Psalms 44
World English BibleTranslation
World English Bible
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1We have heard with our ears, God; our fathers have told us what work you did in their days, in the days of old.
1ای خدا به گوشهای خود شنیده‌ایم وپدران ما، ما را خبر داده‌اند، از کاری که در روزهای ایشان و در ایام سلف کرده‌ای.
2You drove out the nations with your hand, but you planted them. You afflicted the peoples, but you spread them abroad.
2تو به‌دست خود امت‌ها را بیرون کردی، اماایشان را غرس نمودی. قومها را تباه کردی، اما ایشان را منتشر ساختی.
3For they didn’t get the land in possession by their own sword, neither did their own arm save them; but your right hand, your arm, and the light of your face, because you were favorable to them.
3زیرا که به شمشیر خود زمین را تسخیر نکردند و بازوی ایشان ایشان را نجات نداد. بلکه دست راست تو وبازو و نور روی تو. زیرا از ایشان خرسندبودی.
4God, you are my King. Command victories for Jacob!
4ای خدا تو پادشاه من هستی. پس برنجات یعقوب امر فرما.
5Through you, we will push down our adversaries. Through your name, we will tread down those who rise up against us.
5به مدد تو دشمنان خود راخواهیم افکند و به نام تو مخالفان خویش راپایمال خواهیم ساخت.
6For I will not trust in my bow, neither will my sword save me.
6زیرا بر کمان خودتوکل نخواهم داشت و شمشیرم مرا خلاصی نخواهد داد.
7But you have saved us from our adversaries, and have shamed those who hate us.
7بلکه تو ما را از دشمنان ما خلاصی دادی و مبغضان ما را خجل ساختی.
8In God we have made our boast all day long. We will give thanks to your name forever. Selah.
8تمامی روزبر خدا فخر خواهیم کرد و نام تو را تا به ابد تسبیح خواهیم خواند، سلاه.
9But now you rejected us, and brought us to dishonor, and don’t go out with our armies.
9لیکن الان تو ما را دورانداخته و رسوا ساخته‌ای و با لشکرهای ما بیرون نمی آیی.
10You make us turn back from the adversary. Those who hate us take plunder for themselves.
10و ما را از پیش دشمن روگردان ساخته‌ای و خصمان ما برای خویشتن تاراج می‌کنند.
11You have made us like sheep for food, and have scattered us among the nations.
11ما را مثل گوسفندان برای خوراک تسلیم کرده‌ای و ما را در میان امت‌ها پراکنده ساخته‌ای.
12You sell your people for nothing, and have gained nothing from their sale.
12قوم خود را بی‌بها فروختی و ازقیمت ایشان نفع نبردی.
13You make us a reproach to our neighbors, a scoffing and a derision to those who are around us.
13ما را نزد همسایگان ماعار گردانیدی. اهانت و سخریه نزد آنانی که گرداگرد مایند.
14You make us a byword among the nations, a shaking of the head among the peoples.
14ما را در میان امت هاضرب‌المثل ساخته‌ای. جنبانیدن سر در میان قومها.
15All day long my dishonor is before me, and shame covers my face,
15و رسوایی من همه روزه در نظر من است. و خجالت رویم مرا پوشانیده است،
16at the taunt of one who reproaches and verbally abuses, because of the enemy and the avenger.
16ازآواز ملامت گو و فحاش، از روی دشمن و انتقام گیرنده.
17All this has come on us, yet we haven’t forgotten you. We haven’t been false to your covenant.
17این همه بر ما واقع شد. اما تو را فراموش نکردیم و در عهد تو خیانت نورزیدیم.
18Our heart has not turned back, neither have our steps strayed from your path,
18دل مابه عقب برنگردید و پایهای ما از طریق تو انحراف نورزید.
19though you have crushed us in the haunt of jackals, and covered us with the shadow of death.
19هرچند ما را در مکان اژدرها کوبیدی و ما را به سایه موت پوشانیدی.
20If we have forgotten the name of our God, or spread out our hands to a strange god,
20نام خدای خود را هرگز فراموش نکردیم و دست خود را به خدای غیر برنیفراشتیم.
21won’t God search this out? For he knows the secrets of the heart.
21آیا خدا این راغوررسی نخواهد کرد؟ زیرا او خفایای قلب رامی داند.
22Yes, for your sake we are killed all day long. We are regarded as sheep for the slaughter.
22هر آینه به‌خاطر تو تمامی روز کشته می‌شویم و مثل گوسفندان ذبح شمرده می‌شویم.
23Wake up! Why do you sleep, Lord? Arise! Don’t reject us forever.
23ای خداوند بیدار شو چراخوابیده‌ای؟ برخیز و ما را تا به ابد دور مینداز.
24Why do you hide your face, and forget our affliction and our oppression?
24چرا روی خود را پوشانیدی و ذلت و تنگی مارا فراموش کردی؟
25For our soul is bowed down to the dust. Our body clings to the earth.
25زیرا که جان ما به خاک خم شده است و شکم ما به زمین چسبیده.
26Rise up to help us. Redeem us for your loving kindness’ sake.
26به جهت اعانت ما برخیز و بخاطر رحمانیت خود ما رافدیه ده.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.