Psalmen 104
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
King James Version with Apocrypha
1Halleluja! Loof Jahweh, mijn ziel: Jahweh, mijn God, hoog zijt Gij verheven! Gij hebt U met glorie en luister omkleed,
1Bless the LORD , O my soul. O LORD my God, thou art very great; thou art clothed with honour and majesty.
2En hult U in het licht als een mantel; Gij spant de hemelen uit als een tent,
2Who coverest thyself with light as with a garment: who stretchest out the heavens like a curtain:
3En legt op de wateren uw opperzalen. Gij maakt van de wolken uw wagen, Zweeft op de vleugels van de wind;
3Who layeth the beams of his chambers in the waters: who maketh the clouds his chariot: who walketh upon the wings of the wind:
4Stelt de stormen aan tot uw boden, Laaiend vuur tot uw knechten.
4Who maketh his angels spirits; his ministers a flaming fire:
5Gij hebt de aarde op haar pijlers gegrond, Zodat ze voor eeuwig niet wankelt.
5Who laid the foundations of the earth, that it should not be removed for ever.
6De Oceaan bedekte haar als een kleed, Nog boven de bergen stonden de wateren:
6Thou coveredst it with the deep as with a garment: the waters stood above the mountains.
7Maar ze namen de vlucht voor uw dreigen, Rilden van angst voor de stem van uw donder;
7At thy rebuke they fled; at the voice of thy thunder they hasted away.
8Toen rezen de bergen, en zonken de dalen Op de plaats, die Gij hun hadt bestemd.
8They go up by the mountains; they go down by the valleys unto the place which thou hast founded for them.
9Gij hebt ze grenzen gesteld, die ze niet overschreden, Ze mochten niet meer de aarde bedekken;
9Thou hast set a bound that they may not pass over; that they turn not again to cover the earth.
10Gij zendt de bronnen in de dalen, En tussen de bergen stromen ze voort;
10He sendeth the springs into the valleys, which run among the hills.
11Ze laven al de wilde dieren, En de woudezel lest er zijn dorst;
11They give drink to every beast of the field: the wild asses quench their thirst.
12Daar nestelen de vogels uit de lucht, En fluiten er tussen de struiken.
12By them shall the fowls of the heaven have their habitation, which sing among the branches.
13Uit uw zalen drenkt Gij de bergen, Door het sap van uw nevel wordt de aarde verzadigd;
13He watereth the hills from his chambers: the earth is satisfied with the fruit of thy works.
14Gij laat voor het vee het gras ontspruiten, En het groen voor wat de mensen dient. Gij roept het graan uit de aarde te voorschijn,
14He causeth the grass to grow for the cattle, and herb for the service of man: that he may bring forth food out of the earth;
15En de wijn, die het hart van de mensen verheugt; Olie, om het gelaat te doen glanzen, Brood, dat het hart van de mensen verkwikt.
15And wine that maketh glad the heart of man, and oil to make his face to shine, and bread which strengtheneth man’s heart.
16Jahweh’s bomen drinken zich vol, De Libanon-ceders, die Hij heeft geplant:
16The trees of the LORD are full of sap; the cedars of Lebanon, which he hath planted;
17Waar de vogels zich nestelen, In wier toppen de ooievaar woont.
17Where the birds make their nests: as for the stork, the fir trees are her house.
18De hoogste bergen zijn voor de gemzen, De klippen een schuilplaats voor bokken.
18The high hills are a refuge for the wild goats; and the rocks for the conies.
19Gij schiept de maan, om de tijd te bepalen, De zon weet, wanneer ze onder moet gaan.
19He appointed the moon for seasons: the sun knoweth his going down.
20Maakt Gij het donker, dan wordt het nacht, En sluipen de wilde beesten rond,
20Thou makest darkness, and it is night: wherein all the beasts of the forest do creep forth .
21Brullen de leeuwen om buit, En vragen God om hun voedsel.
21The young lions roar after their prey, and seek their meat from God.
22De zon gaat op: ze kruipen weg, En leggen zich neer in hun holen;
22The sun ariseth, they gather themselves together, and lay them down in their dens.
23Maar de mens tijgt aan zijn werk, En aan zijn arbeid tot aan de avond.
23Man goeth forth unto his work and to his labour until the evening.
24Hoe ontzaglijk zijn uw werken, o Jahweh: Gij hebt ze allen met wijsheid gewrocht! De aarde is vol van uw schepselen,
24O LORD , how manifold are thy works! in wisdom hast thou made them all: the earth is full of thy riches.
25Niet minder de zee; Die is groot en geweldig, En het wemelt daarin zonder tal: Beesten, kleine en grote,
25So is this great and wide sea, wherein are things creeping innumerable, both small and great beasts.
26Monsters trekken er door, Liwjatan dien Gij hebt geschapen, Om er mede te spelen.
26There go the ships: there is that leviathan, whom thou hast made to play therein.
27Allen zien naar U uit, Om voedsel, elk op zijn tijd.
27These wait all upon thee; that thou mayest give them their meat in due season.
28Geeft Gij het: ze eten het op; Gij opent uw hand: ze worden van het goede verzadigd.
28That thou givest them they gather: thou openest thine hand, they are filled with good.
29Maar verbergt Gij uw aanschijn: Ze verstarren van schrik; Gij ontneemt hun de adem: Ze sterven en keren terug tot hun stof.
29Thou hidest thy face, they are troubled: thou takest away their breath, they die, and return to their dust.
30Maar Gij zendt weer uw geest: en ze worden geschapen, En Gij vernieuwt het aanschijn der aarde!
30Thou sendest forth thy spirit, they are created: and thou renewest the face of the earth.
31Eeuwig dure de glorie van Jahweh, En blijve Jahweh Zich in zijn werken verheugen;
31The glory of the LORD shall endure for ever: the LORD shall rejoice in his works.
32Hij, die de aarde beziet: en ze beeft; Die de bergen aanraakt: ze roken!
32He looketh on the earth, and it trembleth: he toucheth the hills, and they smoke.
33Heel mijn leven zal ik zingen voor Jahweh, Mijn God blijven loven, zolang ik besta!
33I will sing unto the LORD as long as I live: I will sing praise to my God while I have my being.
34Moge mijn zang Hèm behagen, En ìk mij in Jahweh verblijden;
34My meditation of him shall be sweet: I will be glad in the LORD .
35Maar mogen de zondaars van de aarde verdwijnen, En de goddelozen niet blijven bestaan! Loof Jahweh, mijn ziel!
35Let the sinners be consumed out of the earth, and let the wicked be no more. Bless thou the LORD , O my soul. Praise ye the LORD .
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.