Psalmen 60
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Louis Segond 1910
1Voor muziekbegeleiding; op de wijze: “De lelie der wet.” Een punt- en leerdicht van David, toen, na zijn oorlog tegen Aram van Mesopotamië en Aram-Soba, Joab terugkeerde, en in het Zoutdal twaalfduizend Edomieten versloeg. O God, Gij hebt ons verstoten, Onze gelederen verbroken; Gij waart vertoornd, En hebt ons doen vluchten.
1Au chef des chantres. Sur le lis lyrique. Hymne de David, pour enseigner.
2Gij hebt het land laten kraken en scheuren; Het stortte ineen, en ligt nu in puin.
2Lorsqu’il fit la guerre aux Syriens de Mésopotamie et aux Syriens de Tsoba, et que Joab revint et battit dans la vallée du sel douze mille Édomites.
3Gij hebt uw volk harde dingen doen slikken, En ons een koppige wijn laten drinken!
3O Dieu! tu nous as repoussés, dispersés, Tu t’es irrité: relève-nous!
4Maar voor uw vromen hadt Gij een banier opgericht, Om zich daar omheen te verzamelen tegen de boog;
4Tu as ébranlé la terre, tu l’as déchirée: Répare ses brèches, car elle chancelle!
5En om uw geliefden te redden, Strek uw rechterhand uit, en verhoor ons.
5Tu as fait voir à ton peuple des choses dures, Tu nous as abreuvés d’un vin d’étourdissement.
6Bij zijn heiligheid heeft God beloofd: Juichend zal ik Sikem verdelen, En het dal van Soekkot meten;
6Tu as donné à ceux qui te craignent une bannière, Pour qu’elle s’élève à cause de la vérité. — Pause.
7Mij behoort Gilad, van mij is Manasse. Efraïm is de helm van mijn hoofd, Juda mijn schepter,
7Afin que tes bien-aimés soient délivrés, Sauve par ta droite, et exauce-nous!
8Moab is mijn voetenbekken; Op Edom werp ik mijn schoeisel, Over Filistea hef ik mijn zegekreet aan.
8Dieu a dit dans sa sainteté: Je triompherai, Je partagerai Sichem, je mesurerai la vallée de Succoth;
9Maar wie brengt mij nu binnen de vesting, Wie zal mij naar Edom geleiden:
9A moi Galaad, à moi Manassé; Éphraïm est le rempart de ma tête, Et Juda, mon sceptre;
10Moet Gij het niet zijn, die ons hebt verstoten, o God, En niet langer met onze heirscharen optrekt, o God?
10Moab est le bassin où je me lave; Je jette mon soulier sur Édom; Pays des Philistins, pousse à mon sujet des cris de joie!
11Ach, help ons dan tegen den vijand, Want hulp van mensen is ijdel;
11Qui me mènera dans la ville forte? Qui me conduira à Édom?
12Maar met God zijn wij sterk, Hij zal onze verdrukkers vertrappen!
12N’est-ce pas toi, ô Dieu, qui nous as repoussés, Et qui ne sortais plus, ô Dieu, avec nos armées?
no verse 13 in this text
13Donne-nous du secours contre la détresse! Le secours de l’homme n’est que vanité.
no verse 14 in this text
14Avec Dieu, nous ferons des exploits; Il écrasera nos ennemis.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.