Salmos 144
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1Bendito seja o SENHOR, minha rocha, que treina as minhas mãos para a guerra, e os meus dedos para a batalha—
1Благословен Господ, град мој, који учи руке моје боју, прсте моје рату,
2meu amor leal, minha fortaleza, minha torre alta, meu libertador, meu escudo, e aquele em quem me refugio, que sujeita o meu povo debaixo de mim.
2Добротвор мој и ограда моја, уточиште моје и Избавитељ мој, Штит мој, Онај у кога се уздам, који ми покорава народ мој.
3SENHOR, o que é o homem, para que te importes com ele? Ou o filho do homem, para que penses nele?
3Господе! Шта је човек, те знаш за њ, и син смртнога, те га пазиш?
4O homem é como um sopro. Seus dias são como uma sombra que passa.
4Човек је као ништа; дани су његови као сен, који пролази.
5Abre os teus céus, SENHOR, e desce. Toca as montanhas, e elas fumegarão.
5Господе! Савиј небеса своја, и сиђи; дотакни се гора, и задимиће се.
6Lança relâmpagos e espalha-os. Envia as tuas flechas e derrota-os.
6Севни муњом, и разагнај их; пусти стреле своје, и распи их.
7Estende a tua mão lá do alto; resgata-me e livra-me das muitas águas, das mãos dos estrangeiros,
7Пружи руку своју с висине, избави ме и извади ме из воде велике, из руку туђинаца,
8cujas bocas falam engano, cuja mão direita é uma mão direita de falsidade.
8Којих уста говоре ништавне ствари, и којих је десница десница лажна.
9Cantarei uma nova canção a ti, ó Deus. Em uma lira de dez cordas, cantarei louvores a ti.
9Боже! Песму нову певаћу Ти, у псалтир од десет жица удараћу Теби,
10Tu és aquele que dá salvação aos reis, que resgata Davi, teu servo, da espada mortal.
10Који дајеш спасење царевима, и Давида слугу свог избављаш од љутог мача.
11Resgata-me e livra-me das mãos dos estrangeiros, cujas bocas falam engano, cuja mão direita é uma mão direita de falsidade.
11Избави ме и отми ме из руке туђинаца, којих уста говоре ништавне ствари, и којих је десница десница лажна.
12Então os nossos filhos serão como plantas bem cultivadas, nossas filhas como colunas esculpidas para adornar um palácio.
12Синови наши нека буду као биље, које весело одрасте у младости; кћери наше као ступови прекрасно израђени у двору;
13Nossos celeiros estão cheios, repletos de todo tipo de provisão. Nossas ovelhas produzem milhares e dezenas de milhares em nossos campos.
13Житнице наше пуне, обилне сваким житом; овце наше нек се множе на хиљаде и на сто хиљада по становима нашим.
14Nossos bois puxarão cargas pesadas. Não há invasão, nem retirada, e nenhum clamor em nossas ruas.
14Волови наши нека буду товни; нека не буду нападања, ни бежања, ни тужњаве по улицама нашим.
15Feliz é o povo que está em tal situação. Feliz é o povo cujo Deus é o SENHOR.
15Благо народу, у ког је све овако! Благо народу, у ког је Господ Бог!
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.