Psalmen 49
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Kralice Bible (1613)
1Met sopraanstemmen; Voor muziekbegeleiding. Van de zonen van Kore; een psalm. Volkeren, hoort dit allen aan, Luistert allen, bewoners der aarde;
1Přednímu kantoru z synů Chóre, žalm.
2Kinderen uit het volk en edelgeborenen, Rijken en armen, allen te zamen!
2Slyšte to všickni národové, pozorujte všickni obyvatelé zemští.
3Mijn mond gaat diepe wijsheid verkonden, Mijn hart verstandige dingen bepeinzen;
3Tak z lidu obecného, jako z povýšených, tak bohatý, jako chudý.
4Ik spits mijn oren voor een moeilijk probleem, En bij snarenspel los ik mijn raadsel op. De mens in weelde, die het niet wil begrijpen, Lijkt op vee, dat geslacht wordt.
4Ústa má mluviti budou moudrost, a přemyšlování srdce mého rozumnost.
5Waarom zou ik de dagen der bozen benijden, En de levenskracht van mijn belagers, die mij omringen;
5Nakloním k přísloví ucha svého, a při harfě vykládati budu přípovídku svou.
6Van allen, die op hun schatten vertrouwen, En op hun grote rijkdommen pochen?
6I proč se báti mám ve dnech zlých, aby nepravost těch, kteříž mi na paty šlapají, mne obklíčiti měla?
7Ach, er is niemand, die zich vrij kan kopen, Of aan God zijn losgeld betalen:
7Kteříž doufají v svá zboží, a množstvím bohatství svého se chlubí.
8Te hoog is de prijs van zijn leven, Ontoereikend voor eeuwig. De mens in weelde, die het niet wil begrijpen, Lijkt op vee, dat geslacht wordt.
8Žádný bratra svého nijakž vykoupiti nemůže, ani Bohu za něj dáti mzdy vyplacení,
9Of zou hij eeuwig blijven leven, En zijn graf niet aanschouwen?
9(Neboť by velmi drahé musilo býti vyplacení duše jejich, protož nedovedeť toho na věky),
10Neen, men ziet de wijzen sterven, Den dwaas met den domoor vergaan;
10Aby živ byl věčně, a neviděl porušení.
11Hun graf is voor altijd hun woning, Hun verblijf van geslacht tot geslacht; En al hebben ze hele landen hun eigen genoemd, Toch laten ze hun schatten voor anderen achter.
11Nebo se vídá, že i moudří umírají, blázen a hovadný člověk zaroveň hynou, zboží svého i cizím zanechávajíce.
12De mens in weelde, die het niet wil begrijpen, Lijkt op vee, dat geslacht wordt.
12Myšlení jejich jest, že domové jejich věční jsou, a příbytkové jejich od národu do pronárodu; pročež je po krajinách nazývají jmény svými.
13Dit is het lot van wie daarop bouwen, Het einde van die daarover snoeven:
13Ale člověk v slávě netrvá, jsa podobný hovadům, kteráž hynou.
14Als schapen worden ze het graf ingejaagd, Het is de dood, die ze weidt; Regelrecht zinken ze neer in de kuil, En hun gestalte gaat over tot de ontbinding van de dood.
14Taková snažnost jejich jest bláznovstvím při nich, však potomci jejich ústy svými to schvalují. Sélah.
15Neen, God alleen kan de prijs voor mijn leven betalen. Hij alleen mij uit de macht van het dodenrijk redden! De mens in weelde, die het niet wil begrijpen, Lijkt op vee, dat geslacht wordt.
15Jako hovada v pekle skladeni budou, smrt je žráti bude, ale upřímí panovati budou nad nimi v jitře; způsob pak oněchno aby zvetšel, z příbytku svého octnou se v hrobě.
16Dus wees niet afgunstig, als iemand rijkdommen krijgt, En de schat van zijn huis zich vermeerdert;
16Ale Bůh vykoupí duši mou z moci pekla, když mne přijme. Sélah.
17Want niets van dit alles neemt hij mee bij zijn dood, En de schat volgt hem niet in het graf.
17Neboj se, když by někdo zbohatl, a když by se rozmnožila sláva domu jeho.
18Al prijst hij zich bij zijn leven gelukkig, En roemt zich, omdat het hem goed gaat:
18Při smrti zajisté ničeho nevezme, aniž sstoupí za ním sláva jeho.
19Toch komt hij in het verblijf van zijn vaderen, En nooit meer aanschouwt hij het licht.
19Ačťkoli duši své, pokudž jest živ, lahodí; k tomu chválí jej i jiní, když sobě čistě povoluje:
20De mens in weelde, die het niet wil begrijpen, Lijkt op vee, dat geslacht wordt.
20A však musí se odebrati za věkem otců svých, a na věky světla neuzří.
no verse 21 in this text
21Summou: Èlověk jsa ve cti, neusrozumí-li sobě, bývá učiněn podobný hovadům, kteráž hynou.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.