Psalmen 37
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Kralice Bible (1613)
1Van David. Wees niet afgunstig op zondaars, En benijd de boosdoeners niet;
1Žalm Davidův. Nehněvej se příčinou zlostníků, nechtěj záviděti těm, kteříž páší nepravost.
2Want snel versmachten zij als gras, Verkwijnen als het groen gewas.
2Nebo jako tráva v náhle podťati budou, a jako zelená bylina uvadnou.
3Vertrouw op Jahweh, doe enkel wat goed is, Blijf in het land en wees trouw;
3Doufej v Hospodina, a
4Dan zult gij uw vreugde in Jahweh vinden, En Hij schenkt u wat uw hart maar begeert.
4Těš se v Hospodinu, a dá tobě žádosti srdce tvého.
5Laat Jahweh uw weg maar bestieren, Verlaat u op Hem: Hij zal hem banen;
5Uval na Hospodina cestu svou, a slož v něm naději, onť zajisté všecko spraví.
6Als de dageraad doet Hij uw gerechtigheid stralen, En als de middagzon uw recht.
6A vyvedeť spravedlnost tvou jako světlo, a nevinu tvou jako poledne.
7Berust in Jahweh, En blijf op Hem hopen. Benijd niet den man, wien het goed gaat, Ofschoon hij bedriegt.
7Mlčelivě se měj k Hospodinu, a očekávej na něj pečlivě. Nekormuť se příčinou toho, jemuž se daří na cestě jeho, příčinou člověka, kterýž provodí, cožkoli umyslil.
8Word niet toornig en maak u niet boos, Wind u niet op: gij maakt het maar erger;
8Pusť mimo sebe hněv, a zanech prchlivosti; nezpouzej se tak, abys zle činiti chtěl.
9Want de zondaars worden vernietigd, Maar die op Jahweh vertrouwen, bezitten het Land!
9Nebo zlostníci vypléněni budou, ale ti, kteříž očekávají na Hospodina, dědičně zemí vládnouti budou.
10Een ogenblik maar: en de zondaar is er niet meer; Gij zoekt naar zijn plaats: hij is weg.
10Po malé chvíli zajisté, anť bezbožníka nebude, a pohledíš na místo jeho, anť ho již není.
11Maar de rechtschapenen bezitten het Land, En genieten een heerlijke vrede.
11Ale tiší dědičně obdrží zemi, a rozkoš míti budou ve množství pokoje.
12De zondaar belaagt den rechtvaardige, En knarst tegen hem op zijn tanden;
12Zle myslí bezbožník o spravedlivém, a škřipí na něj zuby svými,
13Maar de Heer lacht hem uit, Want Hij ziet zijn Dag al nabij.
13Ale Hospodin směje se jemu; nebo vidí, že se přibližuje den jeho.
14De bozen trekken hun zwaard en spannen hun boog, Om ongelukkigen en armen te doden, en vromen te slachten;
14Vytrhujíť bezbožníci meč, a natahují lučiště své, aby porazili chudého a nuzného, aby hubili ty, kteříž jsou ctného obcování;
15Maar het zwaard dringt in hun eigen hart, En hun bogen worden gebroken.
15Ale meč jejich vejde v jejich srdce, a lučiště jejich budou polámána.
16Beter het weinige, dat de rechtvaardige heeft, Dan de geweldige rijkdom der bozen;
16Lepší jest málo, což má spravedlivý, než veliká bohatství bezbožníků mnohých.
17Want de arm der bozen wordt gebroken, Maar voor de rechtvaardigen is Jahweh een stut.
17Nebo ramena bezbožných polámána budou, spravedlivé pak zdržuje Hospodin.
18Jahweh zorgt voor de dagen der vromen, En hun erfdeel blijft eeuwig bijeen;
18Znáť Hospodin dny upřímých, protož dědictví jejich na věky zůstane.
19Ze staan niet verlegen in tijden van rampspoed, Maar worden verzadigd bij hongersnood.
19Nebudouť zahanbeni v čas zlý, a ve dnech hladu nasyceni budou;
20Maar de goddelozen gaan zeker te gronde, En hun kinderen bedelen om brood; Jahweh’s vijanden vergaan als de glorie der velden, En verdwijnen als rook.
20Ale bezbožníci zahynou, a nepřátelé Hospodinovi, jak tuk beranů s dymem mizí, tak zmizejí.
