Псальма 73
Kulish and Puluj Bible (1905)Translation
Kulish and Puluj Bible (1905)
Kralice Bible (1613)
1Псальма Асафова. Що за благий Бог для Ізраїля, для чистих серцем!
1Žalm Azafovi. Jistě žeť jest Bůh dobrý Izraelovi, těm, kteříž jsou čistého srdce.
2А я — мало що ноги мої не зійшли з дороги; мало що не поховзлись стопи мої.
2Ale nohy mé téměř se byly ušinuly, o málo, že by byli sklouzli krokové moji,
3Бо я завидував бутним людям, бачивши щасливу долю беззаконних.
3Když jsem horlil proti bláznivým, vida štěstí nešlechetných.
4Вони бо не знають горя до самої смертї, і тїло їх добре згодоване.
4Nebo nebývají vázáni až k smrti, ale zůstává v cele síla jejich.
5Не зазнають нужди людської, і не бідують, як люде.
5V práci lidské nejsou, a s lidmi trestáni nebývají.
6Тому бута — намисто їх, а насильства — одежа їх.
6Protož otočeni jsou pýchou jako halží, a ukrutností jako rouchem ozdobným přiodíni.
7Од жиру викотило їм очі, серце їх переповнене забагами.
7Vysedlo tukem oko jejich; majíce hojnost nad pomyšlení srdce,
8Кепкують і злобно говорять про тїсноту; з висока вони гордують.
8Rozpustilí jsou, a mluví zlostně, o nátisku velmi pyšně mluví.
9Підносять уста свої до неба, а язиком проходять землю.
9Stavějí proti nebi ústa svá, a jazyk jejich po zemi se vozí.
10Тому збігаються сюди люде його, і дають їм води достатком.
10A protož na to přichází lid jeho, když se jim vody až do vrchu nalívá,
11А вони кажуть: Чи знає Бог? Чи є знаттє у Всевишнього?
11Že říkají: Jakť má o tom věděti Bůh silný? Aneb zdaž jest to známé Nejvyššímu?
12Ось там беззаконники, а нема в них журби нїякої; здобувають собі багацтва.
12Nebo aj, ti bezbožní jsouce, mají pokoj v světě, a dosahují zboží.
13Даремне дбав я про чистоту серця, вмивав руки мої в невинностї,
13Nadarmo tedy v čistotě chovám srdce své, a v nevinnosti ruce své umývám.
14Що дня приймаючи гірку муку, і що ранку мою кару.
14Poněvadž každý den trestán bývám, a kázeň přichází na mne každého jitra.
15Коли б я сказав: буду ж і я так говорити, то я б спроневірився родові синів твоїх.
15Řeknu-li: Vypravovati budu věci takové, hle, rodina synů tvých dí, že jsem jim křiv.
16І став я думати-гадати, щоб ті речі збагнути; трудна була се для мене праця.
16Chtěl jsem to rozumem vystihnouti, ale vidělo mi se pracno.
17Аж увійшов я в сьвятиню Божу, і там зрозумів я долю їх.
17Až jsem všel do svatyní Boha silného, tu jsem srozuměl poslední věci jejich.
18На ховзьких місцях ставиш їх, провалюєш їх в погибіль.
18Jistě že jsi je na místech plzkých postavil, a uvržeš je v spustliny.
19Як притьмом знищені вони! Конець їм; пропали вони від страшного лютування.
19Aj, jakť přicházejí na spuštění jako v okamžení! Mizejí a hynou hrůzami,
20Як сновида пробудившийся, так ти, Господи, вставши, будеш зневажати образ їх.
20Jako snové tomu, kdož procítí; Pane, když je probudíš, obraz ten jejich za nic položíš.
21Як серце моє кипіло, і в серединї пекло мене,
21Když zhořklo srdce mé, a ledví má bodena byla,
22То стуманїв я і не знав нїчого; став я скотом перед тобою.
22Nesmyslný jsem byl, aniž jsem co znal, jako hovádko byl jsem před tebou.
23Та при тобі я зостався: ти взяв мене за праву руку.
23A však vždycky jsem byl s tebou, nebo jsi mne ujal za mou pravici.
24Радою твоєю будеш мене вести, і приймеш мене в славу.
24Podlé rady své veď mne, a potom v slávu přijmeš mne.
25Кого маю в небі? І крім тебе нема для мене втїхи на землї.
25Kohož bych měl na nebi? A mimo tebe v žádném líbosti nemám na zemi.
26Як зотлїє тїло моє і серце моє, то скеля серця мого й доля моя — Бог по віки.
26Ač tělo i srdce mé hyne, skála srdce mého, a díl můj Bůh jest na věky.
27Бо ось, погибнуть всї, що віддалились від тебе; ти нищиш усїх, що, спроневірившись, відхиляються від тебе.
27Nebo aj, ti, kteříž se vzdalují tebe, zahynou; vytínáš ty, kteříž cizoloží odcházením od tebe.
28Менї ж благо приблизитись до Бога; я покладаю надїю на Господа Бога, щоб проповідувати всї дїла твої.
28Ale mně nejlépe jest přídržeti se Boha; pročež skládám v Panovníku Hospodinu doufání své, abych vypravoval všecky skutky jeho.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.