Псальма 78
Kulish and Puluj Bible (1905)Translation
Kulish and Puluj Bible (1905)
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1Наука Асафа. Слухай, народе мій, науки моєї! Прихилїть ухо ваше до слів уст моїх!
1Atentu, ho mia popolo, mian instruon; Klinu vian orelon al la paroloj de mia buŝo.
2Вітворю уста до приповістї, роскажу загадки з перед віків давних;
2Mi malfermos per sentenco mian buŝon; Mi eldiros enigmojn el tempo antikva.
3Про котрих ми чули і знаємо, і що їх розсказували нам батьки наші.
3Kion ni aŭdis kaj sciiĝis, Kion rakontis al ni niaj patroj,
4Не втаїмо перед синами їх, будучим родам, звіщаючи хвалу Господа, і його потугу, і чудеса, котрі він сотворив.
4Tion ni ne kaŝos antaŭ iliaj infanoj, Rakontante al venonta generacio la gloron de la Eternulo, Kaj Lian potencon, kaj Liajn miraklojn, kiujn Li faris.
5Він бо поставив сьвідченнє своє в Якові, і положив закон в Ізраїлї, заповідаючи батькам нашим, щоб синам своїм переказали.
5Li starigis ateston en Jakob, Kaj en Izrael Li fiksis leĝon, Pri kiu Li ordonis al niaj patroj, Ke ili sciigu ĝin al siaj infanoj,
6Щоб знав їх рід будучий, сини, що народитись мають, щоб і вони встали і синам своїм росказали,
6Por ke sciu estonta generacio, la infanoj, kiuj naskiĝos, Ili leviĝu kaj rakontu al siaj infanoj.
7Щоб на Бога вповали, і про дїла Божі не забували, і заповідї його сповняли,
7Ili metu sian fidon sur Dion, Kaj ili ne forgesu la farojn de Dio, Kaj ili plenumu Liajn ordonojn;
8І не були, як батьки їх, рід непокірний і ворохобливий, рід, що не статкував серцем, котрого дух не був вірний Богу.
8Kaj ili ne estu, kiel iliaj patroj, Generacio ribela kaj perfida, Generacio, kiu ne estis firma per sia koro, Nek fidela al Dio per sia spirito.
9Сини Ефремові, оружні сагайдачні, кинулись назад в день бою.
9La filoj de Efraim, armitaj, portantaj pafarkon, Turniĝis malantaŭen en tago de batalo;
10Не сповнили завіту Божого, і не схотїли ходити в законї його.
10Ili ne plenumis la interkonsenton de Dio, Kaj rifuzis sekvi Lian instruon;
11Забули дїла його і чудеса його, котрі явив їм.
11Kaj ili forgesis Liajn farojn, Kaj Liajn miraklojn, kiujn Li aperigis al ili.
12Він сотворив чудеса перед батьками їх, в землї Египецькій, на полї Зоан.
12Antaŭ iliaj patroj Li faris miraklojn En la lando Egipta, sur la kampo Coan.
13Він роздїлив море, і дав їм перейти, звелївши водам загатою, як ті вали, стояти.
13Li fendis la maron kaj pasigis ilin, Kaj starigis la akvon kvazaŭ muron;
14І провадив їх в день під хмарою, і цїлу ніч при сьвітлї огня.
14Kaj Li kondukis ilin tage en nubo Kaj la tutan nokton en la lumo de fajro;
15Пробивав скелю в пустинї, і щедро, як з глибинї, напував їх.
15Li fendis ŝtonojn en la dezerto, Kaj trinkigis ilin kvazaŭ el granda abismo;
16Велїв потокам із скелї плисти, і водї річками збігати.
16Li eligis riveretojn el roko, Kaj fluigis akvon kiel riverojn.
17Вони ж не покидали проти його грішити, і Всевишнього в пустинї гнївити.
