Псальма 139
Kulish and Puluj Bible (1905)Translation
Kulish and Puluj Bible (1905)
Kralice Bible (1613)
1Проводиреві хора; псальма Давидова. Господи! Ти розглянув мене, і пізнав.
1Přednímu zpěváku, žalm Davidův. Hospodine, ty jsi mne zkusil a seznal.
2Ти знаєш, коли я сяду, і коли встану; ти з далека розумієш думки мої.
2Ty znáš sednutí mé i povstání mé, rozumíš myšlení mému zdaleka.
3Ти бачиш стежку мою і місце відпочинку, і всї дороги мої знаєш.
3Chození mé i ležení mé ty obsahuješ, a všech mých cest svědom jsi.
4Бо ще нема слова на язику в мене, а вже ти Господи, добре все знаєш.
4Než ještě mám na jazyku slovo, aj, Hospodine, ty to všecko víš.
5З заду і з переду обступив мене! і руку свою положив на мене.
5Z zadu i z předu obklíčils mne, a vzložils na mne ruku svou.
6Розуміннє, надто — дивне, надто високе для мене, не здолїю збагнути його.
6Divnější jest umění tvé nad můj vtip; vysoké jest, nemohu k němu.
7Куди йти менї перед духом твоїм, куди втекти менї від лиця твого?
7Kamž bych zašel od ducha tvého? Aneb kam bych před tváří tvou utekl?
8Зійшов би я на небо, — ти там єси; спочив би я під землею, і там ти єси.
8Jestliže bych vstoupil na nebe, tam jsi ty; pakli bych sobě ustlal v hrobě, aj, přítomen jsi.
9Взяв би я крила в зорі ранньої, та й на самому краю моря осївся,
9Vzal-li bych křídla záře jitřní, abych bydlil při nejdalším moři:
10І туди б рука твоя провела мене, і правиця твоя попала.
10I tamť by mne ruka tvá provedla, a pravice tvá by mne popadla.
11І сказав би я: Тьма таки покриє мене, то й в ночі стане сьвітло кругом мене.
11Dím-li pak: Aspoň tmy, jako v soumrak, přikryjí mne, ale i noc jest světlem vůkol mne.
12І тьма не затьмить перед тобою, і ніч яснїє як день; тьма — одно що сьвітло.
12Aniž ty tmy před tebou ukryti mohou, anobrž noc jako den tobě svítí, rovně tma jako světlo.
13Ти сотворив внутро моє; ти зложив мене в утробі матері моєї.
13Ty zajisté v moci máš ledví má, přioděl jsi mne v životě matky mé.
14Прославляю тебе за те, що дав снагу менї предивну. Дїла твої чудесні, душа моя добре се знає.
14Oslavuji tě, proto že se hrozným a divným skutkům tvým divím, a duše má zná je výborně.
15Не були втаєні костї мої перед тобою, коли в тайнї постав я, як тая грудка в долїшнїх місцях землї штучно зложена.
15Neníť ukryta žádná kost má před tebou, jakž jsem učiněn v skrytě, a řemeslně složen, v nejhlubších místech země.
16Очі твої бачили зародок мій, і в книзї твоїй все було записано; минали днї, як костї творились, від часу того, як ще нї одної не було.
16Trupel můj viděly oči tvé, v knihu tvou všickni oudové jeho zapsáni jsou, i dnové, v nichž formováni byli, když ještě žádného z nich nebylo.
17Як любі для мене думки твої, Боже! Як велика безлїч їх!
17Protož u mne ó jak drahá jsou myšlení tvá, Bože silný, a jak jest jich nesčíslná summa!
18Полїчив би, та більше їх, як піску. Пробуджаюсь, і я ще з тобою.
18Chtěl-li bych je sčísti, více jest jich než písku; procítím-li, a já jsem vždy s tebou.
19О коли б ти, Боже, погубив беззаконника! І ви, людожери, відступіться геть від мене!…
19Zabil-li bys, ó Bože, bezbožníka, tehdážť by muži vražedlní odstoupili ode mne,
20Та ворогів твоїх, що згадують тебе для беззаконня, що за марним ганяють.
20Kteříž mluví proti tobě nešlechetně; marně vyvyšují nepřátely tvé.
21Чи не мати менї ненавистї проти тих, що тебе ненавидять, і не гидитись тими, що проти тебе встали?
21Zdaliž těch, kteříž tě v nenávisti mají, ó Hospodine, v nenávisti nemám? A ti, kteříž proti tobě povstávají, zdaž mne nemrzejí?
22Повною ненавистю ненавиджу їх; вони вороги в мене.
22Úhlavní nenávistí jich nenávidím, a mám je za nepřátely.
23Розглянь мене, Боже, і пізнай серце моє! Випробуй мене, і пізнай думки мої!
23Vyzpytuj mne, Bože silný, a poznej srdce mé; zkus mne, a poznej myšlení má.
24І подивись, чи йду я дорогою труду, і веди мене дорогою вічною.
24A popatř, chodím-liť já cestou odpornou tobě, a veď mne cestou věčnou.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.