Salmos 66
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1Aclamem a Deus com alegria, toda a terra!
1Покликни Богу, сва земљо!
2Cantem a glória do seu nome! Ofereçam glória e louvor!
2Запевајте славу имену Његовом, дајте Му хвалу и славу.
3Digam a Deus: “Quão temíveis são as suas obras! Pela grandeza do seu poder, os seus inimigos se submetem a você.
3Реците Богу: Како си страшан у делима својим! Ради велике силе Твоје ласкају Ти непријатељи Твоји.
4Toda a terra o adorará, e cantará a você; cantarão ao seu nome.” Selá.
4Сва земља нек се поклони Теби и поје Теби, нека поје имену Твом.
5Venham e vejam as obras de Deus— seus feitos temíveis em favor dos filhos dos homens.
5Ходите и видите дела Бога страшног у делима својим над синовима људским.
6Ele transformou o mar em terra seca. Eles atravessaram o rio a pé. Ali, nós nos alegramos nele.
6Он је претворио море у сухоту, преко реке пређосмо ногама; онде смо се веселили о Њему;
7Ele governa com o seu poder para sempre. Seus olhos observam as nações. Que os rebeldes não se levantem contra ele. Selá.
7Влада силом својом увек, очи Његове гледају на народе. Бунтовници, да се нисте подигли!
8Louvem o nosso Deus, ó povos! Façam ouvir o som do seu louvor,
8Благосиљајте, народи, Бога нашег, и гласите хвалу Њему.
9que preserva a nossa vida entre os vivos, e não permite que os nossos pés sejam abalados.
9Он је даровао души нашој живот, и није дао да поклизне нога наша.
10Pois você, ó Deus, nos provou. Você nos refinou, como a prata é refinada.
10Ти си нас окушао, Боже, претопио си нас, као сребро што се претапа.
11Você nos levou para a prisão. Você colocou um fardo em nossas costas.
11Увео си нас у мрежу, метнуо си бреме на леђа наша.
12Você permitiu que os homens cavalgassem sobre as nossas cabeças. Nós passamos pelo fogo e pela água, mas você nos trouxe para um lugar de abundância.
12Дао си нас у јарам човеку, уђосмо у огањ и у воду; али си нас извео на одмор.
13Entrarei no seu templo com holocaustos. Cumprirei os meus votos a você,
13Ући ћу у дом Твој са жртвама што се сажижу, извршићу Ти завете своје,
14que os meus lábios prometeram, e a minha boca falou, quando eu estava em angústia.
14Које рекоше уста моја, и каза језик мој у тескоби мојој.
15Oferecerei a você holocaustos de animais gordos, com a oferta de carneiros, oferecerei touros com bodes. Selá.
15Жртве паљенице претиле ћу ту принети с димом од претилине овнујске, принећу Ти теоце с јарићима.
16Venham e ouçam, todos vocês que temem a Deus. Eu declararei o que ele fez pela minha alma.
16Ходите, чујте сви који се бојите Бога, ја ћу вам казати шта је учинио души мојој.
17Clamei a ele com a minha boca. Ele foi exaltado com a minha língua.
17К Њему завиках устима својим, и језиком својим прославих Га.
18Se eu abrigasse o pecado em meu coração, o Senhor não teria me ouvido.
18Да сам видео у срцу свом безакоње, не би ме услишио Господ.
19Mas, com toda a certeza, Deus ouviu. Ele ouviu a voz da minha oração.
19Али Бог услиши, прими глас мољења мог.
20Bendito seja Deus, que não rejeitou a minha oração, nem afastou de mim o seu amor leal.
20Благословен Бог, који не одврже молитве моје и не остави ме без милости своје!
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.