Salmos 137
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Freedom Bible (Thai)
1Junto aos rios da Babilônia, ali nos assentamos. Sim, nós choramos, quando nos lembramos de Sião.
1ที่ริมแม่น้ำแห่งบาบิโลน เรานั่งลงที่นั่น และร้องไห้เมื่อระลึกถึงศิโยน
2Nos salgueiros daquela terra, penduramos as nossas harpas.
2เราแขวนพิณไว้ บนต้นหลิวในแผ่นดินนั้น
3Pois ali, aqueles que nos levaram cativos nos pediram canções. Aqueles que nos atormentavam exigiram canções de alegria: “Cantem para nós uma das canções de Sião!”
3เพราะที่นั่น คนที่จับเราเป็นเชลยเรียกร้องให้เราร้องเพลง คนที่ทรมานเราสั่งให้ร้องเพลงแห่งความยินดีว่า “ร้องเพลงแห่งศิโยนให้เราฟังสักเพลงสิ!”
4Como podemos cantar a canção do SENHOR em terra estrangeira?
4เราจะร้องเพลงของพระยาห์เวห์ในต่างแดนได้อย่างไร?
5Se eu me esquecer de você, ó Jerusalém, que a minha mão direita se esqueça da sua habilidade.
5เยรูซาเล็มเอ๋ย หากฉันลืมเจ้า ขอให้มือขวาของฉันลืมฝีมือ
6Que a minha língua se apegue ao céu da boca se eu não me lembrar de você, se eu não preferir Jerusalém acima da minha maior alegria.
6หากฉันไม่ระลึกถึงเจ้า ขอให้ลิ้นติดเพดานปาก หากไม่ยกเยรูซาเล็มไว้เหนือความยินดีสูงสุดของฉัน
7Lembra-te, SENHOR, contra os filhos de Edom, no dia de Jerusalém, que disseram: “Arrasem-na! Arrasem-na até os seus alicerces!”
7พระยาห์เวห์ โปรดระลึกถึงลูกหลานของเอโดมในวันที่เยรูซาเล็มล่มสลาย พวกเขาร้องว่า “รื้อเสีย! รื้อให้ถึงรากฐาน!”
8Filha da Babilônia, condenada à destruição, feliz será aquele que lhe retribuir, assim como você fez a nós.
8ธิดาแห่งบาบิโลน ผู้ถูกกำหนดให้พินาศ คนที่ตอบแทนเจ้า ตามสิ่งที่เจ้าได้ทำกับเรา ย่อมเป็นสุข
9Feliz será aquele que pegar os seus pequeninos e os despedaçar contra a rocha.
9คนที่จับลูกเล็กของเจ้า แล้วฟาดกับก้อนหิน ย่อมเป็นสุข
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.