Psalmen 81
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Kralice Bible (1613)
1Voor muziekbegeleiding; op de gittiet. Van Asaf. Jubelt voor God, onze sterkte, Juicht den God van Jakob ter eer;
1Přednímu z kantorů na gittit, Azafovi.
2Stemt lofzangen aan, slaat de pauken, Met lieflijke citer en harp;
2Plésejte Bohu, síle naší, prokřikujte Bohu Jákobovu.
3Steekt deze maand de bazuinen, Bij volle maan voor de dag van ons feest!
3Vezměte žaltář, přidejte buben, harfu libou a loutnu.
4Want dit is een voorschrift aan Israël, En een bevel van Jakobs God:
4Trubte trubou na novměsíce, v uložený čas, v den slavnosti naší.
5Een gebod, aan Josef gegeven, Na zijn tocht uit het land van Egypte, Toen hij een woord vernam, Dat hij nooit had gehoord:
5Nebo toť jest ustavení v Izraeli, řád Boha Jákobova.
6Ik heb de last van uw schouders genomen, En uw handen werden van de draagkorf bevrijd.
6Na svědectví v Jozefovi vyzdvihl jej, když byl vyšel proti zemi Egyptské, kdež jsme jazyk neznámý slýchati musili.
7Gij riept in de nood, En Ik heb u verlost, In donderwolken u verhoord, Bij de wateren van Meriba u beproefd.
7Osvobodil jsem, dí Bůh, od břemene rameno jeho, a ruce jeho nádob zednických zproštěny byly.
8Hoor, mijn volk, Ik ga het u plechtig verkonden; Israël, ach, luister naar Mij:
8V ssoužení tom, když jsi volal, vytrhl jsem tě, vyslyšel jsem tě z skrýše hromu, zkušoval jsem tě při vodách sváru. Sélah.
9Geen andere god mag er onder u zijn; Geen vreemden god moogt gij aanbidden!
9Řeklť jsem: Slyš, lide můj, a osvědčím se tobě, ó Izraeli, budeš-li mne poslouchati,
10Ik ben Jahweh, uw God, die u uit Egypte heb geleid, En die uw mond heb gevuld, toen hij wijd was geopend!
10A nebude-li mezi vámi Boha jiného, a nebudeš-li se klaněti bohu cizímu.
11Maar mijn volk luisterde niet naar mijn stem, En Israël gehoorzaamde niet;
11Já jsem Hospodin Bůh tvůj, kterýž jsem tě vyvedl z země Egyptské, otevři jen ústa svá, a naplnímť je.
12Toen gaf ik ze prijs aan verstoktheid des harten, En iedereen ging zijn eigen weg.
12Ale neuposlechl lid můj hlasu mého, a Izrael nepřestal na mně,
13Ach, had mijn volk naar Mij toch geluisterd, En Israël mijn wegen bewandeld!
13A protož pustil jsem je v žádost srdce jejich, i chodili po radách svých.
14Hoe snel had Ik dan zijn vijand vernederd, Mijn hand op zijn verdrukkers doen komen;
14Ó byť mne byl lid můj poslouchal, a Izrael po cestách mých chodil,
15Al hadden Jahweh’s haters Hem nog zo gevleid, Hun tijd was voor eeuwig gekomen!
15Tudíž bych já byl nepřátely jejich snížil, a na protivníky jejich obrátil ruku svou.
16Maar u zou Ik spijzen met de bloem van de tarwe, En verzadigen met honing uit de rotsen.
16A ti, kteříž v nenávisti mají Hospodina, úlisně by se jim poddávati musili, i byl by čas jejich až na věky.
no verse 17 in this text
17A krmil bych je byl jádrem pšenice, a medem z skály sytil bych je.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.