Псальма 109
Kulish and Puluj Bible (1905)Translation
Kulish and Puluj Bible (1905)
Kralice Bible (1613)
1Проводиреві; псальма Давидова. Боже, хвало моя, не мовчи!
1Přednímu zpěváku, žalm Davidův. Ó Bože chvály mé, nečiň se neslyše.
2Бо губи грішника і губи зрадливі проти мене відчинились; брехливими язиками говорять проти мене.
2Nebo ústa nešlechetného a ústa lstivá proti mně se otevřela, mluvili proti mně jazykem lživým.
3Ненависними словами мене обступили, і безвинно напали на мене.
3A slovy jizlivými osočili mne, válčí proti mně beze vší příčiny.
4За любов мою ворогують на мене; а я все молюся.
4Protivili mi se za mé milování, ješto jsem se za ně modlíval.
5А вони менї злом за добро, за любов ненавистю відплатили.
5Odplacují se mi zlým za dobré, a nenávistí za milování mé.
6Пусти на него беззаконника, і сатана нехай стоїть праворуч у него.
6Postav nad ním bezbožníka, a protivník ať mu stojí po pravici.
7Коли на судї стане, нехай вийде виноватий, і благаннє його нехай за гріх полїчиться.
7Když před soudem stane, ať zůstane za nešlechetného, a prosba jeho budiž jemu k hříchu.
8Нехай віку свого не звікує, а уряд його возьме инший!
8Budiž dnů jeho málo, a úřad jeho vezmi jiný.
9Сини його будуть сиротами, а жінка його вдовою!
9Buďtež děti jeho sirotci, a žena jeho vdovou.
10Нехай сини його, блукаючи, на жебри розійдуться, і покинувши пустки свої, хлїба просять!
10Buďtež běhouni a tuláci synové jeho, žebřete, vyhnáni jsouce z poustek svých.
11Лихварь нехай все, що він має, загорне, й чужі люде працю його розхоплять!
11Přitáhni k sobě lichevník všecko, cožkoli má, a úsilé jeho rozchvátejte cizí.
12Нехай нїкого не має, хто постояв би в добротї до його, і нехай не буде нїкого, хто б сиріт його помилував!
12Nebudiž, kdo by mu chtěl milosrdenství prokázati, aniž buď, kdo by se smiloval nad sirotky jeho.
13Потомство його нехай згине, в другому поколїнню нехай імя його буде затерте!
13Potomci jeho z kořen vyťati buďte, v druhém kolenu vyhlazeno buď jméno jejich.
14Нехай згадаються перед Господом несправедливостї батьків його, і гріх матері його нехай не затреться!
14Přijdiž na pamět nepravost předků jeho před Hospodinem, a hřích matky jeho nebuď shlazen.
15Нехай гріхи їх все будуть перед Господом, а він знищить память їх на землї!
15Buďtež před Hospodinem ustavičně, až by vyhladil z země památku jejich,
16Тому, що не було на думцї в його, творити милість, що до смерти гнобив чоловіка нужденного і бідного і засмученого в серцї.
16Proto že nepamatoval, aby činil milosrdenství, ale protivenství činil člověku chudému a nuznému a sevřenému bolestí srdce, aby jej zamordoval.
17Любив він проклін, нехай же спаде на його! Не любив благословення, нехай же нїколи не зазнає його!
17Poněvadž miloval zlořečení, nechať přijde na něj; neměl líbosti v požehnání, nechať se vzdálí od něho.
18Прокляттєм, як одежою, зодягався, нехай же як вода просякне внутро його, і, як олїй, костї його проникне!
18A tak budiž oblečen v zlořečenství jako v svůj oděv, a ať vejde do vnitřností jeho jako voda, a jako olej do kostí jeho.
19Нехай буде йому одежою, котрою зодягається, і поясом, котрим все підперезується!
19Budiž jemu to jako plášť k přiodívání, a jako pás k ustavičnému opasování.
20Така доля від Господа нехай буде ворогам моїм, і тим, що проти душі моєї зло говорять.
20Taková mzda přijdiž mým protivníkům od Hospodina, a mluvícím zlé věci proti duši mé.
21Ти ж, Господи, Боже, заступи мене задля імені твого! Блага бо милість твоя; спаси мене!
21Ty pak, Hospodine Pane, nalož se mnou laskavě pro jméno své, nebo dobré jest milosrdenství tvé; vytrhni mne.
22Я бо нужденний і бідний, і серце моє зранене в мене.
22Jsemť zajisté chudý a nuzný, a srdce mé raněno jest u vnitřnostech mých.
23Як тїнь, що простирається, я зникаю, як сарана полохаюсь.
23Jako stín, když se nachyluje, ucházeti musím; honí se za mnou jako za kobylkou.
24Колїна мої від посту охляли, і тїло моє змарнїло.
24Kolena má klesají postem, a tělo mé vyschlo z tučnosti.
25І став я сьміховиском для них; побачивши мене, головами своїми покивують.
25Nadto jsem jim za posměch; když mne uhlédají, potřásají hlavami svými.
26Поможи менї, Господи, Боже мій! Спаси мене по милостї твоїй!
26Spomoz mi, ó Hospodine Bože můj, zachovej mne podlé milosrdenství svého,
27Щоб люде знали, що се рука твоя, Господи, і твоє дїло.
27Tak aby poznati mohli, že jest to ruka tvá, a že jsi ty, Hospodine, učinil to.
28Нехай вони проклинають мене, а ти благослови! Встануть вони, то допусти сором на них, і дай зрадуватись слузї твому!
28Nechť oni jakkoli zlořečí, ty dobrořeč; kteříž povstali, nechť se zastydí, aby se veselil služebník tvůj.
29Вороги мої нехай соромом покриються і ганьбою своєю, як плащом, обгорнуться.
29Buďtež oblečeni protivníci moji v zahanbení, a nechť se odějí jako pláštěm hanbou svou.
30Буду щиро прославляти Господа устами моїми, і серед збору хвалити його.
30Slaviti budu Hospodina velice ústy svými, a u prostřed mnohých chváliti jej budu,
31Бо він стоїть по правицї бідного, щоб спасти його від тих, що душу його судять.
31Proto že stojí po pravici nuznému, aby ho zachoval od těch, kteříž odsuzují život jeho.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.