诗篇 137
Chinese Union Version, punctuated (Simplified)
Freedom Bible (Thai)
1我们曾在 巴比伦 的河边坐下， 一追想 锡安 就哭了。
1ที่ริมแม่น้ำแห่งบาบิโลน เรานั่งลงที่นั่น และร้องไห้เมื่อระลึกถึงศิโยน
2我们把琴挂在那里的柳树上；
2เราแขวนพิณไว้ บนต้นหลิวในแผ่นดินนั้น
3因为在那里，掳掠我们的要我们唱歌， 抢夺我们的 要我们 作乐， 说 ： 给我们唱一首 锡安 歌吧！
3เพราะที่นั่น คนที่จับเราเป็นเชลยเรียกร้องให้เราร้องเพลง คนที่ทรมานเราสั่งให้ร้องเพลงแห่งความยินดีว่า “ร้องเพลงแห่งศิโยนให้เราฟังสักเพลงสิ!”
4我们怎能在外邦唱耶和华的歌呢？
4เราจะร้องเพลงของพระยาห์เวห์ในต่างแดนได้อย่างไร?
5耶路撒冷 啊，我若忘记你， 情愿我的右手忘记 技巧 ！
5เยรูซาเล็มเอ๋ย หากฉันลืมเจ้า ขอให้มือขวาของฉันลืมฝีมือ
6我若不记念你， 若不看 耶路撒冷 过于我所最喜乐的， 情愿我的舌头贴于上膛！
6หากฉันไม่ระลึกถึงเจ้า ขอให้ลิ้นติดเพดานปาก หากไม่ยกเยรูซาเล็มไว้เหนือความยินดีสูงสุดของฉัน
7耶路撒冷 遭难 的日子， 以东 人说：拆毁！拆毁！ 直拆到根基！ 耶和华啊，求你记念这仇！
7พระยาห์เวห์ โปรดระลึกถึงลูกหลานของเอโดมในวันที่เยรูซาเล็มล่มสลาย พวกเขาร้องว่า “รื้อเสีย! รื้อให้ถึงรากฐาน!”
8将要被灭的 巴比伦 城啊， 报复你像你待我们的，那人便为有福！
8ธิดาแห่งบาบิโลน ผู้ถูกกำหนดให้พินาศ คนที่ตอบแทนเจ้า ตามสิ่งที่เจ้าได้ทำกับเรา ย่อมเป็นสุข
9拿你的婴孩摔在磐石上的， 那人便为有福！
9คนที่จับลูกเล็กของเจ้า แล้วฟาดกับก้อนหิน ย่อมเป็นสุข
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.