Salmos 104
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1Bendiga o SENHOR, ó minha alma. Ó SENHOR, meu Deus, tu és muito grande. Estás vestido de honra e majestade.
1Benu, ho mia animo, la Eternulon. Ho Eternulo, mia Dio, Vi estas tre granda, De majesto kaj beleco Vi estas vestita;
2Ele se cobre de luz como de um manto. Ele estende os céus como uma cortina.
2Vi, kiu estas ĉirkaŭkovrita de lumo kiel de vesto, Kiu sternas la ĉielon kiel tapiŝon;
3Ele põe as vigas dos seus aposentos nas águas. Ele faz das nuvens a sua carruagem. Ele anda sobre as asas do vento.
3Kiu aranĝas sur la akvo Siajn ĉambrojn, Kiu faras la nubojn Lia veturilo; Kiu iras sur la flugiloj de la vento;
4Ele faz dos seus mensageiros ventos, e dos seus servos, chamas de fogo.
4Kiu faras la ventojn Liaj senditoj, Flamantan fajron Liaj servantoj;
5Ele lançou os fundamentos da terra, para que jamais seja abalada.
5Kiu fondis la teron sur ĝiaj fundamentoj, Ke ĝi neniam ŝanceliĝos.
6Tu a cobriste com o abismo como com uma veste. As águas pararam acima das montanhas.
6La abismon Vi kovris kiel per vesto, Sur la montoj staras akvo;
7À tua repreensão, elas fugiram. À voz do teu trovão, elas se apressaram em fugir.
7De Via minaco ĝi kuras, De la voĉo de Via tondro ĝi forrapidas.
8Os montes se ergueram, os vales afundaram, para o lugar que tu lhes designaste.
8Ĝi leviĝas sur montojn, malleviĝas sur valojn, Al tiu loko, kiun Vi destinis por ĝi.
9Tu estabeleceste um limite que elas não podem ultrapassar, para que não voltem a cobrir a terra.
9Vi faris limon, kiun ĝi ne superpaŝos, Por ke ĝi ne revenu por kovri la teron.
10Ele envia fontes para os vales. Elas correm entre os montes.
10Vi sendas fontojn al la riveroj, Kiuj iras inter montoj;
11Elas dão de beber a todos os animais do campo. Os jumentos selvagens matam a sua sede.
11Ili trinkigas ĉiujn kampajn bestojn; Sovaĝaj azenoj kvietigas sian soifon.
12As aves do céu aninham-se junto a elas. Elas cantam entre os ramos.
12Apud ili loĝas la birdoj ĉielaj, El inter la branĉoj ili sonigas sian voĉon.
13Ele rega os montes desde os seus aposentos. A terra se farta com o fruto das tuas obras.
13Vi trinkigas la montojn el Viaj ĉambroj; Per la produktoj de Viaj faroj satiĝas la tero.
14Ele faz crescer a relva para o gado, e as plantas para o homem cultivar, para que produza alimento da terra:
14Vi kreskigas herbon por la bruto, Kaj verdaĵon, kiu servas al la homo, Por elirigi panon el la tero.
15o vinho que alegra o coração do homem, o azeite para fazer seu rosto brilhar, e o pão que fortalece o coração do homem.
15Kaj la vino gajigas la koron de la homo, La vizaĝo brilas de la oleo, Kaj la pano fortikigas la koron de la homo.
16As árvores do SENHOR são bem regadas, os cedros do Líbano, que ele plantou,
16Satiĝas la arboj de la Eternulo, La cedroj de Lebanon, kiujn Li plantis;
17onde as aves fazem os seus ninhos. A cegonha faz a sua morada nos ciprestes.
17Kaj tie nestas birdoj; Cikonio havas sian loĝejon sur abioj;
18As altas montanhas são para as cabras selvagens. As rochas são um refúgio para os arganazes.
18La altaj montoj estas por la ibeksoj, La rokoj estas rifuĝejo por la hirakoj.
19Ele designou a lua para as estações. O sol sabe quando se pôr.
19Li aranĝis la lunon laŭ la partoj de tempo; La suno scias sian subiron.
20Tu trazes as trevas, e faz-se noite, na qual todos os animais da floresta rondam.
20Vi sendas mallumon, kaj fariĝas nokto, Dum kiu vagas ĉiuj arbaraj bestoj;
21Os leõezinhos rugem atrás de sua presa, e buscam de Deus o seu alimento.
21La leonidoj krias pri rabakiro, Por peti de Dio sian manĝaĵon.
22O sol nasce, e eles se retiram furtivamente, e se deitam em seus covis.
22Kiam leviĝas la suno, Ili sin kaŝas kaj kuŝiĝas en siaj loĝejoj.
23O homem sai para a sua obra, para o seu trabalho até a tarde.
23Eliras homo por sia okupiĝo, Por sia laboro ĝis la vespero.
24SENHOR, quão numerosas são as tuas obras! Com sabedoria, tu fizeste todas elas. A terra está cheia das tuas riquezas.
24Kiel multaj estas Viaj faroj, ho Eternulo! Ĉion Vi faris kun saĝo; La tero estas plena de Viaj faritaĵoj.
25Eis o mar, grande e vasto, no qual há inumeráveis seres vivos, animais tanto pequenos quanto grandes.
25Jen la maro, granda kaj vasta: Tie estas rampaĵoj sennombraj, Bestoj malgrandaj kaj grandaj;
26Ali navegam os navios, e o leviatã, que tu formaste para ali brincar.
26Tie iras ŝipoj; Tie estas la levjatano, kiun Vi kreis, ke ĝi tie ludu.
27Todos estes esperam em ti, para que lhes dês o seu alimento no tempo certo.
27Ĉiuj ili atendas de Vi, Ke Vi donu al ili manĝon en ĝia tempo.
28Tu lhes dás; eles o recolhem. Tu abres a tua mão; eles se fartam de bens.
28Vi donas al ili, ili kolektas; Vi malfermas Vian manon, kaj ili satiĝas de bonaĵo.
29Tu escondes o teu rosto; eles ficam perturbados. Tu retiras o fôlego deles; eles morrem e voltam ao pó.
29Vi kaŝas Vian vizaĝon, tiam ili ektimas; Vi forprenas ilian spiriton, Tiam ili mortas kaj revenas al sia polvo.
30Tu envias o teu Espírito e eles são criados. Tu renovas a face da terra.
30Vi sendas Vian spiriton, tiam ili kreiĝas; Kaj Vi renovigas la vizaĝon de la tero.
31Que a glória do SENHOR dure para sempre. Que o SENHOR se alegre em suas obras.
31Gloro al la Eternulo estu eterne; La Eternulo ĝoju pri Siaj faritaĵoj.
32Ele olha para a terra, e ela treme. Ele toca nos montes, e eles fumegam.
32Li ekrigardas la teron, kaj ĝi tremas; Li ektuŝas la montojn, kaj ili fumiĝas.
33Cantarei ao SENHOR enquanto eu viver. Cantarei louvores ao meu Deus enquanto eu existir.
33Mi kantados al la Eternulo, dum mi vivos; Mi muzikados al mia Dio, dum mi estos.
34Que a minha meditação lhe seja agradável. Eu me alegrarei no SENHOR.
34Agrabla estu al Li mia meditado; Mi ĝojos pri la Eternulo.
35Que os pecadores sejam consumidos da terra. Que os ímpios não existam mais. Bendiga o SENHOR, ó minha alma. Louvem o SENHOR!
35Malaperu pekuloj de sur la tero, Kaj malvirtuloj ne plu ekzistu. Benu, ho mia animo, la Eternulon. Haleluja!
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.