Salmos
Chapter 139
Bíblia Portuguesa Mundia…
vs Asang Khongca Bibl…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
1SENHOR, tu me sondaste, e me conheces.
1Aw Angraeng, kai to nang pakrong moe, nang panoek.
2Tu conheces o meu sentar e o meu levantar. De longe percebes os meus pensamentos.
2Kang hnuthaih hoi kang doethaih to na panoek, ka poekhaih hae ahmuen kangthla hoiah na panoek.
3Tu esquadrinhas o meu caminho e o meu deitar, e conheces intimamente todos os meus caminhos.
3Ka caehhaih loklam hoi ka iihhaih doeh nang panoek, ka caehhaih loklamnawk doeh na maat boih.
4Pois não há uma só palavra na minha língua, mas eis que, SENHOR, tu a conheces totalmente.
4Ka palai mah lok maeto doeh thui ai vop to mah, toe khenah, Aw Angraeng, nangmah loe panoek boih boeh.
5Tu me cercas por trás e pela frente. Colocaste a tua mão sobre mim.
5Kai hae nang takui moe, ka nuiah ban na koeng.
6Este conhecimento está além de mim. É tão elevado. Não consigo alcançá-lo.
6To baktih palunghahaih loe kai hanah dawnrai parai han kaom hmuen ah ni oh; sang parai moe, ka phak vawt.
7Para onde eu poderia ir, fugindo do teu Espírito? Ou para onde eu poderia fugir da tua presença?
7Na Muithla khae hoiah naah maw ka caeh thai tih? To tih ai boeh loe na hmaa hoiah nabangah maw ka cawn thai tih?
8Se eu subir aos céus, tu lá estás. Se eu fizer a minha cama no Seol, eis que tu lá estás!
8Van ah ka caeh tahang cadoeh, to ah nang na oh; taprong thungah kang song cadoeh, khenah, to ah nang na oh.
9Se eu tomar as asas da alvorada, e habitar nas extremidades do mar,
9Akhawnbang ih pakhraeh to ka tawnh moe, tuipui zaeh ahmuen kangthla ah ka zawk langlacadoeh;
10mesmo ali a tua mão me guiará, e a tua mão direita me segurará.
10na ban hoiah kai nang zae ueloe, na bantang ban hoiah nang patawn tih.
11Se eu disser: “Certamente as trevas me encobrirão. A luz ao meu redor se tornará noite”,
11Vinghaih mah kai na khuk khoep tangtang tih boeh, tiah ka thuih cadoeh, ka taengah aanghaih to om tih.
12mesmo as trevas não se escondem de ti, mas a noite brilha como o dia. As trevas são como a luz para ti.
12Ue, vinghaih mah kai na khuk thai mak ai; khoving loe khodai baktiah aang tih; nang hanah loe vinghaih hoi aanghaih to anghmong.
13Pois tu formaste o meu ser mais íntimo. Tu me teceste no ventre da minha mãe.
13Ka tak thung ih angannawk loe nangmah ni na sak; kam no zokthung ah ka oh naah nang khuk hmoek boeh.
14Eu te darei graças, pois fui feito de modo assombroso e maravilhoso. As tuas obras são maravilhosas. A minha alma sabe muito bem disso.
14Kai hae zitthok hoi dawnrai koi kaom ah nang sak pongah, nang to kang pakoeh han; na sak ih hmuennawk loe dawnrai han oh, tiah ka hinghaih mah kahoih ah panoek.
15A minha estrutura não estava escondida de ti, quando eu era feito em segredo, tecido nas profundezas da terra.
15Kai hae sak naah kathuk koek ahmuen ah tamquta hoiah nang sak; ka takpum hae nang khae hoiah anghawk thai ai.
16Os teus olhos viram o meu corpo. No teu livro foram todos escritos, os dias que foram ordenados para mim, quando ainda não havia nenhum deles.
16Kacung ai ah sak ih, ka takpum hae mik hoiah na hnuk boeh; nihcae ih krang to om ai vop moe, mi doeh om ai naah, ka sak ih hmuennawk to na cabu thungah na tarik boih boeh.
17Quão preciosos para mim são os teus pensamentos, ó Deus! Quão vasta é a soma deles!
17Aw Sithaw, na poekhaihnawk loe kai hanah atho oh parai! Kroeklaek ai khoek to kawk!
18Se eu os contasse, seriam em maior número do que a areia. Quando acordo, ainda estou contigo.
18Ka kroek nahaeloe, savuet pongah pop kue tih; kang thawk tahang naah, nang khaeah ni ka oh poe vop.
19Quem dera tu, ó Deus, matasses os ímpios. Afastem-se de mim, homens sanguinários!
19Aw Angraeng, kasae kaminawk loe na hum tangtang tih; to pongah nangcae athii anghae kaminawk, kai khae hoi kangthla ah om oh.
20Pois eles falam contra ti com maldade. Os teus inimigos tomam o teu nome em vão.
20Nihcae mah nang to kasae thuih o moe, na misanawk mah na hmin to atho kaom ai ah patoh o boeh.
21SENHOR, acaso não odeio aqueles que te odeiam? Não me aflijo com os que se levantam contra ti?
21Aw Angraeng, nang hnuma kaminawk to ka hnukma moe, nang misa angthawk thuih kaminawk to ka panuet na ai maw?
22Eu os odeio com ódio perfeito. Eles se tornaram meus inimigos.
22Nihcae to ka hnukma tangtang, nihcae loe ka misa ah ni ka poek.
23Sonda-me, ó Deus, e conhece o meu coração. Prova-me, e conhece os meus pensamentos.
23Aw Sithaw, na pakrong ah loe, ka palungthin hae panoek pae ah; na tanoek ah loe, ka poekhaihnawk hae panoek ah.
24Vê se há em mim algum caminho mau, e guia-me pelo caminho eterno.
24Sethaih loklam to ka pazui maw pazui ai tito khen ah loe, dungzan loklam ah na caeh haih ah.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.