Salmos 139
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1SENHOR, tu me sondaste, e me conheces.
1Господе! Ти ме кушаш и знаш.
2Tu conheces o meu sentar e o meu levantar. De longe percebes os meus pensamentos.
2Ти знаш кад седам и кад устанем; Ти знаш помисли моје издалека;
3Tu esquadrinhas o meu caminho e o meu deitar, e conheces intimamente todos os meus caminhos.
3Кад ходим и кад се одмарам, Ти си око мене, и све путеве моје видиш.
4Pois não há uma só palavra na minha língua, mas eis que, SENHOR, tu a conheces totalmente.
4Још нема речи на језику мом, а Ти, Господе, гле, већ све знаш.
5Tu me cercas por trás e pela frente. Colocaste a tua mão sobre mim.
5Састраг и спред Ти си ме заклонио, и ставио на ме руку своју.
6Este conhecimento está além de mim. É tão elevado. Não consigo alcançá-lo.
6Чудно је за ме знање Твоје, високо, не могу да га докучим.
7Para onde eu poderia ir, fugindo do teu Espírito? Ou para onde eu poderia fugir da tua presença?
7Куда бих отишао од духа Твог, и од лица Твог куда бих побегао?
8Se eu subir aos céus, tu lá estás. Se eu fizer a minha cama no Seol, eis que tu lá estás!
8Да изађем на небо, Ти си онде. Да сиђем у пакао, онде си.
9Se eu tomar as asas da alvorada, e habitar nas extremidades do mar,
9Да се дигнем на крилима од зоре, и преселим се на крај мора:
10mesmo ali a tua mão me guiará, e a tua mão direita me segurará.
10И онде ће ме рука Твоја водити, и држати ме десница Твоја.
11Se eu disser: “Certamente as trevas me encobrirão. A luz ao meu redor se tornará noite”,
11Да кажем: Да ако ме мрак сакрије; али је и ноћ као видело око мене.
12mesmo as trevas não se escondem de ti, mas a noite brilha como o dia. As trevas são como a luz para ti.
12Ни мрак неће замрачити од Тебе, и ноћ је светла као дан: мрак је као видело.
13Pois tu formaste o meu ser mais íntimo. Tu me teceste no ventre da minha mãe.
13Јер си Ти створио шта је у мени, саставио си ме у утроби матере моје.
14Eu te darei graças, pois fui feito de modo assombroso e maravilhoso. As tuas obras são maravilhosas. A minha alma sabe muito bem disso.
14Хвалим Те, што сам дивно саздан. Дивна су дела Твоја, и душа моја то зна добро.
15A minha estrutura não estava escondida de ti, quando eu era feito em segredo, tecido nas profundezas da terra.
15Ниједна се кост моја није сакрила од Тебе, ако и јесам саздан тајно, откан у дубини земаљској.
16Os teus olhos viram o meu corpo. No teu livro foram todos escritos, os dias que foram ordenados para mim, quando ainda não havia nenhum deles.
16Заметак мој видеше очи Твоје, у књизи је Твојој све то записано, и дани забележени, кад их још није било ниједног.
17Quão preciosos para mim são os teus pensamentos, ó Deus! Quão vasta é a soma deles!
17Како су ми недокучиве помисли Твоје, Боже! Како им је велик број!
18Se eu os contasse, seriam em maior número do que a areia. Quando acordo, ainda estou contigo.
18Да их бројим, више их је него песка. Кад се пробудим, још сам с Тобом.
19Quem dera tu, ó Deus, matasses os ímpios. Afastem-se de mim, homens sanguinários!
19Да хоћеш, Боже, убити безбожника! Крвопије, идите од мене.
20Pois eles falam contra ti com maldade. Os teus inimigos tomam o teu nome em vão.
20Они говоре ружно на Тебе; узимају име Твоје узалуд непријатељи Твоји.
21SENHOR, acaso não odeio aqueles que te odeiam? Não me aflijo com os que se levantam contra ti?
21Зар да не мрзим на оне, који на Те мрзе, Господе, и да се не гадим на оне који устају на Тебе?
22Eu os odeio com ódio perfeito. Eles se tornaram meus inimigos.
22Пуном мрзошћу мрзим на њих; непријатељи су ми.
23Sonda-me, ó Deus, e conhece o meu coração. Prova-me, e conhece os meus pensamentos.
23Окушај ме, Боже, и познај срце моје, испитај ме, и познај помисли моје.
24Vê se há em mim algum caminho mau, e guia-me pelo caminho eterno.
24И види јесам ли на злом путу, и води ме на пут вечни.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.