Psalmen 65
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Louis Segond 1910
1Voor muziekbegeleiding. Een psalm van David; een lied. U komt een lofzang toe In Sion, o God! U moet een dankoffer worden gebracht, In Jerusalem, Heer!
1Au chef des chantres. Psaume de David. Cantique.
2Gij verhoort het gebed, Alle vlees komt tot U;
2Avec confiance, ô Dieu! On te louera dans Sion, Et l’on accomplira les vœux qu’on t’a faits.
3En al drukt onze schuld ons nog zo zwaar, Gij vergeeft onze zonden.
3O toi, qui écoutes la prière! Tous les hommes viendront à toi.
4Gelukkig, dien Gij uitverkiest en aanneemt, Om in uw voorhof te wonen: Die ons laven aan het goede van uw huis, Van uw heilige tempel!
4Les iniquités m’accablent: Tu pardonneras nos transgressions.
5Met wonderen verhoort Gij ons in uw trouw, O God van ons heil; Gij, de hoop van alle grenzen der aarde, En ongenaakbare zeeën!
5Heureux celui que tu choisis et que tu admets en ta présence, Pour qu’il habite dans tes parvis! Nous nous rassasierons du bonheur de ta maison, De la sainteté de ton temple.
6Gij, die de bergen door uw kracht hebt gegrond, En met macht zijt omgord;
6Dans ta bonté, tu nous exauces par des prodiges, Dieu de notre salut, Espoir de toutes les extrémités lointaines de la terre et de la mer!
7Die het bulderen der zeeën bedaart, En het gebruis van haar golven. Ontsteld staan de volken,
7Il affermit les montagnes par sa force, Il est ceint de puissance;
8Vol vrees, die de grenzen der aarde bewonen: Voor uw tekenen daar, waar de morgen gloort, En waar Gij de avond doet juichen.
8Il apaise le mugissement des mers, le mugissement de leurs flots, Et le tumulte des peuples.
9Gij draagt zorg voor de aarde, En drenkt ze volop; Gij stort er een rijke zegen op uit, Gods vloed heeft altijd water genoeg. Gij maakt haar gereed voor haar koren, Zó maakt Gij ze klaar:
9Ceux qui habitent aux extrémités du monde s’effraient de tes prodiges; Tu remplis d’allégresse l’orient et l’occident.
10Gij drenkt haar voren, bevochtigt haar kluiten, En maakt ze door regenslag week. Dan zegent Gij haar kiemen,
10Tu visites la terre et tu lui donnes l’abondance, Tu la combles de richesses; Le ruisseau de Dieu est plein d’eau; Tu prépares le blé, quand tu la fertilises ainsi.
11En zet de kroon op het jaar van uw goedheid: Uw voetstappen druipen van vet,
11En arrosant ses sillons, en aplanissant ses mottes, Tu la détrempes par des pluies, tu bénis son germe.
12Zelfs de vlakten der steppen druipen er van. De heuvels zijn met gejubel omgord,
12Tu couronnes l’année de tes biens, Et tes pas versent l’abondance;
13De weiden met kudden bekleed, De dalen met koren getooid: Ze juichen en zingen!
13Les plaines du désert sont abreuvées, Et les collines sont ceintes d’allégresse;
no verse 14 in this text
14Les pâturages se couvrent de brebis, Et les vallées se revêtent de froment. Les cris de joie et les chants retentissent.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.