Псальма 132

Kulish and Puluj Bible (1905)

Londona Biblio (Esperanto, 1910)

1Посходня пісня. Спогадай, Господи, Давида і всї скорби його.

1Rememoru, ho Eternulo, Davidon kaj ĉiujn liajn suferojn;

2Як він клявся Господеві, робив обітницю могучому Богу Якова:

2Ke li ĵuris al la Eternulo, Kaj donis sanktan promeson al la Potenculo de Jakob:

3„Не ввійду до шатра дому мого, не ляжу на постелї відпочити;

3Mi ne eniros en la ŝirmejon de mia domo, Mi ne supreniros sur la liton, pretigitan por mi;

4Не дам спати очам моїм, нї дрімати повікам моїм,

4Mi ne donos dormon al miaj okuloj, Nek dormeton al miaj palpebroj,

5Поки не знайду для Господа оселї, дому для Бога Якова!‟

5Ĝis mi trovos lokon por la Eternulo, Loĝejon por la Potenculo de Jakob.

6Ось ми чували про неї в Ефратї, знайшли її на полях Яарських.

6Jen ni aŭdis, ke ĝi estas en Efrata; Ni ĝin trovis sur arbara kampo.

7Ходїмо, ввійдемо до дому його, поклонимось у підніжя ніг його!

7Ni iru en Lian loĝejon, Ni kliniĝu antaŭ la benketo de Liaj piedoj.

8Встань, Господи, поступи на місце спокою твого, ти і скеня сили твоєї.

8Leviĝu, ho Eternulo, en Vian ripozejon, Vi kaj la kesto de Via potenco.

9Сьвященники твої нехай правдою зодягнуться, а угодники твої нехай торжествують!

9Viaj pastroj vestiĝu per justeco, Kaj Viaj fideluloj triumfu.

10Задля Давида, слуги твого, не відсилай від себе лице помазанця твого!

10Pro David, Via sklavo, Ne forturnu la vizaĝon de Via sanktoleito.

11Клявся Господь Давидові правдою, не відступить він від неї: З плоду тїла твого посаджу на твоїм престолї.

11La Eternulo ĵuris al David veron, kaj Li ne dekliniĝos de ĝi: Frukton de via ventro Mi sidigos sur via trono;

12Коли сини твої хоронити муть заповіт мій і велїння мої, котрих навчу їх, то й сини їх по всї часи седїти муть на твоїм престолї.

12Se viaj filoj observos Mian interligon kaj Mian leĝon, kiun Mi instruos al ili, Tiam ankaŭ iliaj filoj eterne sidos sur via trono.

13Бо Господь вибрав собі Сиона, бажав його собі за оселю.

13Ĉar la Eternulo elektis Cionon, Kaj deziris, ke ĝi estu loĝejo por Li:

14Ось місце мого вічного спокою; ту оселюся, бажав бо я того.

14Ĉi tio estas Mia ripozejo por eterne; Ĉi tie Mi loĝos, ĉar ĝin Mi ekdeziris.

15Буду щедро благословити їду його, вбогих його хлїбом до сита нагодую.

15Ĝian nutraĵon Mi abunde benos, Ĝiajn malriĉulojn Mi satigos per pano.

16Сьвященників спасеннєм зодягну, і побожні люде його радуватись будуть.

16Kaj ĝiajn pastrojn Mi vestos per savo; Kaj ĝiaj fideluloj ĝojos kaj triumfos.

17На тому місцї дам рости рогові Давида; я приготовив сьвітильника для помазанця мого.

17Tie Mi elkreskigos kornon al David, Tie Mi aranĝos lumilon por Mia sanktoleito.

18Ворогів його соромом покрию, а на йому сияти ме корона його.

18Liajn malamikojn Mi kovros per honto; Sed sur li brilos lia krono.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.