staat mij altijd voor ogen, En de schaamte bedekt mijn gelaat,
15و رسوایی من همه روزه در نظر من است. و خجالت رویم مرا پوشانیده است،
16Om de praatjes van schimper en spotter, Om de blik van vijand en hater.
16ازآواز ملامت گو و فحاش، از روی دشمن و انتقام گیرنده.
17En dit alles trof ons, ofschoon wij U niet hebben vergeten, En uw Verbond niet hebben verbroken.
17این همه بر ما واقع شد. اما تو را فراموش نکردیم و در عهد تو خیانت نورزیدیم.
18Ons hart is niet afvallig geworden, Onze schreden dwaalden niet af van uw pad;
18دل مابه عقب برنگردید و پایهای ما از طریق تو انحراف نورزید.
19Toch hebt Gij ons naar het oord der jakhalzen verwezen, En ons met de schaduw des doods overdekt.
19هرچند ما را در مکان اژدرها کوبیدی و ما را به سایه موت پوشانیدی.
20Of, hadden wij de Naam van onzen God soms vergeten, Onze handen naar vreemde goden geheven:
20نام خدای خود را هرگز فراموش نکردیم و دست خود را به خدای غیر برنیفراشتیم.
21Zou God het misschien niet hebben geweten, Hij, die de hartsgeheimen doorgrondt?
21آیا خدا این راغوررسی نخواهد کرد؟ زیرا او خفایای قلب رامی داند.
22Neen, om Uwentwil blijft men ons wurgen, En worden wij als slachtvee behandeld!
22هر آینه به‌خاطر تو تمامی روز کشته می‌شویم و مثل گوسفندان ذبح شمرده می‌شویم.
23Sta op dan; waarom zoudt Gij slapen, o Heer! Ontwaak; blijf ons niet altijd verstoten!
23ای خداوند بیدار شو چراخوابیده‌ای؟ برخیز و ما را تا به ابد دور مینداز.
24Waarom zoudt Gij uw aanschijn verbergen, Onze nood en ellende vergeten?
24چرا روی خود را پوشانیدی و ذلت و تنگی مارا فراموش کردی؟
25Want onze ziel ligt gebukt in het stof, En ons lichaam kleeft vast aan de grond.
25زیرا که جان ما به خاک خم شده است و شکم ما به زمین چسبیده.
26Sta op, ons te hulp! Red ons om wille van uw genade!
26به جهت اعانت ما برخیز و بخاطر رحمانیت خود ما رافدیه ده.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.