Psalms 137
Berean Standard BibleTranslation
Berean Standard Bible
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1By the rivers of Babylon we sat and wept when we remembered Zion.
1Apud la riveroj de Babel Ni sidis kaj ploris, Rememorante Cionon.
2There on the willows we hung our harps,
2Sur la salikoj tie Ni pendigis niajn harpojn.
3for there our captors requested a song; our tormentors demanded songs of joy: “Sing us a song of Zion.”
3Ĉar tie niaj kaptintoj postulis de ni kantojn, Kaj niaj mokantoj ĝojon, dirante: Kantu al ni el la kantoj de Cion.
4How can we sing a song of the LORD in a foreign land?
4Kiel ni kantos sur fremda tero La kanton de la Eternulo?
5If I forget you, O Jerusalem, may my right hand cease to function.
5Se mi forgesos vin, ho Jerusalem, Tiam forgesiĝu mia dekstra mano;
6May my tongue cling to the roof of my mouth if I do not remember you, if I do not exalt Jerusalem as my greatest joy!
6Algluiĝu mia lango al mia palato, Se mi vin ne memoros, Se mi ne levos Jerusalemon en la supron de miaj ĝojoj.
7Remember, O LORD, the sons of Edom on the day Jerusalem fell: “Destroy it,” they said, “tear it down to its foundations!”
7Rememorigu, ho Eternulo, al la filoj de Edom La tagon de Jerusalem, kiam ili diris: Detruu, detruu ĝis ĝia fundamento.
8O Daughter of Babylon, doomed to destruction, blessed is he who repays you as you have done to us.
8Ho ruinigema filino de Babel! Bone estos al tiu, Kiu repagos al vi por la faro, kiun vi faris al ni.
9Blessed is he who seizes your infants and dashes them against the rocks.
9Bone estos al tiu, Kiu prenos kaj frakasos viajn infanetojn sur ŝtono.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.