Псальма 132
Kulish and Puluj Bible (1905)Translation
Kulish and Puluj Bible (1905)
Kralice Bible (1613)
1Посходня пісня. Спогадай, Господи, Давида і всї скорби його.
1Píseň stupňů. Pamětliv buď, Hospodine, na Davida i na všecka trápení jeho,
2Як він клявся Господеві, робив обітницю могучому Богу Якова:
2Jak se přísahou zavázal Hospodinu, a slib učinil Nejmocnějšímu Jákobovu, řka:
3„Не ввійду до шатра дому мого, не ляжу на постелї відпочити;
3Jistě že nevejdu do stánku domu svého, a nevstoupím na postel ložce svého,
4Не дам спати очам моїм, нї дрімати повікам моїм,
4Aniž dám očím svým usnouti, ani víčkám svým zdřímati,
5Поки не знайду для Господа оселї, дому для Бога Якова!‟
5Dokudž nenajdu místa Hospodinu, k příbytkům Nejmocnějšímu Jákobovu.
6Ось ми чували про неї в Ефратї, знайшли її на полях Яарських.
6Aj, uslyšavše o ní, že byla v kraji Efratském, našli jsme ji na polích Jaharských.
7Ходїмо, ввійдемо до дому його, поклонимось у підніжя ніг його!
7Vejdemeť již do příbytků jeho, a skláněti se budeme u podnoží noh jeho.
8Встань, Господи, поступи на місце спокою твого, ти і скеня сили твоєї.
8Povstaniž, Hospodine, a vejdi do odpočinutí svého, ty i truhla velikomocnosti tvé.
9Сьвященники твої нехай правдою зодягнуться, а угодники твої нехай торжествують!
9Kněží tvoji ať se zobláčejí v spravedlnost, a svatí tvoji ať vesele prozpěvují.
10Задля Давида, слуги твого, не відсилай від себе лице помазанця твого!
10Pro Davida služebníka svého neodvracejž tváři pomazaného svého.
11Клявся Господь Давидові правдою, не відступить він від неї: З плоду тїла твого посаджу на твоїм престолї.
11Učinilť jest Hospodin pravdomluvnou přísahu Davidovi, aniž se od ní uchýlí, řka: Z plodu života tvého posadím na trůn tvůj.
12Коли сини твої хоронити муть заповіт мій і велїння мої, котрих навчу їх, то й сини їх по всї часи седїти муть на твоїм престолї.
12Budou-li ostříhati synové tvoji smlouvy mé a svědectví mých, kterýmž je vyučovati budu, také i synové jejich až na věky seděti budou na stolici tvé.
13Бо Господь вибрав собі Сиона, бажав його собі за оселю.
13Neboť jest vyvolil Hospodin Sion, oblíbil jej sobě za svůj příbytek, řka:
14Ось місце мого вічного спокою; ту оселюся, бажав бо я того.
14Toť bude obydlí mé až na věky, tuť přebývati budu, nebo jsem sobě to oblíbil.
15Буду щедро благословити їду його, вбогих його хлїбом до сита нагодую.
15Potravu jeho hojným požehnáním rozmnožím, chudé jeho chlebem nasytím,
16Сьвященників спасеннєм зодягну, і побожні люде його радуватись будуть.
16A kněží jeho v spasení zobláčím, a svatí jeho vesele prozpěvovati budou.
17На тому місцї дам рости рогові Давида; я приготовив сьвітильника для помазанця мого.
17Tuť způsobím, aby zkvetl roh Davidův; připravím svíci pomazanému svému.
18Ворогів його соромом покрию, а на йому сияти ме корона його.
18Nepřátely jeho v hanbu zobláčím, nad ním pak kvésti bude koruna jeho.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.