Psalms 137
World English BibleTranslation
World English Bible
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1By the rivers of Babylon, there we sat down. Yes, we wept, when we remembered Zion.
1نزد نهرهای بابل آنجا نشستیم وگریه نیز کردیم، چون صهیون را به یاد آوردیم.
2On the willows in that land, we hung up our harps.
2بربطهای خود را آویختیم بردرختان بید که در میان آنها بود.
3For there, those who led us captive asked us for songs. Those who tormented us demanded songs of joy: “Sing us one of the songs of Zion!”
3زیرا آنانی که مارا به اسیری برده بودند، در آنجا از ما سرودخواستند؛ و آنانی که ما را تاراج کرده بودند، شادمانی (خواستند) که «یکی از سرودهای صهیون را برای ما بسرایید.»
4How can we sing the LORD’s song in a foreign land?
4چگونه سرود خداوند را، در زمین بیگانه بخوانیم؟
5If I forget you, Jerusalem, let my right hand forget its skill.
5اگر تو را‌ای اورشلیم فراموش کنم، آنگاه دست راست من فراموش کند.
6Let my tongue stick to the roof of my mouth if I don’t remember you, if I don’t prefer Jerusalem above my chief joy.
6اگر تو را به یادنیاورم، آنگاه زبانم به کامم بچسبد، اگر اورشلیم رابر همه شادمانی خود ترجیح ندهم.
7Remember, LORD, against the children of Edom in the day of Jerusalem, who said, “Raze it! Raze it even to its foundation!”
7ای خداوند، روز اورشلیم را برای بنی ادوم به یادآور، که گفتند: «منهدم سازید، تا بنیادش منهدم سازید!»
8Daughter of Babylon, doomed to destruction, he will be happy who repays you, as you have done to us.
8ای دختر بابل که خراب خواهی شد، خوشابحال آنکه به تو جزا دهد چنانکه تو به ماجزا دادی!
9Happy shall he be, who takes and dashes your little ones against the rock.
9خوشابحال آنکه اطفال تو را بگیرد وایشان را به صخره‌ها بزند.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.