Psalmen 60
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
King James Version with Apocrypha
1Voor muziekbegeleiding; op de wijze: “De lelie der wet.” Een punt- en leerdicht van David, toen, na zijn oorlog tegen Aram van Mesopotamië en Aram-Soba, Joab terugkeerde, en in het Zoutdal twaalfduizend Edomieten versloeg. O God, Gij hebt ons verstoten, Onze gelederen verbroken; Gij waart vertoornd, En hebt ons doen vluchten.
1O God, thou hast cast us off, thou hast scattered us, thou hast been displeased; O turn thyself to us again.
2Gij hebt het land laten kraken en scheuren; Het stortte ineen, en ligt nu in puin.
2Thou hast made the earth to tremble; thou hast broken it: heal the breaches thereof; for it shaketh.
3Gij hebt uw volk harde dingen doen slikken, En ons een koppige wijn laten drinken!
3Thou hast shewed thy people hard things: thou hast made us to drink the wine of astonishment.
4Maar voor uw vromen hadt Gij een banier opgericht, Om zich daar omheen te verzamelen tegen de boog;
4Thou hast given a banner to them that fear thee, that it may be displayed because of the truth. Selah.
5En om uw geliefden te redden, Strek uw rechterhand uit, en verhoor ons.
5That thy beloved may be delivered; save with thy right hand, and hear me.
6Bij zijn heiligheid heeft God beloofd: Juichend zal ik Sikem verdelen, En het dal van Soekkot meten;
6God hath spoken in his holiness; I will rejoice, I will divide Shechem, and mete out the valley of Succoth.
7Mij behoort Gilad, van mij is Manasse. Efraïm is de helm van mijn hoofd, Juda mijn schepter,
7Gilead is mine, and Manasseh is mine; Ephraim also is the strength of mine head; Judah is my lawgiver;
8Moab is mijn voetenbekken; Op Edom werp ik mijn schoeisel, Over Filistea hef ik mijn zegekreet aan.
8Moab is my washpot; over Edom will I cast out my shoe: Philistia, triumph thou because of me.
9Maar wie brengt mij nu binnen de vesting, Wie zal mij naar Edom geleiden:
9Who will bring me into the strong city? who will lead me into Edom?
10Moet Gij het niet zijn, die ons hebt verstoten, o God, En niet langer met onze heirscharen optrekt, o God?
10Wilt not thou, O God, which hadst cast us off? and thou , O God, which didst not go out with our armies?
11Ach, help ons dan tegen den vijand, Want hulp van mensen is ijdel;
11Give us help from trouble: for vain is the help of man.
12Maar met God zijn wij sterk, Hij zal onze verdrukkers vertrappen!
12Through God we shall do valiantly: for he it is that shall tread down our enemies.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.