Psalmen 109
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Kralice Bible (1613)
1Voor muziekbegeleiding. Een psalm van David. Mijn God, tot wien mijn loflied klinkt, Zwijg toch niet stil!
1Přednímu zpěváku, žalm Davidův. Ó Bože chvály mé, nečiň se neslyše.
2Want men zet een mond vol boosheid en bedrog tegen mij op, En belastert mij met leugentongen;
2Nebo ústa nešlechetného a ústa lstivá proti mně se otevřela, mluvili proti mně jazykem lživým.
3Men bestookt mij met woorden van haat, En bestrijdt mij zonder enige grond;
3A slovy jizlivými osočili mne, válčí proti mně beze vší příčiny.
4Men belaagt mij tot loon voor mijn liefde, En tot loon voor mijn bidden;
4Protivili mi se za mé milování, ješto jsem se za ně modlíval.
5Men vergeldt mij kwaad voor goed, En haat voor mijn liefde.
5Odplacují se mi zlým za dobré, a nenávistí za milování mé.
6Stel een gewetenloos rechter over hem aan, En aan zijn rechterhand trede een valse aanklager op;
6Postav nad ním bezbožníka, a protivník ať mu stojí po pravici.
7Voor het gerecht worde hij schuldig bevonden, En smeke hij tevergeefs om genade.
7Když před soudem stane, ať zůstane za nešlechetného, a prosba jeho budiž jemu k hříchu.
8Mogen zijn dagen maar kort zijn, En zijn ambt aan een ander vervallen.
8Budiž dnů jeho málo, a úřad jeho vezmi jiný.
9Zijn kinderen mogen wezen, Zijn vrouw een weduwe worden;
9Buďtež děti jeho sirotci, a žena jeho vdovou.
10Mogen zijn zonen als bedelaars zwerven, Zelfs uit hun krotten worden verjaagd.
10Buďtež běhouni a tuláci synové jeho, žebřete, vyhnáni jsouce z poustek svých.
11De woekeraar legge beslag op heel zijn bezit, En vreemden mogen met zijn verdiensten gaan strijken.
11Přitáhni k sobě lichevník všecko, cožkoli má, a úsilé jeho rozchvátejte cizí.
12Laat niemand zich zijner ontfermen, Niemand zich over zijn wezen erbarmen;
12Nebudiž, kdo by mu chtěl milosrdenství prokázati, aniž buď, kdo by se smiloval nad sirotky jeho.
13Laat zijn kroost ten ondergang worden gedoemd, Zijn naam al verdwijnen in het eerste geslacht.
13Potomci jeho z kořen vyťati buďte, v druhém kolenu vyhlazeno buď jméno jejich.
14Moge Jahweh de misdaad zijner vaderen gedenken, En de schuld van zijn moeder nooit worden gedelgd;
14Přijdiž na pamět nepravost předků jeho před Hospodinem, a hřích matky jeho nebuď shlazen.
15Jahweh houde ze altijd voor ogen, Zodat zelfs hun aandenken van de aarde verdwijnt.
15Buďtež před Hospodinem ustavičně, až by vyhladil z země památku jejich,
16Want hij dacht er niet aan, barmhartig te zijn, Maar vervolgde den ellendige, arme en bedroefde ten dode.
16Proto že nepamatoval, aby činil milosrdenství, ale protivenství činil člověku chudému a nuznému a sevřenému bolestí srdce, aby jej zamordoval.
17Hij hield van vervloeking: die treffe hem dan; Geen zegen wilde hij spreken: die blijve hem verre!
17Poněvadž miloval zlořečení, nechať přijde na něj; neměl líbosti v požehnání, nechať se vzdálí od něho.
18De vloek trok hij aan als een kleed: Die dringe hem als water in het lijf, als olie in zijn gebeente;
18A tak budiž oblečen v zlořečenství jako v svůj oděv, a ať vejde do vnitřností jeho jako voda, a jako olej do kostí jeho.
19Die worde de mantel, waarin hij zich hult, De gordel, die hij altijd moet dragen.
19Budiž jemu to jako plášť k přiodívání, a jako pás k ustavičnému opasování.
20Zó moge Jahweh mijn haters vergelden, En die laag van mij lasteren!
20Taková mzda přijdiž mým protivníkům od Hospodina, a mluvícím zlé věci proti duši mé.
21Maar treed Gìj voor mij op, o Jahweh, mijn Heer, En red mij omwille van uw Naam naar de rijkdom uwer genade!
21Ty pak, Hospodine Pane, nalož se mnou laskavě pro jméno své, nebo dobré jest milosrdenství tvé; vytrhni mne.
22Want ik ben arm en ellendig, En mijn hart krimpt ineen in mijn borst;
22Jsemť zajisté chudý a nuzný, a srdce mé raněno jest u vnitřnostech mých.
23Ik zink weg als een verdwijnende schaduw, Word voortgejaagd als een sprinkhanenzwerm;
23Jako stín, když se nachyluje, ucházeti musím; honí se za mnou jako za kobylkou.
24Van het vasten knikken mijn knieën, En mijn vermagerd lichaam schrompelt ineen.
24Kolena má klesají postem, a tělo mé vyschlo z tučnosti.
25Zó ben ik hun een bespotting geworden; Die mij zien, schudden meewarig het hoofd.
25Nadto jsem jim za posměch; když mne uhlédají, potřásají hlavami svými.
26Help mij, Jahweh, mijn God, En red mij naar uw genade;
26Spomoz mi, ó Hospodine Bože můj, zachovej mne podlé milosrdenství svého,
27Opdat men erkenne, dat het uw hand is, Jahweh: dat Gij het volbracht!
27Tak aby poznati mohli, že jest to ruka tvá, a že jsi ty, Hospodine, učinil to.
28Laat hèn dan maar vloeken, als Gìj mij wilt zegenen; Mijn vijand zich schamen, maar uw knecht zich verheugen;
28Nechť oni jakkoli zlořečí, ty dobrořeč; kteříž povstali, nechť se zastydí, aby se veselil služebník tvůj.
29Mogen mijn tegenstanders met smaad worden bekleed, En zich in hun schande hullen als in een mantel!
29Buďtež oblečeni protivníci moji v zahanbení, a nechť se odějí jako pláštěm hanbou svou.
30Dan zal ik Jahweh juichend danken, En voor een talloze schare Hem prijzen;
30Slaviti budu Hospodina velice ústy svými, a u prostřed mnohých chváliti jej budu,
31Omdat Hij aan de rechterhand van den ongelukkige staat, Om hem te redden, van die hem verdoemen!
31Proto že stojí po pravici nuznému, aby ho zachoval od těch, kteříž odsuzují život jeho.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.