17Sed ili plue pekis antaŭ Li, Ĉagrenis la Plejaltulon en la dezerto;
18І скушали Бога в серцях своїх, просячи поживи для похотї своєї.
18Kaj ili incitis Dion en sia koro, Petante manĝon pro sia kaprico;
19І говорили вони проти Бога, кажучи: Чи може Бог приготовити стіл у пустинї?
19Kaj ili parolis kontraŭ Dio, Kaj diris: Ĉu Dio povas kovri tablon en la dezerto?
20Бач, скелю пробив він, і бризнула вода, і заклекотїли потоки; чи зможе він дати хлїба? Або чи дасть мяса народові свому?
20Jen Li frapis rokon, Kaj verŝiĝis akvo kaj ekfluis riveroj: Ĉu Li povas ankaŭ panon doni? Ĉu Li pretigos ankaŭ viandon por Sia popolo?
21Тим то, як почув Господь, розгнївився і поломя запалало проти синів Якова, і гнїв піднявся проти Ізраїля.
21Tial la Eternulo, aŭdinte, flamiĝis; Kaj fajro ekbrulis kontraŭ Jakob, Kaj leviĝis kolero kontraŭ Izrael;
22Бо не вірили вони Богові, і не вповали на спасеннє його.
22Ĉar ili ne kredis je Dio Kaj ne fidis Lian savon.
23А все ж таки повелїв він в горі хмарам, і відчинив двері небесні,
23Kaj Li ordonis el supre al la nuboj, Kaj Li malfermis la pordojn de la ĉielo;
24І велївши, щоб падала манна на поживу їм, дав їм хлїба небесного.
24Kaj Li pluvigis al ili manaon, por manĝi, Kaj Li donis al ili ĉielan grenon.
25Хлїбом сильних живився чоловік, страви післав їм подостатком.
25Panon de potenculoj ĉiu manĝis; Li sendis al ili manĝon satege.
26Післав від сходу вітра з неба, і силою своєю пригнав вітра з полудня.
26Li kurigis tra la ĉielo venton orientan, Kaj per Sia forto Li aperigis venton sudan;
27І велїв, щоб падало мясо між них, як порошня, і птаство піряте, як пісок морський,
27Kaj Li pluvigis sur ilin viandon kiel polvon, Kaj flugilajn birdojn kiel apudmaran sablon;
28І велїв падати серед табору їх, кругом домівок їх.
28Kaj Li faligis ĉion mezen de ilia tendaro, Ĉirkaŭe de iliaj loĝejoj.
29І їли до сита дуже, і доставив їм, чого забаглося.
29Kaj ili manĝis kaj tre satiĝis; Kaj Li venigis al ili tion, kion ili deziris.
30Та ще не одвернулись від забаганок своїх, ще була страва їх в губах їх,
30Sed kiam ili ankoraŭ ne forlasis sian deziron Kaj ilia manĝaĵo estis ankoraŭ en ilia buŝo,
31Як піднявся гнїв Бога на них, і став він губити зміж сильних їх, і повалив вибраних Ізраїлевих.
31La kolero de Dio venis sur ilin Kaj mortigis la plej eminentajn el ili, Kaj la junulojn de Izrael ĝi faligis.
32Та ще й тодї вони грішити не переставали, і в чудеса його не вірували.
32Malgraŭ ĉio ĉi tio ili plue ankoraŭ pekis Kaj ne kredis je Liaj mirakloj.
33І дав їм коротати днї свої в марнотї, і лїта свої в страху.
33Kaj Li finigis iliajn tagojn en vanteco Kaj iliajn jarojn en teruro.
34Коли вбивав їх, то шукали його і навертались, і благали Бога пильно.
34Kiam Li estis mortiganta ilin, tiam ili Lin ekserĉis, Returniĝis kaj fervore vokis Dion;
35І спогадали вони, що Бог скеля їх, і Бог всевишнїй — спаситель їх.
