Salmos 104
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
1Bendiga o SENHOR, ó minha alma. Ó SENHOR, meu Deus, tu és muito grande. Estás vestido de honra e majestade.
1Aw ka hinghaih, Angraeng to tahamhoihaih paek ah; Aw Angraeng ka Sithaw, nang loe na len parai; nang loe lensawk thacakhaih hoiah nam thoep.
2Ele se cobre de luz como de um manto. Ele estende os céus como uma cortina.
2Anih loe aanghaih to kahni baktiah angkhuk; vannawk to kahni im baktiah payuengh,
3Ele põe as vigas dos seus aposentos nas águas. Ele faz das nuvens a sua carruagem. Ele anda sobre as asas do vento.
3a ohhaih ranui im tung to tuinawk thungah a suek; tamainawk to hrang lakok ah a sak moe, takhi ih pakhraehnawk nuiah a caeh,
4Ele faz dos seus mensageiros ventos, e dos seus servos, chamas de fogo.
4angmah ih vankaminawk to takhi baktiah a sak; angmah ih toksah kaminawk to hmaipalai baktiah a sak;
5Ele lançou os fundamentos da terra, para que jamais seja abalada.
5dungzan khoek to angthuih ving han ai ah, long angdoethaih ahmuen to a sak.
6Tu a cobriste com o abismo como com uma veste. As águas pararam acima das montanhas.
6Long to kahni hoiah khuk baktih toengah kathuk tui hoiah na khuk; maenawk nuiah tui na ohsak.
7À tua repreensão, elas fugiram. À voz do teu trovão, elas se apressaram em fugir.
7Na thuitaek pongah tuinawk loe cawnh o; nangmah ih khopazih tuen pongah karangah a cawnh o.
8Os montes se ergueram, os vales afundaram, para o lugar que tu lhes designaste.
8Tuinawk loe mae nuiah long o tahang; azawnnawk ah long o tathuk moe, nihcae han na sak pae ih ahmuen ah a long o.
9Tu estabeleceste um limite que elas não podem ultrapassar, para que não voltem a cobrir a terra.
9Tuinawk amlaem o moe, long to uem han ai ah, tui doeh amsah han ai ah, angzithaih ramri to na suek pae.
10Ele envia fontes para os vales. Elas correm entre os montes.
10Maenawk salak ih azawnnawk ah tui to na pueksak.
11Elas dão de beber a todos os animais do campo. Os jumentos selvagens matam a sua sede.
11Taw ah kaom moinawk boih hanah na naeksak; taw ih hrangnawk tui anghae na dipsak.
12As aves do céu aninham-se junto a elas. Elas cantam entre os ramos.
12Van ih tavaanawk loe tui taengah tabu boh o; thing tanghangnawk salakah hang o.
13Ele rega os montes desde os seus aposentos. A terra se farta com o fruto das tuas obras.
13A ohhaih ranui ih im hoiah maenawk to tui a bawh; long loe na toksakhaih atho hoiah zok amhah boeh.
14Ele faz crescer a relva para o gado, e as plantas para o homem cultivar, para que produza alimento da terra:
14Anih mah maitawnawk hanah phroh amprawksak; kami hanah anqam kahing amprawksak pongah, kami loe long hoiah caaknaek to a hnuk,
15o vinho que alegra o coração do homem, o azeite para fazer seu rosto brilhar, e o pão que fortalece o coração do homem.
15kami poeknawmsak thaih misurtui, mikhmai pansak hanah situi, palungthin thacaksak hanah takaw to a paek.
16As árvores do SENHOR são bem regadas, os cedros do Líbano, que ele plantou,
16Angraeng ih thingnawk loe tui amhah o; Lebanon ah a thling ih sidar thingnawk nuiah,
17onde as aves fazem os seus ninhos. A cegonha faz a sua morada nos ciprestes.
17tavaanawk tabu boh o; tahnong kapaw tuilawnnawk loe far thingnawk nuiah tabu boh o.
18As altas montanhas são para as cabras selvagens. As rochas são um refúgio para os arganazes.
