Psalms 10

World English Bible

Old Persian Version (ترجمه قدیم)

1Why do you stand far off, LORD? Why do you hide yourself in times of trouble?

1ای خداوند چرا دور ایستاده‌ای و خودرا در وقت های تنگی پنهان می‌کنی؟

2In arrogance, the wicked hunt down the weak. They are caught in the schemes that they devise.

2از تکبر شریران، فقیر سوخته می‌شود؛ درمشورت هایی که اندیشیده‌اند، گرفتار می‌شوند.

3For the wicked boasts of his heart’s cravings. He blesses the greedy and condemns the LORD.

3زیرا که شریر به شهوات نفس خود فخر می‌کند، و آنکه می‌رباید شکر می‌گوید و خداوند را اهانت می‌کند.

4The wicked, in the pride of his face, has no room in his thoughts for God.

4شریر در غرور خود می‌گوید: «بازخواست نخواهد کرد.» همه فکرهای او اینست که خدایی نیست.

5His ways are prosperous at all times. He is arrogant, and your laws are far from his sight. As for all his adversaries, he sneers at them.

5راههای او همیشه استوار است. احکام تو از او بلند و بعید است. همه دشمنان خود را به هیچ می‌شمارد.

6He says in his heart, “I shall not be shaken. For generations I shall have no trouble.”

6در دل خود گفته است: «هرگزجنبش نخواهم خورد، و دور به دور بدی رانخواهم دید.»

7His mouth is full of cursing, deceit, and oppression. Under his tongue is mischief and iniquity.

7دهن او از لعنت و مکر و ظلم پر است؛ زیرزبانش مشقت و گناه است؛

8He lies in wait near the villages. From ambushes, he murders the innocent. His eyes are secretly set against the helpless.

8در کمینهای دهات می‌نشیند؛ در جایهای مخفی بی‌گناه را می‌کشد؛ چشمانش برای مسکینان مراقب است؛

9He lurks in secret as a lion in his ambush. He lies in wait to catch the helpless. He catches the helpless when he draws him in his net.

9در جای مخفی مثل شیر در بیشه خود کمین می‌کند؛ به جهت گرفتن مسکین کمین می‌کند؛ فقیر را به دام خود کشیده، گرفتار می‌سازد.

10The helpless are crushed. They collapse. They fall under his strength.

10پس کوفته وزبون می‌شود؛ و مساکین در زیر جباران اومی افتند.

11He says in his heart, “God has forgotten. He hides his face. He will never see it.”

11در دل خود گفت: «خدا فراموش کرده است؛ روی خود را پوشانیده و هرگزنخواهد دید.»

12Arise, LORD! God, lift up your hand! Don’t forget the helpless.

12‌ای خداوند برخیز! ای خدا دست خود رابرافراز! و مسکینان را فراموش مکن.

13Why does the wicked person condemn God, and say in his heart, “God won’t call me into account”?

13چراشریر خدا را اهانت کرده، در دل خود می‌گوید: «تو بازخواست نخواهی کرد؟»

14But you do see trouble and grief. You consider it to take it into your hand. You help the victim and the fatherless.

14البته دیده‌ای زیرا که تو بر مشقت و غم می‌نگری، تا به‌دست خود مکافات برسانی. مسکین امر خویش را به توتسلیم کرده است. مددکار یتیمان، تو هستی.

15Break the arm of the wicked. As for the evil man, seek out his wickedness until you find none.

15بازوی گناهکار را بشکن. و اما شریر را ازشرارت او بازخواست کن تا آن را نیابی.

16The LORD is King forever and ever! The nations will perish out of his land.

16خداوند پادشاه است تا ابدالاباد. امت‌ها اززمین او هلاک خواهند شد.

17LORD, you have heard the desire of the humble. You will prepare their heart. You will cause your ear to hear,

17‌ای خداوندمسالت مسکینان را اجابت کرده‌ای، دل ایشان رااستوار نموده‌ای و گوش خود را فراگرفته‌ای،

18to judge the fatherless and the oppressed, that man who is of the earth may terrify no more.

18تایتیمان و کوفته شدگان را دادرسی کنی. انسانی که از زمین است، دیگر نترساند.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.