35Kaj ili rememoris, ke Dio estas ilia fortikaĵo Kaj Dio la Plejalta estas ilia Liberiganto.
36І притворялись перед ним устами своїми, і брехали язиком своїм.
36Sed ili flatis al Li per sia buŝo, Kaj per sia lango ili mensogis al Li;
37Серце бо їх не статкувало перед ним, завіту його вірно вони не сповняли.
37Ĉar ilia koro ne estis firma al Li, Kaj ili ne estis fidelaj en Lia interligo.
38Але він змилосердився, він простив неправоту, і не запропастив їх; і часто одвертав гнїв свій, не дав попусту яростї своїй.
38Tamen Li, favorkora, pardonas pekon, kaj Li ne pereigas, Kaj Li ofte forklinis Sian koleron, Kaj Li ne eligis Sian tutan furiozon.
39І спогадав, що вони тїло, вітер, що проходить, і не вертає.
39Kaj Li rememoris, ke ili estas karno, Vento, kiu iras kaj ne revenas.
40Скілько то разів сердили вони його в пустинї, приводили в степах до смутку.
40Kiom da fojoj ili ĉagrenis Lin en la dezerto Kaj indignigis Lin en la stepo!
41І знов, скушаючи Бога, завдали жалю сьвятому Ізраїля.
41Ripete ili incitadis Dion Kaj provokis la Sanktulon de Izrael.
42Не спогадали вони руки його, дня того, як вислобонив їх від гнобителя.
42Ili ne rememoris Lian manon, La tagon, en kiu Li liberigis ilin de premanto,
43Як явив знаки свої в Египтї і чудеса свої на полях Зоан:
43Kiam Li faris en Egiptujo Siajn signojn Kaj Siajn miraklojn sur la kampo Coan;
44Він перемінив у кров ріки їх, так що не змогли пити води текучої.
44Kiam Li ŝanĝis en sangon iliajn riverojn kaj torentojn, Ke ili ne povis trinki.
45Допустив на них собачі мухи, щоб кусали їх, і жаби, щоб губили їх.
45Li sendis sur ilin insektojn, kiuj ilin manĝis, Kaj ranojn, kiuj ilin pereigis;
46Плоди їх віддав гусеницям, і працю їх саранї.
46Iliajn produktojn de la tero Li fordonis al vermoj Kaj ilian laboron al akridoj;
47Виногради їх побив градом, а садовину-морву ожеледдю.
47Per hajlo Li batis iliajn vinberojn, Kaj iliajn sikomorojn per frosto;
48І віддав скотину їх градові, а отарі їх блискавкам.
48Li elmetis al hajlo iliajn brutojn, Kaj iliajn paŝtatarojn al fulmo;
49Післав на них жар гнїву свого, лютість і ярість і горе, юрбу ангелів нещастя.
49Li sendis sur ilin Sian flamantan koleron, Furiozon, malbenon, kaj mizeron, Taĉmenton da malbonaj anĝeloj.
50Дав попуст гнїву свому, не зберіг душі їх від смертї, і життя їх віддав чумі.
50Li donis liberan vojon al Sia kolero, Ne ŝirmis kontraŭ la morto ilian animon, Kaj ilian vivon Li transdonis al pesto;
51І побив всїх первороднїв в Египтї, первенцїв сили у Хамових шатрах.
51Li mortigis ĉiun unuenaskiton en Egiptujo, La komencajn fortojn en la tendoj de Ĥam.
52І велїв народові свому, як вівцї, пускатись в дорогу, і вів їх, як стадо, в пустинї.
52Kaj Li kondukis kiel ŝafojn Sian popolon, Kaj Li kondukis ilin kiel paŝtataron tra la dezerto;
53І провадив їх безпечно, нїчого було їм боятись; а ворогів їх море покрило.
53Li kondukis ilin en sendanĝereco, kaj ili ne timis, Kaj iliajn malamikojn kovris la maro;
54І привів їх до гряницї сьвятинї своєї, до гори тої, котру здобула правиця його.
