Psalms 137
Berean Standard BibleTranslation
Berean Standard Bible
Freedom Bible (Thai)
1By the rivers of Babylon we sat and wept when we remembered Zion.
1ที่ริมแม่น้ำแห่งบาบิโลน เรานั่งลงที่นั่น และร้องไห้เมื่อระลึกถึงศิโยน
2There on the willows we hung our harps,
2เราแขวนพิณไว้ บนต้นหลิวในแผ่นดินนั้น
3for there our captors requested a song; our tormentors demanded songs of joy: “Sing us a song of Zion.”
3เพราะที่นั่น คนที่จับเราเป็นเชลยเรียกร้องให้เราร้องเพลง คนที่ทรมานเราสั่งให้ร้องเพลงแห่งความยินดีว่า “ร้องเพลงแห่งศิโยนให้เราฟังสักเพลงสิ!”
4How can we sing a song of the LORD in a foreign land?
4เราจะร้องเพลงของพระยาห์เวห์ในต่างแดนได้อย่างไร?
5If I forget you, O Jerusalem, may my right hand cease to function.
5เยรูซาเล็มเอ๋ย หากฉันลืมเจ้า ขอให้มือขวาของฉันลืมฝีมือ
6May my tongue cling to the roof of my mouth if I do not remember you, if I do not exalt Jerusalem as my greatest joy!
6หากฉันไม่ระลึกถึงเจ้า ขอให้ลิ้นติดเพดานปาก หากไม่ยกเยรูซาเล็มไว้เหนือความยินดีสูงสุดของฉัน
7Remember, O LORD, the sons of Edom on the day Jerusalem fell: “Destroy it,” they said, “tear it down to its foundations!”
7พระยาห์เวห์ โปรดระลึกถึงลูกหลานของเอโดมในวันที่เยรูซาเล็มล่มสลาย พวกเขาร้องว่า “รื้อเสีย! รื้อให้ถึงรากฐาน!”
8O Daughter of Babylon, doomed to destruction, blessed is he who repays you as you have done to us.
8ธิดาแห่งบาบิโลน ผู้ถูกกำหนดให้พินาศ คนที่ตอบแทนเจ้า ตามสิ่งที่เจ้าได้ทำกับเรา ย่อมเป็นสุข
9Blessed is he who seizes your infants and dashes them against the rocks.
9คนที่จับลูกเล็กของเจ้า แล้วฟาดกับก้อนหิน ย่อมเป็นสุข
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.