18Maesangnawk to saza hoi satharnawk prathaih ahmuen ah a suek; cathaengnawk loe savehnawk ohhaih ahmuen ah a suek pae.
19Ele designou a lua para as estações. O sol sabe quando se pôr.
19Atue panoek hanah khrah to a sak; ni mah doeh niduemhaih atue to panoek.
20Tu trazes as trevas, e faz-se noite, na qual todos os animais da floresta rondam.
20Vinghaih to na sak moe, khoving naah, taw ih moinawk boih avah o.
21Os leõezinhos rugem atrás de sua presa, e buscam de Deus o seu alimento.
21Saning nawk kaipuinawk loe taw ih moinawk kaek hanah a hang o; Sithaw khaeah caak han koi moi to pakrong o.
22O sol nasce, e eles se retiram furtivamente, e se deitam em seus covis.
22Ni tacawt naah nawnto angpop o moe, angmacae ih thlungkhaw thungah tabok o.
23O homem sai para a sua obra, para o seu trabalho até a tarde.
23To naah kami loe toksak hanah caeh moe, duembang khoek to tok a sak.
24SENHOR, quão numerosas são as tuas obras! Com sabedoria, tu fizeste todas elas. A terra está cheia das tuas riquezas.
24Aw Angraeng, na toksakhaih loe pop parai! To hmuennawk boih to palunghahaih hoiah na sak; long loe na sak ih hmuennawk hoiah koi,
25Eis o mar, grande e vasto, no qual há inumeráveis seres vivos, animais tanto pequenos quanto grandes.
25kakawk parai tuipui doeh oh moe, kathoeng kalen moinawk hoi kroeklaek ai, long ah kavak moinawk doeh oh o.
26Ali navegam os navios, e o leviatã, que tu formaste para ali brincar.
26Palongpuinawk loe to ahmuen ah caeh o; to ah amhai hanah, na sak ih kalen pui Leviathan doeh oh.
27Todos estes esperam em ti, para que lhes dês o seu alimento no tempo certo.
27To moinawk loe nang khaeah ni amha o, atue phak naah to moinawk to na pacah.
28Tu lhes dás; eles o recolhem. Tu abres a tua mão; eles se fartam de bens.
28Na paek ih buh to ni, nihcae mah caak o; na ban pathae naah nihcae loe kahoih hmuen hoiah koi o.
29Tu escondes o teu rosto; eles ficam perturbados. Tu retiras o fôlego deles; eles morrem e voltam ao pó.
29Mikhmai na hawk naah, nihcae raihaih tong o; nihcae anghahhaih takhi na lak pae ving naah, nihcae loe duek o moe, maiphu ah amlaem o let.
30Tu envias o teu Espírito e eles são criados. Tu renovas a face da terra.
30Na Muithla to na patoeh moe, nihcae to na sak; long krang hae nang thasak let.
31Que a glória do SENHOR dure para sempre. Que o SENHOR se alegre em suas obras.
31Angraeng lensawkhaih loe dungzan khoek to om poe tih; Angraeng loe a toksakhaihnawk pongah anghoe tih.
32Ele olha para a terra, e ela treme. Ele toca nos montes, e eles fumegam.
32Long to a khet moe, anghuensak; anih mah maenawk sui naah, hmaikhue tacawt o.
33Cantarei ao SENHOR enquanto eu viver. Cantarei louvores ao meu Deus enquanto eu existir.
33Ka hing thung Angraeng khaeah laa ka sak han; khosak nathung ka Sithaw pakoehhaih laa to ka sak han.
34Que a minha meditação lhe seja agradável. Eu me alegrarei no SENHOR.
34Ka poekhaih loe angmah khaeah anghoehaih ah om nasoe; kai loe Angraeng ah kang hoe han.
35Que os pecadores sejam consumidos da terra. Que os ímpios não existam mais. Bendiga o SENHOR, ó minha alma. Louvem o SENHOR!
35Kazae kaminawk loe long hoiah anghmaa o nasoe loe, kasae kaminawk doeh om o hmah lai nasoe. Aw ka hinghaih, Angraeng to tahamhoihaih paek ah. Angraeng to pakoeh ah.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.