Psalmen 37
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Louis Segond 1910
1Van David. Wees niet afgunstig op zondaars, En benijd de boosdoeners niet;
1De David. Ne t’irrite pas contre les méchants, N’envie pas ceux qui font le mal.
2Want snel versmachten zij als gras, Verkwijnen als het groen gewas.
2Car ils sont fauchés aussi vite que l’herbe, Et ils se flétrissent comme le gazon vert.
3Vertrouw op Jahweh, doe enkel wat goed is, Blijf in het land en wees trouw;
3Confie-toi en l’Éternel, et pratique le bien; Aie le pays pour demeure et la fidélité pour pâture.
4Dan zult gij uw vreugde in Jahweh vinden, En Hij schenkt u wat uw hart maar begeert.
4Fais de l’Éternel tes délices, Et il te donnera ce que ton cœur désire.
5Laat Jahweh uw weg maar bestieren, Verlaat u op Hem: Hij zal hem banen;
5Recommande ton sort à l’Éternel, Mets en lui ta confiance, et il agira.
6Als de dageraad doet Hij uw gerechtigheid stralen, En als de middagzon uw recht.
6Il fera paraître ta justice comme la lumière, Et ton droit comme le soleil à son midi.
7Berust in Jahweh, En blijf op Hem hopen. Benijd niet den man, wien het goed gaat, Ofschoon hij bedriegt.
7Garde le silence devant l’Éternel, et espère en lui; Ne t’irrite pas contre celui qui réussit dans ses voies, Contre l’homme qui vient à bout de ses mauvais desseins.
8Word niet toornig en maak u niet boos, Wind u niet op: gij maakt het maar erger;
8Laisse la colère, abandonne la fureur; Ne t’irrite pas, ce serait mal faire.
9Want de zondaars worden vernietigd, Maar die op Jahweh vertrouwen, bezitten het Land!
9Car les méchants seront retranchés, Et ceux qui espèrent en l’Éternel posséderont le pays.
10Een ogenblik maar: en de zondaar is er niet meer; Gij zoekt naar zijn plaats: hij is weg.
10Encore un peu de temps, et le méchant n’est plus; Tu regardes le lieu où il était, et il a disparu.
11Maar de rechtschapenen bezitten het Land, En genieten een heerlijke vrede.
11Les misérables possèdent le pays, Et ils jouissent abondamment de la paix.
12De zondaar belaagt den rechtvaardige, En knarst tegen hem op zijn tanden;
12Le méchant forme des projets contre le juste, Et il grince des dents contre lui.
13Maar de Heer lacht hem uit, Want Hij ziet zijn Dag al nabij.
13Le Seigneur se rit du méchant, Car il voit que son jour arrive.
14De bozen trekken hun zwaard en spannen hun boog, Om ongelukkigen en armen te doden, en vromen te slachten;
14Les méchants tirent le glaive, Ils bandent leur arc, Pour faire tomber le malheureux et l’indigent, Pour égorger ceux dont la voie est droite.
15Maar het zwaard dringt in hun eigen hart, En hun bogen worden gebroken.
15Leur glaive entre dans leur propre cœur, Et leurs arcs se brisent.
16Beter het weinige, dat de rechtvaardige heeft, Dan de geweldige rijkdom der bozen;
16Mieux vaut le peu du juste Que l’abondance de beaucoup de méchants;
17Want de arm der bozen wordt gebroken, Maar voor de rechtvaardigen is Jahweh een stut.
17Car les bras des méchants seront brisés, Mais l’Éternel soutient les justes.
18Jahweh zorgt voor de dagen der vromen, En hun erfdeel blijft eeuwig bijeen;
18L’Éternel connaît les jours des hommes intègres, Et leur héritage dure à jamais.
19Ze staan niet verlegen in tijden van rampspoed, Maar worden verzadigd bij hongersnood.
19Ils ne sont pas confondus au temps du malheur, Et ils sont rassasiés aux jours de la famine.
20Maar de goddelozen gaan zeker te gronde, En hun kinderen bedelen om brood; Jahweh’s vijanden vergaan als de glorie der velden, En verdwijnen als rook.
20Mais les méchants périssent, Et les ennemis de l’Éternel, comme les plus beaux pâturages; Ils s’évanouissent, ils s’évanouissent en fumée.
