Psalmen 132
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Kralice Bible (1613)
1Een bedevaartslied. Blijf David gedenken, o Jahweh, En alle moeite, die hij zich troostte,
1Píseň stupňů. Pamětliv buď, Hospodine, na Davida i na všecka trápení jeho,
2Omdat hij Jahweh had gezworen, Jakobs Sterke had beloofd:
2Jak se přísahou zavázal Hospodinu, a slib učinil Nejmocnějšímu Jákobovu, řka:
3Ik zal mijn woontent niet ingaan, Mijn legerstede niet beklimmen,
3Jistě že nevejdu do stánku domu svého, a nevstoupím na postel ložce svého,
4Mijn ogen geen slaap gunnen, Mijn wimpers geen sluimer:
4Aniž dám očím svým usnouti, ani víčkám svým zdřímati,
5Voordat ik een plaats heb gevonden voor Jahweh, Voor Jakobs Sterke een woning!
5Dokudž nenajdu místa Hospodinu, k příbytkům Nejmocnějšímu Jákobovu.
6Zie, wij hoorden, dat zij in Efráta was, Wij vonden haar weer in de velden van Jáar;
6Aj, uslyšavše o ní, že byla v kraji Efratském, našli jsme ji na polích Jaharských.
7Laat ons naar zijn Woning gaan, En ons voor zijn voetbank werpen!
7Vejdemeť již do příbytků jeho, a skláněti se budeme u podnoží noh jeho.
8Jahweh, trek op naar uw rustplaats, Gij zelf en de ark uwer glorie!
8Povstaniž, Hospodine, a vejdi do odpočinutí svého, ty i truhla velikomocnosti tvé.
9Mogen uw priesters met gerechtigheid worden bekleed, En uw vromen een jubellied zingen!
9Kněží tvoji ať se zobláčejí v spravedlnost, a svatí tvoji ať vesele prozpěvují.
10Om wille van David, uw dienaar, Wijs het gebed van uw gezalfde niet af!
10Pro Davida služebníka svého neodvracejž tváři pomazaného svého.
11En Jahweh heeft aan David gezworen, Een trouwe Belofte, waarvan Hij niet afwijkt: Van de vrucht van uw schoot Zet Ik er een op uw troon!
11Učinilť jest Hospodin pravdomluvnou přísahu Davidovi, aniž se od ní uchýlí, řka: Z plodu života tvého posadím na trůn tvůj.
12En zo uw zonen mijn verbond onderhouden, En de vermaningen, die Ik hun gaf, Dan zullen ook hùn zonen voor eeuwig Op uw troon blijven zitten!
12Budou-li ostříhati synové tvoji smlouvy mé a svědectví mých, kterýmž je vyučovati budu, také i synové jejich až na věky seděti budou na stolici tvé.
13Want Jahweh heeft Sion verkoren, En Zich tot woning begeerd!
13Neboť jest vyvolil Hospodin Sion, oblíbil jej sobě za svůj příbytek, řka:
14“Hij is mijn rustplaats voor eeuwig; Hier wil Ik wonen, want hèm heb Ik verkoren!
14Toť bude obydlí mé až na věky, tuť přebývati budu, nebo jsem sobě to oblíbil.
15Zijn mondkost zal Ik ruimschoots zegenen, Zijn armen verzadigen met brood;
15Potravu jeho hojným požehnáním rozmnožím, chudé jeho chlebem nasytím,
16Zijn priesters zal Ik met heil bekleden. Zijn vromen zullen een jubellied zingen!
16A kněží jeho v spasení zobláčím, a svatí jeho vesele prozpěvovati budou.
17Hier zal Ik David een Hoorn doen ontspruiten, Een lamp ontsteken voor mijn Gezalfde;
17Tuť způsobím, aby zkvetl roh Davidův; připravím svíci pomazanému svému.
18Zijn vijanden zal Ik met schande bedekken, Mijn kroon zal schitteren op zijn hoofd!”
18Nepřátely jeho v hanbu zobláčím, nad ním pak kvésti bude koruna jeho.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.