Псальма
Chapter 104
Kulish and Puluj Bible (…
vs Londona Biblio (Es…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

Псальма 104

Kulish and Puluj Bible (1905)
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1Благослови Господа, душе моя! Господи, Боже мій, дивно ти великий, ти зодягнувся величчєм і красою;
1Benu, ho mia animo, la Eternulon. Ho Eternulo, mia Dio, Vi estas tre granda, De majesto kaj beleco Vi estas vestita;
2Ти сьвітлом, як шатою, покрився, розіпняв небеса, як плахту наметну;
2Vi, kiu estas ĉirkaŭkovrita de lumo kiel de vesto, Kiu sternas la ĉielon kiel tapiŝon;
3Поставив двори свої над водами, обертаєш хмари на колесницю для себе, ти несешся на крилах вітру;
3Kiu aranĝas sur la akvo Siajn ĉambrojn, Kiu faras la nubojn Lia veturilo; Kiu iras sur la flugiloj de la vento;
4Ангели твої в тебе послами, слуги твої — огонь пожираючий.
4Kiu faras la ventojn Liaj senditoj, Flamantan fajron Liaj servantoj;
5Він утвердив землю на підвалинах її; вона не захитається по віки;
5Kiu fondis la teron sur ĝiaj fundamentoj, Ke ĝi neniam ŝanceliĝos.
6Безоднями покрив її, як одежою, води стояли понад горами.
6La abismon Vi kovris kiel per vesto, Sur la montoj staras akvo;
7Перед грозою твоєю погнались, перед голосом грому твого помчались далеко.
7De Via minaco ĝi kuras, De la voĉo de Via tondro ĝi forrapidas.
8Гори піднялися, долини спустились до місця, котре призначив для них.
8Ĝi leviĝas sur montojn, malleviĝas sur valojn, Al tiu loko, kiun Vi destinis por ĝi.
9Визначив їм гряницю, і не перейдуть її; не вернуться назад, покрити землю.
9Vi faris limon, kiun ĝi ne superpaŝos, Por ke ĝi ne revenu por kovri la teron.
10Із жерел посилаєш у долини потоки: шумлять вони проміж горами;
10Vi sendas fontojn al la riveroj, Kiuj iras inter montoj;
11Напувають всю зьвірину з поля; дикі ослята гасять смагу свою;
11Ili trinkigas ĉiujn kampajn bestojn; Sovaĝaj azenoj kvietigas sian soifon.
12Над ними кублиться небесне птаство, між віттєм голос їх роздається.
12Apud ili loĝas la birdoj ĉielaj, El inter la branĉoj ili sonigas sian voĉon.
13Ти напуваєш гори з висоти твоєї; земля насичується плодом творива твого.
13Vi trinkigas la montojn el Viaj ĉambroj; Per la produktoj de Viaj faroj satiĝas la tero.
14Ти кажеш рости траві для скота і зеленинї на вжиток людям: щоб хлїба достачити із землї,
14Vi kreskigas herbon por la bruto, Kaj verdaĵon, kiu servas al la homo, Por elirigi panon el la tero.
15І вино, щоб веселило серце чоловіка; щоб міг оливою лице намастити, і щоб хлїб покріпив серце чоловіка.
15Kaj la vino gajigas la koron de la homo, La vizaĝo brilas de la oleo, Kaj la pano fortikigas la koron de la homo.
16Насичаються дерева Божі, кедри Ливанські, що посадив їх,
16Satiĝas la arboj de la Eternulo, La cedroj de Lebanon, kiujn Li plantis;
17На них гнїздиться птаство; на кипарисах бузько знайшов собі домівку.
17Kaj tie nestas birdoj; Cikonio havas sian loĝejon sur abioj;
18Високі гори для козлів диких, скелї — сховиско лисицям.
18La altaj montoj estas por la ibeksoj, La rokoj estas rifuĝejo por la hirakoj.
19Він сотворив місяць, щоб часи значити; сонце знає, коли заходити.
19Li aranĝis la lunon laŭ la partoj de tempo; La suno scias sian subiron.
20Ти розкинеш темряву, і ніч настала; тодї ворушиться вся зьвірина лїсна;
20Vi sendas mallumon, kaj fariĝas nokto, Dum kiu vagas ĉiuj arbaraj bestoj;
21Молоді леви ричать за здобичею, і щоб жадати поживи для себе від Бога.
21La leonidoj krias pri rabakiro, Por peti de Dio sian manĝaĵon.
22Зійде сонце, вони вертають назад і в своїх норах лягають.
22Kiam leviĝas la suno, Ili sin kaŝas kaj kuŝiĝas en siaj loĝejoj.
23Чоловік виходить до свого дїла, і до своєї працї аж до вечора.
23Eliras homo por sia okupiĝo, Por sia laboro ĝis la vespero.
24Як багато, Господи, творива твого! Все премудростю сотворив єси, земля повна багацтва твого.
24Kiel multaj estas Viaj faroj, ho Eternulo! Ĉion Vi faris kun saĝo; La tero estas plena de Viaj faritaĵoj.
25Те море, велике і на всї сторони широке: там ворушиться безлїч зьвірини, малої і великої.
25Jen la maro, granda kaj vasta: Tie estas rampaĵoj sennombraj, Bestoj malgrandaj kaj grandaj;
26Там судна дорогу верстають, за ними кит, котрого сотворив єси, щоб там побивався.
26Tie iras ŝipoj; Tie estas la levjatano, kiun Vi kreis, ke ĝi tie ludu.
27Всї вони тебе дожидають, щоб їжу їх у свій час дав їм.
27Ĉiuj ili atendas de Vi, Ke Vi donu al ili manĝon en ĝia tempo.
28Ти даєш їм, вони збирають; ти відчиняєш руку твою, вони добром насичаються.
28Vi donas al ili, ili kolektas; Vi malfermas Vian manon, kaj ili satiĝas de bonaĵo.
29Ти одвертаєш лице твоє, вони лякаються; возьмеш духи їх, вони, визївнувши, у порох повертаються.
29Vi kaŝas Vian vizaĝon, tiam ili ektimas; Vi forprenas ilian spiriton, Tiam ili mortas kaj revenas al sia polvo.
30Пішлеш твого духа, будуть сотворені, та й обновиш лице землї.
30Vi sendas Vian spiriton, tiam ili kreiĝas; Kaj Vi renovigas la vizaĝon de la tero.
31Слава Господня буде по віки, Господь буде радїти творивом своїм;
31Gloro al la Eternulo estu eterne; La Eternulo ĝoju pri Siaj faritaĵoj.
32Він погляне на землю, і вона тремтить; доторкнеться гір, і вони димують.
32Li ekrigardas la teron, kaj ĝi tremas; Li ektuŝas la montojn, kaj ili fumiĝas.
33Сьпівати му Господеві, поки життя мого, сьпівати му псальми Богові мому, як довго життя стане.
33Mi kantados al la Eternulo, dum mi vivos; Mi muzikados al mia Dio, dum mi estos.
34Нехай буде люба йому думка моя, і звеселюся в Господї.
34Agrabla estu al Li mia meditado; Mi ĝojos pri la Eternulo.
35Нехай счезнуть грішники із землї, і беззаконних нехай не буде. Благослови, душе моя, Господа! Аллилуя!
35Malaperu pekuloj de sur la tero, Kaj malvirtuloj ne plu ekzistu. Benu, ho mia animo, la Eternulon. Haleluja!

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.