Псальма 102
Kulish and Puluj Bible (1905)Translation
Kulish and Puluj Bible (1905)
Kralice Bible (1613)
1Молитва нужденного, що, униваючи серцем, виливає жаль свій перед Господом. Господи, почуй молитву мою, і прийми жаль мій!
1Modlitba chudého, když sevřín jsa, před Hospodinem vylévá žádosti své.
2Не ховай лиця твого в день тїсноти моєї; прихили ухо до мене; в день, коли призиваю тебе, не гайся, вислухай мене.
2Hospodine, slyš modlitbu mou, a volání mé přijdiž k tobě.
3Бо днї мої, як дим, улїтають, і костї мої, як у жарі, тлїють.
3Neskrývej tváři své přede mnou, v den ssoužení mého nakloň ke mně ucha svého; když k tobě volám, rychle vyslyš mne.
4Як билина, серце моє обгоріло та ізсохло, вже забув я хлїб мій їсти.
4Nebo mizejí jako dým dnové moji, a kosti mé jako ohniště vypáleny jsou.
5Від голосу мого стогнання пристали костї мої до тїла.
5Poraženo jest jako bylina, a usvadlo srdce mé, tak že jsem chleba svého jísti zapomenul.
6Я, мов пеликан в пустинї, мов сова на руїнах.
6Od hlasu lkání mého přilnuly kosti mé k kůži mé.
7Не сплю і став, як одинока пташина на криші.
7Podobný jsem učiněn pelikánu na poušti, jsem jako výr na pustinách.
8Цїлий день кепкують з мене вороги мої; кленуться мною ті, що проти мене лютують.
8Bdím, a jsem jako vrabec osamělý na střeše.
9Попіл став для мене хлїбом, а напиток мій з сльозами мішаю,
9Každý den utrhají mi nepřátelé moji, a posměvači moji proklínají mnou.
10Задля гнїву твого і яростї твоєї; ти бо підняв мене, і кинув мене.
10Nebo jídám popel jako chléb, a k nápoji svému slz přiměšuji,
11Днї мої, як тїнь зникають, і як трава я сохну.
11Pro rozhněvání tvé a zažžený hněv tvůj; nebo zdvihna mne, hodils mnou.
12Ти ж, Господи, будеш по віки, і память твоя з роду в рід.
12Dnové moji jsou jako stín nachýlený, a já jako tráva usvadl jsem.
13Ти встанеш, змилосердишся над Сионом; час бо вже, помилувати їх, прийшов бо визначений час.
13Ale ty, Hospodine, na věky zůstáváš, a památka tvá od národu až do pronárodu.
14Твої бо слуги полюбили каміння його, і жаль їм розвалин його.
14Ty povstana, smiluješ se nad Sionem, nebo čas jest učiniti milost jemu, a čas uložený přišel.
15І побояться народи імені Господа, і слави твоєї всї царі землї.
15Nebo líbost mají služebníci tvoji v kamení jeho, a nad prachem jeho slitují se,
16Коли Господь відбудує, явиться в славі своїй.
16Aby se báli pohané jména Hospodinova, a všickni králové země slávy tvé,
17Він прихилиться до молитви понижених, і молитвою їх не погордує.
17Když by Hospodin vzdělal Sion, a ukázal se v slávě své,
18Буде се написано для будучих потомків; і нарід наново сотворений буде Господа хвалити.
18Když by popatřil k modlitbě poníženého lidu, nepohrdaje modlitbou jejich.
19Він бо глянув з висоти сьвятинї своєї, Господь споглянув з неба на землю,
19Budeť to zapsáno pro budoucí potomky, a lid, kterýž má stvořen býti, chváliti bude Hospodina,
20Щоб почути стогнаннє невільника, щоб розкувати дїтей смертї.
20Že shlédl s výsosti svatosti své. Hospodin s nebe na zemi že popatřil,
21Щоб звіщали імя його на Сионї і хвалу його в Ерусалимі,
21Aby vyslyšel vzdychání vězňů, a rozvázal ty, kteříž již k smrti oddání byli,
22Коли разом зберуться народи і царства, щоб Господеві служити.
22Aby vypravovali na Sionu jméno Hospodinovo, a chválu jeho v Jeruzalémě,
23Він змучив в дорозї силу мою; вкоротив днї мої.
23Když se spolu shromáždí národové a království, aby sloužili Hospodinu.
24Я сказав: Боже мій, не возьми мене в половинї днїв моїх! Від роду до роду лїта твої!
24Ztrápilť jest na cestě sílu mou, ukrátil dnů mých,
25З нащаду сьвіта ти утвердив землю, і небеса — твориво рук твоїх.
25Až jsem řekl: Můj Bože, nebeř mne u prostřed dnů mých; od národu zajisté až do pronárodu jsou léta tvá,
26Вони перейдуть, ти ж останешся, вони всї, як одежа, зостаріються; як шати переміниш їх, і вони переміняться.
26I prvé nežlis založil zemi, a dílo rukou svých, nebesa.
27Ти ж все той самий, і лїтам твоїм нема кінця.
27Onať pominou, ty pak zůstáváš; všecky ty věci jako roucho zvetšejí, jako oděv změníš je, a změněny budou.
28Сини слугів твоїх будуть жити, і насїннє їх не загине перед тобою.
28Ty pak jsi tentýž, a léta tvá nikdy nepřestanou.
no verse 29 in this text
29Synové služebníků tvých bydliti budou, a símě jejich zmocní se před tebou.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.