Salmos 137
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1Junto aos rios da Babilônia, ali nos assentamos. Sim, nós choramos, quando nos lembramos de Sião.
1На водама вавилонским сеђасмо и плакасмо опомињући се Сиона.
2Nos salgueiros daquela terra, penduramos as nossas harpas.
2О врбама сред њега вешасмо харфе своје.
3Pois ali, aqueles que nos levaram cativos nos pediram canções. Aqueles que nos atormentavam exigiram canções de alegria: “Cantem para nós uma das canções de Sião!”
3Онде искаху који нас заробише да певамо, и који нас оборише да се веселимо: „Певајте нам песму сионску.”
4Como podemos cantar a canção do SENHOR em terra estrangeira?
4Како ћемо певати песму Господњу у земљи туђој?
5Se eu me esquecer de você, ó Jerusalém, que a minha mão direita se esqueça da sua habilidade.
5Ако заборавим тебе, Јерусалиме, нека ме заборави десница моја.
6Que a minha língua se apegue ao céu da boca se eu não me lembrar de você, se eu não preferir Jerusalém acima da minha maior alegria.
6Нека прионе језик мој за уста моја, ако тебе не успамтим, ако не уздржим Јерусалима сврх весеља свог.
7Lembra-te, SENHOR, contra os filhos de Edom, no dia de Jerusalém, que disseram: “Arrasem-na! Arrasem-na até os seus alicerces!”
7Напомени, Господе, синовима Едомовим дан јерусалимски, кад говорише: Раскопајте, раскопајте га до темеља.
8Filha da Babilônia, condenada à destruição, feliz será aquele que lhe retribuir, assim como você fez a nós.
8Кћери вавилонска, крвницо, благо ономе ко ти плати за дело које си нама учинила!
9Feliz será aquele que pegar os seus pequeninos e os despedaçar contra a rocha.
9Благо ономе који узме и разбије децу твоју о камен.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.