Psalmen 65
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
King James Version with Apocrypha
1Voor muziekbegeleiding. Een psalm van David; een lied. U komt een lofzang toe In Sion, o God! U moet een dankoffer worden gebracht, In Jerusalem, Heer!
1Praise waiteth for thee, O God, in Sion: and unto thee shall the vow be performed.
2Gij verhoort het gebed, Alle vlees komt tot U;
2O thou that hearest prayer, unto thee shall all flesh come.
3En al drukt onze schuld ons nog zo zwaar, Gij vergeeft onze zonden.
3Iniquities prevail against me: as for our transgressions, thou shalt purge them away.
4Gelukkig, dien Gij uitverkiest en aanneemt, Om in uw voorhof te wonen: Die ons laven aan het goede van uw huis, Van uw heilige tempel!
4Blessed is the man whom thou choosest, and causest to approach unto thee, that he may dwell in thy courts: we shall be satisfied with the goodness of thy house, even of thy holy temple.
5Met wonderen verhoort Gij ons in uw trouw, O God van ons heil; Gij, de hoop van alle grenzen der aarde, En ongenaakbare zeeën!
5By terrible things in righteousness wilt thou answer us, O God of our salvation; who art the confidence of all the ends of the earth, and of them that are afar off upon the sea:
6Gij, die de bergen door uw kracht hebt gegrond, En met macht zijt omgord;
6Which by his strength setteth fast the mountains; being girded with power:
7Die het bulderen der zeeën bedaart, En het gebruis van haar golven. Ontsteld staan de volken,
7Which stilleth the noise of the seas, the noise of their waves, and the tumult of the people.
8Vol vrees, die de grenzen der aarde bewonen: Voor uw tekenen daar, waar de morgen gloort, En waar Gij de avond doet juichen.
8They also that dwell in the uttermost parts are afraid at thy tokens: thou makest the outgoings of the morning and evening to rejoice.
9Gij draagt zorg voor de aarde, En drenkt ze volop; Gij stort er een rijke zegen op uit, Gods vloed heeft altijd water genoeg. Gij maakt haar gereed voor haar koren, Zó maakt Gij ze klaar:
9Thou visitest the earth, and waterest it: thou greatly enrichest it with the river of God, which is full of water: thou preparest them corn, when thou hast so provided for it.
10Gij drenkt haar voren, bevochtigt haar kluiten, En maakt ze door regenslag week. Dan zegent Gij haar kiemen,
10Thou waterest the ridges thereof abundantly: thou settlest the furrows thereof: thou makest it soft with showers: thou blessest the springing thereof.
11En zet de kroon op het jaar van uw goedheid: Uw voetstappen druipen van vet,
11Thou crownest the year with thy goodness; and thy paths drop fatness.
12Zelfs de vlakten der steppen druipen er van. De heuvels zijn met gejubel omgord,
12They drop upon the pastures of the wilderness: and the little hills rejoice on every side.
13De weiden met kudden bekleed, De dalen met koren getooid: Ze juichen en zingen!
13The pastures are clothed with flocks; the valleys also are covered over with corn; they shout for joy, they also sing.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.