Psalms 137
World English BibleTranslation
World English Bible
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1By the rivers of Babylon, there we sat down. Yes, we wept, when we remembered Zion.
1Apud la riveroj de Babel Ni sidis kaj ploris, Rememorante Cionon.
2On the willows in that land, we hung up our harps.
2Sur la salikoj tie Ni pendigis niajn harpojn.
3For there, those who led us captive asked us for songs. Those who tormented us demanded songs of joy: “Sing us one of the songs of Zion!”
3Ĉar tie niaj kaptintoj postulis de ni kantojn, Kaj niaj mokantoj ĝojon, dirante: Kantu al ni el la kantoj de Cion.
4How can we sing the LORD’s song in a foreign land?
4Kiel ni kantos sur fremda tero La kanton de la Eternulo?
5If I forget you, Jerusalem, let my right hand forget its skill.
5Se mi forgesos vin, ho Jerusalem, Tiam forgesiĝu mia dekstra mano;
6Let my tongue stick to the roof of my mouth if I don’t remember you, if I don’t prefer Jerusalem above my chief joy.
6Algluiĝu mia lango al mia palato, Se mi vin ne memoros, Se mi ne levos Jerusalemon en la supron de miaj ĝojoj.
7Remember, LORD, against the children of Edom in the day of Jerusalem, who said, “Raze it! Raze it even to its foundation!”
7Rememorigu, ho Eternulo, al la filoj de Edom La tagon de Jerusalem, kiam ili diris: Detruu, detruu ĝis ĝia fundamento.
8Daughter of Babylon, doomed to destruction, he will be happy who repays you, as you have done to us.
8Ho ruinigema filino de Babel! Bone estos al tiu, Kiu repagos al vi por la faro, kiun vi faris al ni.
9Happy shall he be, who takes and dashes your little ones against the rock.
9Bone estos al tiu, Kiu prenos kaj frakasos viajn infanetojn sur ŝtono.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.