54Kaj Li venigis ilin al Sia sankta limo, Al tiu monto, kiun akiris Lia dekstra mano;
55І порозганяв народи перед ними, жеребом розпаював наслїддє, і поселив у шатрах їх поколїння Ізраїлеві.
55Li forpelis antaŭ ili popolojn, Lote disdonis ilian heredon, Kaj loĝigis en iliaj tendoj la tribojn de Izrael.
56Але вони скушали і сердили Бога всевишнього, і сьвідчень його не додержували.
56Sed ili incitis kaj ĉagrenis Dion la Plejaltan, Kaj Liajn leĝojn ili ne observis;
57Відступили і спроневірились, як батьки їх, вивернулись, як лук зрадливий.
57Ili defalis kaj perfidiĝis, kiel iliaj patroj, Returniĝis, kiel malfidinda pafarko;
58Розсердили його горбищами своїми, образами своїми вразили його.
58Ili kolerigis Lin per siaj altaĵoj, Kaj per siaj idoloj ili Lin incitis.
59Бог почув і розлютився, і зовсїм відкинув Ізраїля.
59Dio aŭdis kaj flamiĝis, Kaj forte ekindignis kontraŭ Izrael;
60І покинув домівку Силомську, намет, що між людьми поставив його.
60Li forlasis Sian loĝejon en Ŝilo, La tendon, en kiu Li loĝis inter la homoj;
61І віддав в неволю силу свою, і славу свою в руки напасників.
61Kaj Li fordonis en malliberecon Sian forton, Kaj Sian majeston en la manon de malamiko;
62І віддав під меча нарід свій, і розлютився на наслїддє своє.
62Kaj Li elmetis al glavo Sian popolon, Kaj kontraŭ Sia heredo Li flamiĝis.
63Огонь пожер молодцїв їх, а дївчатам їх не сьпівали весїльних;
63Ĝiajn junulojn formanĝis fajro, Kaj ĝiaj junulinoj ne estis prikantataj;
64Сьвященники їх полягли під мечем, а вдовицям їх нїколи було заплакати.
64Ĝiaj pastroj falis de glavo, Kaj ĝiaj vidvinoj ne ploris.
65Тодї пробудився Господь, мов би спячий, як лицарь, що вином покріпившись, гукає.
65Sed mia Sinjoro vekiĝis kiel dormanto, Kiel fortulo, vigligita de vino.
66І побив ворогів своїх на стрімголов, завдав їм вічний сором.
66Kaj Li batis ĝiajn malamikojn malantaŭen: Eternan malhonoron Li donis al ili.
67І погордував шатром Йосифа, і не вибрав поколїння Ефремового;
67Kaj Li malŝatis la tendon de Jozef, Kaj la tribon de Efraim Li ne elektis;
68Тілько вибрав Юдин рід, гору Сион, що полюбив її.
68Sed Li elektis la tribon de Jehuda, La monton Cion, kiun Li ekamis;
69І збудував він сьвятиню, як гора високу, як земля, що на віки утвердив її.
69Kaj Li konstruis Sian sanktejon kiel monton, Kaj kiel la teron Li fortikigis ĝin por ĉiam.
70І вибрав Давида, слугу свого, і взяв його від отар овечих;
70Kaj Li elektis Davidon, Sian sklavon, Kaj Li prenis lin el la staloj de ŝafoj.
71Із за кормлящих овець покликав його, пасти Якова, свій народ, і Ізраїля, наслїддє своє.
71De apud la ŝafinoj Li venigis lin, Por paŝti Lian popolon Jakob kaj Lian heredon Izrael.
72І він пас їх в чистотї серця свого, і розумними руками провадив їх.
72Kaj li paŝtis ilin laŭ la fideleco de sia koro, Kaj per lertaj manoj li ilin kondukis.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.