21De boze moet lenen, en kan niet betalen, De gerechte kan mild zijn en geven;
21Vypůjčuje bezbožník, a nemá co oplatiti, ale spravedlivý milost činí, a rozdává.
22Want wien Hij zegent, bezit het Land, Maar wien Hij vervloekt, wordt vernietigd.
22Nebo požehnaní ode Pána zemí vládnouti budou, ale zlořečení od něho budou vypléněni.
23Jahweh leidt de schreden der mensen, Hij richt overeind, wiens gedrag Hem behaagt;
23Krokové člověka spravedlivého od Hospodina spravováni bývají, a cestu jeho libuje.
24En mocht hij al wankelen, toch zal hij niet vallen, Want Jahweh houdt hem bij de hand.
24Jestliže by upadl, neurazí se; nebo Hospodin drží jej za ruku jeho.
25Ik was jong, en nu ben ik oud: Maar nooit heb ik een vrome verlaten gezien;
25Mlad jsem byl, a sstaral jsem se, a neviděl jsem spravedlivého opuštěného, ani semene jeho žebrati chleba.
26Steeds kan hij nog mild zijn en aan anderen lenen, Zijn nageslacht tot zegen zijn.
26Každého dne milost činí, i půjčuje, a však símě jeho jest v požehnání.
27Houd u ver van het kwaad, en doe enkel wat goed is, Dan woont gij veilig voor eeuwig;
27Odstup od zlého, a čiň dobré, a bydliti budeš na věky.
28Want Jahweh heeft de gerechtigheid lief, En nimmer verlaat Hij zijn vromen. De bozen worden voor eeuwig vernietigd, En het geslacht van de zondaars vergaat;
28Nebo Hospodin miluje soud, a neopouští svatých svých, na věky v stráži jeho budou; símě pak bezbožníků bude vypléněno.
29Maar de rechtvaardigen bezitten het Land, En blijven er altijd in wonen.
29Ale spravedliví ujmou zemi dědičně, a na věky v ní přebývati budou.
30De mond van den rechtvaardige verkondigt de wijsheid, En zijn tong spreekt wat recht is.
30Ústa spravedlivého mluví moudrost, a jazyk jeho vynáší soud.
31Hij draagt de Wet van zijn God in zijn hart; Nooit wankelen zijn schreden.
31Zákon Boha jeho jest v srdci jeho, pročež nepodvrtnou se nohy jeho.
32De boze loert op den vrome, En zoekt hem te doden;
32Špehujeť bezbožník po spravedlivém, a hledá ho zahubiti;
33Maar Jahweh laat hem niet in zijn macht, En duldt geen veroordeling, als men hem richt.
33Ale Hospodin ho nenechá v ruce jeho, aniž ho dopustí potupiti, když by souzen byl.
34Blijf op Jahweh vertrouwen, En bewandel zijn wegen; Dan stelt Hij u in het bezit van het Land, En zult gij de verdelging der zondaars aanschouwen.
34Očekávejž tedy na Hospodina, a ostříhej cesty jeho, a on tě povýší, abys dědičně obdržel zemi, z níž že vykořeněni budou bezbožníci, uhlédáš.
35Ik heb een zondaar gezien in zijn vermetele trots, Hoog als een Libanon-ceder;
35Viděl jsem bezbožníka hrozné síly, an se rozložil jako zelený samorostlý strom.
36Ik ging voorbij: zie, hij was er niet meer; Ik zocht hem, hij was niet te vinden.
36Ale tudíž pominul, a aj nebylo ho; nebo hledal jsem ho, a není nalezen.
37Geef acht op den vrome en let op den brave: Het kroost van dien man leeft in vrede;
37Pozor měj na pobožného, a viz upřímého, žeť takového člověka poslední věci jsou potěšené,
38Maar de zondaars gaan allen te gronde, De kinderen der bozen worden vernietigd.
38Přestupníci pak že tolikéž vyhlazeni budou, a bezbožníci naposledy vyťati.
39Jahweh is het heil van de vromen, Hun toevlucht in tijden van nood;
39Ale spasení spravedlivých jest od Hospodina, onť jest síla jejich v času ssoužení.
40Jahweh helpt en beschermt hen tegen de bozen, Hij redt hen, als ze vluchten tot Hem!
40Spomáháť jim Hospodin, a je vytrhuje, vytrhuje je od bezbožníků, a zachovává je; nebo doufají v něho.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.