Псальма 74
Kulish and Puluj Bible (1905)Translation
Kulish and Puluj Bible (1905)
Kralice Bible (1613)
1Наука Асафова. Для чого відкинув єси нас, Боже, на віки, палає гнїв твій на стадо пасовиска твого?
1Vyučující, Azafův. Proč, ó Bože, nás tak do konce zamítáš? Proč roznícena jest prchlivost tvá proti stádci pastvy tvé?
2Спогадай твою громаду, що зєднав її оддавна, — ізбавив, як твоє наслїддє, тую гору Сион, на котрій ти осївся!
2Rozpomeň se na shromáždění své, jehož jsi od starodávna dobyl a vykoupil, na proutek dědictví svého, na Sion horu tuto, na níž přebýváš.
3Зверни стопи твої до недавньої руїни! Все у сьвятинї зруйнував ворог.
3Přispějž k hrozným pustinám. Jak všecko pohubil nepřítel v svatyni!
4Рикають вороги твої серед зборів твоїх; поставили знаки свої як знамена.
4Řvali nepřátelé tvoji u prostřed shromáždění tvých, a na znamení toho zanechali množství korouhví svých.
5Вони, як той, що сокирою замахнув в гущавинї лїса,
5Za hrdinu jmín byl ten, kterýž co nejvýše zdvihl sekeru, roubaje vazbu dříví jeho.
6І тепер вони топором і молотами розбивають різьбу його.
6A nyní již řezby jeho napořád sekerami a palicemi otloukají.
7З пожаром пустили сьвятиню твою, осквернили дім імені твого.
7Uvrhli oheň do svatyně tvé, na zem zřítivše, poškvrnili příbytku jména tvého.
8Сказали в серцї своїм: Нуте, винищимо їх до ноги! — Пустили з димом всї Божі собори на землї.
8Řekli v srdci svém: Vyhubme je napořád. Takž vypálili všecky stánky Boha silného v zemi.
9Знамен наших ми не бачимо: нема більш пророка, й нема між нами, хто б знав, доки так буде.
9Znamení svých nevidíme, jižť není proroka, aniž jest mezi námi, kdo by věděl, dokud to stane.
10Доки, Боже, буде ругатись гнобитель? Чи вічно буде ворог зневажати імя твоє?
10I dokudž, ó Bože, útržky činiti bude odpůrce? A nepřítel ustavičně-liž rouhati se bude jménu tvému?
11Чому здержуєш руку твою і правицю твою? Із лона твого допусти конець!
11Proč zdržuješ ruku svou, a pravice své z lůna svého nevzneseš?
12Бог царь мій з поконвіку, що дає спасеннє на землї.
12Však jsi ty, Bože, král můj od starodávna, působíš hojné spasení u prostřed země.
13Ти роздїлив море силою твоєю, розбив голови змиїв морських.
13Ty silou svou rozdělil jsi moře, a potřels hlavy draků u vodách.
14Ти потрощив голову левіятана, дав його на поживу людям в пустинї.
14Ty jsi potřel hlavu Leviatanovi, dal jsi jej za pokrm lidu na poušti.
15Ти вітворив жерела і потоки; ти висушив прудисті ріки.
15Ty jsi otevřel vrchoviště a potoky, ty jsi osušil i řeky prudké.
16І день твій і ніч твоя; ти сотворив сьвітло і сонце.
16Tvůjť jest den, tvá jest také i noc, světlo i slunce ty jsi učinil.
17Ти утвердив всї гряницї землї; ти постановив лїто і зиму.
17Ty jsi založil všecky končiny země, léto i zimy ty jsi sformoval.
18Спогадай се: ворог поругав Господа, а народ безумний зневажив імя твоє.
18Rozpomeniž se na to, že útržky činil ten odpůrce Hospodinu, a lid bláznivý jak se jménu tvému rouhal.
19Не попусти зьвірюцї душу горлицї твоєї, не забудь на віки громаду нужденних твоїх.
19Nevydávejž té zběři duše hrdličky své, na stádce chudých svých nezapomínej se na věky.
20Спогадай завіт! Бо темні закутки землї наповнились домівками насильства.
20Ohlédni se na smlouvu; nebo plní jsou i nejtmavější koutové země peleší ukrutnosti.
21Нехай не вернеться з соромом пригноблений! Нужденний і бідний нехай возхвалять імя твоє.
21Nechažť bídní neodcházejí s hanbou, chudý a nuzný ať chválí jméno tvé.
22Встань, Боже, суди справу твою! Спогадай щоденне руганнє беззаконного!
22Povstaniž, ó Bože, a veď při svou, rozpomeň se na pohanění, kteréžť se děje od nesmyslných na každý den.
23Не забудь крику ворогів твоїх! Буяннє тих, що проти тебе встали, не має кінця.
23Nezapomínej se na vykřikování svých nepřátel, a na hluk proti tobě povstávajících, kterýž se silí ustavičně.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.