Psalmen 95
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Kralice Bible (1613)
1Komt, laat ons juichen ter ere van Jahweh, Jubelen voor de Rots van ons heil;
1Poďte, zpívejme Hospodinu, prokřikujme skále spasení našeho.
2Laat ons met lofzangen voor zijn aangezicht treden, En onze liederen voor Hem zingen:
2Předejděme oblíčej jeho s díkčiněním, žalmy prozpěvujme jemu.
3Want Jahweh is een machtige God! Hij is Koning, boven alle goden verheven:
3Nebo Hospodin jest Bůh veliký, a král veliký nade všecky bohy,
4Hij houdt in zijn hand de diepten der aarde, En de toppen der bergen behoren Hem toe;
4V jehož rukou základové země, a vrchové hor jeho jsou.
5Van Hem is de zee, Hij heeft ze geschapen, Het vaste land, dat zijn hand heeft gemaakt!
5Jehož jest i moře, nebo on je učinil, i země, kterouž ruce jeho sformovaly.
6Komt, buigen en werpen wij ons neer, Knielen wij voor Jahweh, die ons heeft geschapen;
6Poďte, sklánějme se, a padněme před ním, klekejme před Hospodinem stvořitelem naším.
7Want Hij is onze God, Wij het volk, dat Hij leidt, En de kudde aan zijn hand! Als gij dan heden mijn stem verneemt,
7Onť jest zajisté Bůh náš, a my jsme lid pastvy jeho, a stádo rukou jeho. Dnes uslyšíte-li hlas jeho,
8Verstokt uw hart als bij Meriba niet; Als op de dag van Massa in de woestijn,
8Nezatvrzujte srdce svého, jako při popuzení, a v den pokušení na poušti,
9Toen uw vaders Mij tartten en beproefden, Ofschoon ze mijn werken hadden aanschouwd!
9Kdežto pokoušeli mne otcové vaši, zkusiliť jsou mne, a viděli skutky mé.
10Veertig jaar lang was dat geslacht Mij een walg, En Ik sprak: Steeds dwaalt hun hart van Mij af, En mijn wegen kennen ze niet.
10Za čtyřidceti let měl jsem nesnáz s národem tím, a řekl jsem: Lid tento bloudí srdcem, a nepoznali cest mých.
11Daarom zwoer Ik in mijn toorn: Neen, ze zullen niet ingaan in mijn Rust!
11Jimž jsem přisáhl v hněvě svém, že nevejdou v odpočinutí mé.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.