21De boze moet lenen, en kan niet betalen, De gerechte kan mild zijn en geven;
21Le méchant emprunte, et il ne rend pas; Le juste est compatissant, et il donne.
22Want wien Hij zegent, bezit het Land, Maar wien Hij vervloekt, wordt vernietigd.
22Car ceux que bénit l’Éternel possèdent le pays, Et ceux qu’il maudit sont retranchés.
23Jahweh leidt de schreden der mensen, Hij richt overeind, wiens gedrag Hem behaagt;
23L’Éternel affermit les pas de l’homme, Et il prend plaisir à sa voie;
24En mocht hij al wankelen, toch zal hij niet vallen, Want Jahweh houdt hem bij de hand.
24S’il tombe, il n’est pas terrassé, Car l’Éternel lui prend la main.
25Ik was jong, en nu ben ik oud: Maar nooit heb ik een vrome verlaten gezien;
25J’ai été jeune, j’ai vieilli; Et je n’ai point vu le juste abandonné, Ni sa postérité mendiant son pain.
26Steeds kan hij nog mild zijn en aan anderen lenen, Zijn nageslacht tot zegen zijn.
26Toujours il est compatissant, et il prête; Et sa postérité est bénie.
27Houd u ver van het kwaad, en doe enkel wat goed is, Dan woont gij veilig voor eeuwig;
27Détourne-toi du mal, fais le bien, Et possède à jamais ta demeure.
28Want Jahweh heeft de gerechtigheid lief, En nimmer verlaat Hij zijn vromen. De bozen worden voor eeuwig vernietigd, En het geslacht van de zondaars vergaat;
28Car l’Éternel aime la justice, Et il n’abandonne pas ses fidèles; Ils sont toujours sous sa garde, Mais la postérité des méchants est retranchée.
29Maar de rechtvaardigen bezitten het Land, En blijven er altijd in wonen.
29Les justes posséderont le pays, Et ils y demeureront à jamais.
30De mond van den rechtvaardige verkondigt de wijsheid, En zijn tong spreekt wat recht is.
30La bouche du juste annonce la sagesse, Et sa langue proclame la justice.
31Hij draagt de Wet van zijn God in zijn hart; Nooit wankelen zijn schreden.
31La loi de son Dieu est dans son cœur; Ses pas ne chancellent point.
32De boze loert op den vrome, En zoekt hem te doden;
32Le méchant épie le juste, Et il cherche à le faire mourir.
33Maar Jahweh laat hem niet in zijn macht, En duldt geen veroordeling, als men hem richt.
33L’Éternel ne le laisse pas entre ses mains, Et il ne le condamne pas quand il est en jugement.
34Blijf op Jahweh vertrouwen, En bewandel zijn wegen; Dan stelt Hij u in het bezit van het Land, En zult gij de verdelging der zondaars aanschouwen.
34Espère en l’Éternel, garde sa voie, Et il t’élèvera pour que tu possèdes le pays; Tu verras les méchants retranchés.
35Ik heb een zondaar gezien in zijn vermetele trots, Hoog als een Libanon-ceder;
35J’ai vu le méchant dans toute sa puissance; Il s’étendait comme un arbre verdoyant.
36Ik ging voorbij: zie, hij was er niet meer; Ik zocht hem, hij was niet te vinden.
36Il a passé, et voici, il n’est plus; Je le cherche, et il ne se trouve plus.
37Geef acht op den vrome en let op den brave: Het kroost van dien man leeft in vrede;
37Observe celui qui est intègre, et regarde celui qui est droit; Car il y a une postérité pour l’homme de paix.
38Maar de zondaars gaan allen te gronde, De kinderen der bozen worden vernietigd.
38Mais les rebelles sont tous anéantis, La postérité des méchants est retranchée.
39Jahweh is het heil van de vromen, Hun toevlucht in tijden van nood;
39Le salut des justes vient de l’Éternel; Il est leur protecteur au temps de la détresse.
40Jahweh helpt en beschermt hen tegen de bozen, Hij redt hen, als ze vluchten tot Hem!
40L’Éternel les secourt et les délivre; Il les délivre des méchants et les sauve, Parce qu’ils cherchent en lui leur refuge.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.